ตอนที่4 ความเดือดดาดที่เพิ่มพูน

เช้าวันต่อมา

เย่วลี่อิงนั่งบนบัลลังตั่งทองเพื่อต้อนรับเหล่าพระสนมที่มาเข้าเฝ้าเพื่อถวายพระพรตามธรรมเนียมปฏิบัติ ถึงนางจะไม่ชอบเพราะนางรู้ดีว่าภายใต้รอยยิ้มอ่อนหวานคำพูดแสนดีของสตรีงดงามเหล่านี้ล้วนเป็นเพียงการเสแสร้งหาความจริงใจไม่ได้ และอีกอย่างพวกนางล้วนเป็นสตรีที่มาแย่งความรักของเฟยห้าวเทียนไปจากนาง

เย่วลี่อิงมักจะยกเลิกให้เหล่าสนมมาเข้าเฝ้ายามเช้าอยู่บ่อยครั้ง ต่างจากวันนี้นางกลับอยากให้สนมทุกคนมาเข้าเฝ้า เหตุผลเดียวที่นางมานั่งรอแต่เช้าเพียงเพราะอยากเจอเพื่อนสนิทที่ทรยศนางเท่านั้น

เหล่าสนมที่ทยอยมาเข้าเฝ้ายืนรออยู่หน้าตำหนักรอเวลาที่จะเข้าไปพร้อมกัน เมื่อสตรีรวมตัวกันก็เป็นธรรมดาที่จะพูดนินทาเรื่องราวต่างๆ ที่เกิดขึ้นแม้กระทั่งในวังก็ไม่ละเว้น

“พวกเจ้ารู้เรื่องเมื่อคืนที่ตำหนักหลี่กุ้ยเฟยหรือไม่”

เมื่อมีคนเริ่มเรื่องมีหรือจะไม่มีผู้สนใจ โดยเฉพาะเรื่องของสนมหลี่กุ้ยเฟยเพราะนางเป็นสนมเพียงคนเดียวที่เย่วฮองเฮาไม่แสดงทีท่าหึงหวงถึงแม้ห้าวเทียนฮ่องเต้จะเสด็จไปตำหนักของนางบ่อยกว่าทุกคน บ้างเดือนเสด็จไปหาสนมหลี่กุ้ยเฟยมากกว่าเหล่าสนมทุกคนรวมกันเสียอีก หากเป็นสนมคนอื่นเพียงห้าวเทียนฮ่องเต้เสด็จไปหาสองวันติดต่อกัน สนมนางนั้นจะไม่มีวันได้ปรนนิบัติห้าวเทียนฮ่องเต้เป็นวันที่สามอย่างแน่นอน

เหล่าสนมต่างพูดกันไปต่างๆ นานา เพียงเพราะมีคนเห็นเย่วฮองเฮาเดินออกมาจากตำหนักด้วยสภาพที่เป็นฝ่ายถูกรังแก บางคนสะใจที่ห้าวเทียนฮ่องเต้ทรงลงมือกับเย่วฮองเฮา บางคนก็สาแก่ใจที่ต่อไปเย่วฮองเฮากับสนมหลี่กุ้ยเฟยจะเป็นปรปักษ์กัน ทุกคนต่างชอบใจไม่ว่าภายในตำหนักจะเกิดสิ่งใดขึ้นแต่ที่แน่ๆ ความสัมพันธ์ของทั้งสามคนจะไม่เหมือนเดิม

ขณะที่นางสนมกำลังพูดคุยกันอย่างมีความสุขอยู่นั้น คนที่นั่งรออยู่ในตำหนักกลับเดือดดาลจนใบหน้าเปลี่ยนสีแววตาบ่งบอกถึงความไม่พอใจ เย่วลี่อิงลุกจากบัลลังตั่งทองมุ่งหน้าไปหน้าตำหนักทันที

“ปัง”

เสียงเปิดประตูทำเอาทุกคนตกใจ แต่เมื่อหันมาเห็นว่าเย่วลี่อิงยืนอยู่หน้าประตูทุกคนกลับหน้าซีดเผือกราวเห็นผีก็ไม่ปาน

“ทำไมพวกเจ้าถึงไม่พูดกันต่อ ข้าเพียงอยากร่วมวงสนทนาด้วยเท่านั้น” เย่วลี่อิงกล่าวด้วยน้ำเสียงกระแทกกระทั้น

“หม่อมฉันขอประทานอภัยเพคะ” เหล่าสนมเอ่ยด้วยท่าทางและน้ำเสียงลนลาน