บทที่ 870 ฉันปล่อยให้ไปแล้วหรือไง?

“ผู้หญิงที่ไร้เหตุผลคนนั้นเป็นใคร”

หลู่ซีซันกระซิบกับสาวใช้ที่อยู่ข้างๆ เธอ แต่ เหยียนเฟิง ที่กำลังจะจากไปหยุดกะทัน หันกลับมาจ้องไปที่หลู่ซีซัน

“เมื่อกี้บอกใครว่าไร้เหตุผลหะ?”

หลู่ซีซันขมวดคิ้วและเดินออกจากฝูงชน

เพี๊ยะ!

แต่ ยังไม่รอที่หลู่ซีซันจะได้พูดสักคำ เหยียนเฟิงก็ตบเธอโดยไม่มีการเตือนล่วงหน้า

รอยตบสีแดงปรากฏขึ้นบนใบหน้าอันละเอียดอ่อนและสวยงามของหลู่ซีซันทันที

หากคนที่อยู่ข้างๆ เธอไม่พยุงเธอไว้ ตอนนี้เธออาจจะล้มลงกับพื้นแล้ว ซึ่งแสดงให้เห็นว่าการตบของ เหยียนเฟิงนั้นร้อนแรงเพียงใด

“เหยียนเฟิง! นายกล้าดียังไงมาตบหน้าพี่สาวฉัน นายอยากตายหรือไง!”

หลู่ลี่หาวที่รีบร้อนเข้ามาเห็นฉากนี้ เขาโกรธจัดและสั่ง "ล้อม คู่ครองเหลียนหัวไว้ ฉันจะเอาคืนพวกเขา!"

ในเวลาเดียวกัน จินไห่เซวียนซึ่งอยู่ในห้องโถงด้านข้างเดินไปเดินมาอย่างใจร้อน

“ไห่เชียน นายใจเย็นลงและนั่งลงได้ไหม นายเดินไปเดินมาเช่นนี้ทำให้ฉันรู้สึกเวียนหัวเล็กน้อยแล้ว”

ในตอนนี้ เย่เทียนเพียงแค่ทำความสะอาด แม้ว่ารอยฟกช้ำบนใบหน้าของเขายังคงอยู่ที่นั่น แต่อย่างน้อย คราบเลือดก็ถูกเช็ดออก

“พี่เย่ ฉันกำลังทวงความยุติธรรมให้พี่อยู่นี่ไง!”

จินไห่เซวียนเดินไปตรงหน้าเพื่อนั่งข้างเย่เทียน และบ่นอย่างไม่พอใจ “ยังไงก็ตาม นายก็เป็นลูกเขยในอนาคตของตระกูลหลู่เช่นกัน อย่างน้อยก็สิบนาทีแล้ว ทำไมไม่มีใครมาตอนรับเราเลย ฉันว่าเขาตั้งใจแน่ๆ เลย”

“นายยังบอกว่าสิบนาทีแล้วจะรีบร้อนอะไรขนาดนั้น?”

เย่เทียนส่ายหัวและพูดอย่างโกรธเคือง “ตอนเข้ามา นายก็เห็นคู่ครองเหลียนหัวอะไรนั้นเข้ามาด้วยไม่ใช่หรือไง?ฉันเดาว่ายังฝั่งนั้นยังไม่จบเรื่อง!”

ในขณะนี้ ก็มีเสียงดังมาจากที่ไม่ไกล ทำให้เย่เทียนขมวดคิ้ว “ไป ไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น!”

อย่ามองไปที่รูปลักษณ์ที่เย็นชาและไร้ความปรานีของ เหยียนเฟิง แต่ จีเสว่เป็นจุดอ่อนที่ใหญ่ที่สุดของเขาอย่างไม่ต้องสงสัย ถ้ามีคนว่าหรือตำหนิอะไรเธอ เขาไม่ยอมแน่นอน!

โชคดีที่มันอยู่ในตระกูลหลู่ ดังนั้นเขาจึงอดกลั้นไว้บ้าง ถ้าเขาอยู่ข้างนอก มันจะไม่ง่ายเหมือนการตบหน้า

ท้ายที่สุดแล้วหลู่ลี่หาวก็เป็นลูกชายของ หลู่ซูหาง และเป็นผู้นำในอนาคตของตระกูลหลู่ เมื่อเขาออกคำสั่ง ทุกคนในตระกูลหลู่ก็ล้อมพวกเขาไว้

ถึงแม้ว่าตัวเลขคนจะเสียเปรียบโดยสิ้นเชิง แต่คู่ครองเหลียนหัวทั้งสองคนก็ไม่กลัวเลย เหยียนเฟิงก็ยังถือด้ามดาบในมือเดียว ราวกับว่าเขาต้องการจะรีบออกไป

“พวกนายจะทำอะไร? หลีกทาง! ปล่อยพวกเขาไป!”

ในช่วงเวลาแห่งความตึงเครียด หลู่ซูหางซึ่งอยู่ในห้องนั่งเล่นก็ออกมาในที่สุด

หลู่ซีซันถูกทุบตี และเขาซึ่งเป็นพ่อของเขาก็ต้องรู้สึกลำบากใจเช่นกัน แต่ถ้าเขาต้องการเหลือคู่ครองเหลียนหัวไว้สองคน ตระกูลหลู่ก็จะต้องมีคนล้มลงมากเช่นกัน

สิ่งที่สำคัญที่สุดคือสิ่งนี้จะนำไปสู่การแก้แค้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ของโฉวฝันเฟยปรมาจารย์ ของคู่ครองเหลียนหัว หากตระกูลหลู่ยังไม่พร้อม ตระกูลหลู่จะได้รับความเสียหายอย่างที่คาดไม่ถึงอย่างแน่นอน

เป็นเพราะเหตุนี้เองที่ หลู่ซูหางต้องทนต่อความโกรธในหัวใจของเขาหลังจากชั่งน้ำหนักเรื่อง

หลู่ลี่หาวหันมามองหลู่ซูหางด้วยความไม่เชื่อ "พ่อ! ไอ้สารเลวนี้ตบพี่สาวตบเลยนะครับ!"

แต่หลู่ซูหางเพิกเฉยต่อ หลู่ลี่หาว ตะโกนไปยังคนของตระกูลหลู่ที่เหลือ "อะไรกัน? ฉันยังไม่ตาย! พวกนายจะหักหลังฉันหรือไง?"

คนของตระกูลหลู่คือนายมองฉัน ฉันมองนาย และในที่สุดพวกเขาก็ยอมหลีกทางให้อย่างเงียบๆ

คนหนึ่งเป็นหัวหน้าครอบครัวคนปัจจุบันและอีกคนเป็นหัวหน้าครอบครัวคนต่อไป คนที่ฉลาดก็จะรู้ว่าต้องเลือกฟังใคร

หลู่ซีซันออกจากเมืองเถาหยวนมาหลายปีแล้ว คู่ครองเหลียนหัวทั้งสองคนจะรู้จักตัวตนของเธอได้อย่างไร และเมื่อ หลู่ลี่หาวร้องเรียกออกมา พวกเขาก็รู้ตัวว่าตัวเองตบผิดคนแล้ว