บทที่ 984 คุณโตมาด้วยอะไร

แดนระดับฟ้าหน้าซีดเป็นไก่ต้ม ช่วงเวลาสั้นๆ สามตา เขาเสียเงินไปเกือบแสนล้าน จากนั้นก็มีเสียง ตุบ ดังขึ้น เขาคุกเข่าลงกับพื้น "ท่านไช่ ให้โอกาสผมอีกสักครั้งนะครับ ครั้งนี้ผมชนะได้แน่นอนครับ ให้ผมลองอีกสักครั้งนพครับ!"

สีหน้าของไช่เซิ่งยังคงเหมือนเดิม เขาเหลือบไปมองแดนระดับฟ้าที่เหมือนหมาที่น่าสงสาร พร้อมกับพูดเบาๆ ว่า "เอาตัวมันไป"

เมื่อได้ยินอย่างนั้น แดนระดับฟ้าตกใจจนเกือบจะเป็นลม เริ่มมีน้ำตาไหลออกมา "ท่านไช่ ผมขอล่ะครับ เห็นแก่ที่เมื่ออ่ก่อนผมมีเครดิตในกาสิโนก็ได้ครับ ผมขอโอกาสอีกสักครั้งนะครับ ท่านไช่"

แต่แดนระดับฟ้ายังไม่ทันได้แตะโดนตัวของไช่เซิ่ง ก็มีคนสองคนเดินออกมาจากด้านหลังของไช่เซิ่ง เข้ามาคว้าแขนทั้งสองข้างของแดนระดับฟ้าไว้ เหมือนกับลากหมาตัวหนึ่งที่ตายแล้วอะไรอย่างนั้น

"ท่านไช่ ขอล่ะครับ ขอล่ะครับ ผมขอโอกาสอีกครั้งนะครับ!" แดนระดับฟ้าพยายามดิ้นไปมา จากนั้นเขาก็โดนลากตัวออกไป แต่เรื่องที่จะเกิดขึ้นหลังจากนี้เขาเองก็ไม่กล้าคิดถึงมันเหมือนกัน

ไช่เซิ่งไม่สนใจคำพูดของแดนระดับฟ้าด้วยซ้ำ และนั่งอยู่ตรงนั้นอย่างไร้ความรู้สึก

ชนะมา 7.2 พันล้าน แม้แต่เย่เทียน ก็รู้สึกดีใจอย่างมาก และแม้แต่ความเป็นความตายของแดนระดับฟ้าเขาก็ไม่สนใจ ต่อให้ตายไปก็เท่านั้น ก็แค่คนอเมริกาคนหนึ่ง

"ท่านไช่ ต้องขอโทษด้วยนะครับ ผมชนะอีกตาแล้วครับ" เย่เทียนหัวเราะ และหันไปมองไช่เซิ่ง

"น้องน้อยเย่เก่งมากจริงๆ" ไช่เซิ่งพูดเบาๆ

"ไม่ขนาดนั้นครับ ท่านไช่ก็พูดเกินไปครับ" แม้ว่ามันจะเป็นคำพูดที่สภาพ แต่พอดูจากสีหน้าของเย่เทียนแล้วไม่เห็นคำว่าเจียมเนื้อเจียมตัวเลยด้วยซ้ำ

"เดี๋ยวฉันขอเล่นกับคุณเอง!" จู่ๆ ผู้หญิงที่ยืนอยู่ข้างหลังของไช่เซิ่งก็พูดขึ้นมา

"ได้ครับ เสี่ยวหลิงเธอก็ไปเล่นๆ กับน้องน้อยเย่หน่อยก็แล้วกัน" ไช่เซิ่งพยักหน้าเล็กน้อยและพูด

"ได้ครับ งั้นผมก็จะเล่นกับคุณดีๆ ก็แล้วกัน" เย่เทียนตกใจไปสักพัก จากนั้นก็หัวเราะและพูด เขาเน้นเสียงคำว่า เล่น เป็นพิเศษ และลากเสียงยาวกว่าปกติ ซึ่งความหมายของมันก็ชัดเจนอยู่แล้ว

เมื่อได้ยินอย่างนั้น สายตาของเสี่ยวหลิงก็เต็มไปด้วยจิตสังหาร และจ้องไปที่เย่เทียนด้วยสายตาที่เย็นชา เพราะเธอเข้าใจในสิ่งที่เย่เทียนกำลังจะสื่อ

เย่เทียนแทบไม่ได้ให้ความสนใจกับสายตาที่เต็มไปด้วยจิตสังหารของเสี่ยวหลิงเลยด้วยซ้ำ เขายังคงมองอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้มที่ชั่วร้าย ไม่ได้เก็บเอามาใส่ใจเลยด้วยซ้ำ ล้อเล่นเหรอหรือไง เขาเป็นถึงผู้แข็งแกร่งแดนระดับฟ้า สามยอดรวมเกล้า เจอแค่จิตสังหารของผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่ง จำเป็นต้องกลัวด้วยเหรอ?

ในขณะที่เดินตรงไปทางตรงข้ามของเย่เทียน สายตาของเสี่ยวหลิงยังคงจ้องไปที่เย่เทียน และค่อยๆ นั่งลง

เย่เทียนเองก็จ้องไปตรงที่เสี่ยวหลิงยืนอยู่ พร้อมกับหยิบเต้าหู้ขึ้นมากิน และแลบลิ้นออกมาเลียริมฝีปาก เกือบทำให้น้ำลายไหลตามแล้ว

ทุกคนต่างก็ละอายใจ มันยากจริงๆ ที่จะต่อกรกับความมีคุณธรรมของเย่เทียน แต่ไช่เซิ่งไม่เป็นเช่นนั้น เขากลับแสดงรอยยิ้มอันแปลกประหลาดออกมา

แน่นอนว่าไช่เซิ่งมีความคิดเป็นของตัวเอง เริ่มแรกเย่เทียนก็เปิดมาที่ห้าสิบล้าน ต่อมา ก็แปดร้อยล้าน ทำให้เห็นว่าเย่เทียนไม่ได้อะไรกับเงินอยู่แล้ว ก็แสดงให้เห็นว่า เขานั้นมีจุดอ่อน ต่อให้เย่เทียนชนะไป ยังเหลือเวลาอีกตั้งสองสามวันก่อนเรือจะเทียบท่า ต่อให้เขาออกจากห้องนี้ไปได้ ก็ไม่ได้แปลว่าเขาจะขึ้นฝั่งไปได้!

"คุณชื่อเสี่ยวหลิงใช่ไหมครับ?ชื่อนี้เข้ากับคุณมากเลยนะครับ" เย่เทียนยิ้มอย่างชั่วร้าย "คนสวย บอกมาได้เลยครับ ว่าคุณอยากเล่นแบบไหน ถึงจะดูไม่ออก ฝีมือคุณจะต้องดีแน่นอน"

"เอาง่ายๆ ดีกว่าค่ะ เอาเป็นทายลูกเต๋าเหมือนเดิมดีกว่าค่ะ อย่างไรก็ตามขอแค่คุณเป็นลูกผู้ชายมากกว่านี้ ในเมื่อฉันเป็นผู้หญิง อย่างนั้นฉันขอเริ่มก่อนได้ไหมคะ?" เสี่ยวหลิงพูดอย่างเย็นชา