บทที่ 418 เฉินเสียน ท่านชนะแล้ว

ฉินหรูเหลียงไม่อนุญาตให้ผู้อื่นพูด ทันทีหลังจากนั้นพ่อบ้านได้พาคนมาจัดการเก็บกวาด

แม่นมซุยทอดถอนหายใจออกมาอย่างจนปัญญา ต่อไปนางต้องจับตาดูตลอดเวลา ครึ่งของสิบห้านาทีก็ไม่สามารถประมาทเลินเล่อได้เลย

เฉินเสียนนอนถึงเพียงช่วงเช้า ฉินหรูเหลียงนำโจ๊กในช้อนที่ต้มสี่ชั่วโมงเข้าไปในปากของเฉินเสียน แล้วกล่าวขึ้นว่า “กินโจ๊กเสร็จแล้ว อีกสักครู่ยังมียาที่ต้องดื่ม ท่านรู้สึกเป็นอย่างไรบ้าง? ”

แต่ทว่าเฉินเสียนกลับถามว่า “ท่านสอบถามหรือยัง?”

ฉินหรูเหลียงชะงักงัน แล้วกล่าวขึ้นว่า “ท่านวางใจ วันนี้ตอนเช้าเฮ่อฟั่งไปที่ศาลยุติธรรมต้าหลี่ ผู้พิพากษาศาลยุติธรรมต้าหลี่ก็ไป เฮ่อฟั่งน่าจะไม่ได้มีการเอาเปรียบดูถูกอะไร เดินจากไปด้วยความโมโห เฮ่อเซียงบอกว่า เฮ่อฟังไม่สามารถทำอย่างไรกับซูเจ๋อได้หรอก”

นี่ก็เป็นเพียงสิ่งที่ทำให้เธอสูดลมหายใจอุ่นๆได้ชั่วคราว ไม่สามารถผ่อนคลายได้

เฉินเสียนกล่าวขึ้นว่า“นี่ไม่ใช่ความคิดวางแผนการที่ยาวนาน ประคองชีวิตได้ไม่นานเท่าไหร่หรอก องค์จักรพรรดิกลัวว่าเวลายิ่งยามนานอุปสรรคยิ่งมาก จะต้องพยายามตัดสินคดีเขาอย่างรวดเร็ว ไม่มีหลักฐานก็ต้องการปลอมแปลงหลักฐานขึ้นมา ข้าไม่สามารถให้พวกเขาทำแผนชั่วได้สำเร็จ”

ฉินหรูเหลียงกล่าวว่า “ได้ยินว่าเมื่อคืนนี้ท่านส่งจดหมายออกไป นึกวิธีออกแล้วหรือ?”

“ระยะนี้ก็ส่งไปเจียงหนาน ”จิตวิญญาณเฉินเสียนค่อยๆรวมตัวกัน กล่าวขึ้นว่า “เจียงหนานมาถึงเมืองหลวง เร่งเดินทางตลอดทั้งคืนต้องใช้เวลาเจ็ดแปดวัน ถ้าหากว่าการเดินทางล่าช้า สิบวันหรือสิบห้าวันขึ้นไปล้วนไม่ได้ต้องพูดถึง ถึงเวลานั้นยังทันหรือ?”

ฉินหรูเหลียงเม้มริมฝีปาก

เฉินเสียนใช้มือทั้งสองข้างจับหน้าผากคิดอย่างละเอียด กล่าวพึมพำอีกว่า “ข้าต้องยืดเวลาเหล่านี้ออกไป ไม่สามารถทำให้พวกเขาชิงตัดสินคดีซูเจ๋อก่อน เวลาหกเจ็ดวันนี้ สิบกว่าวัน.......”

เธอชะงักงัน แววตาปรากฏความโหดเหี้ยมออกมา กล่าวอีกว่า “เฮ่อฟั่งเป็นประธานผู้พิพากษา ข้าไม่สามารถทำอะไรองค์จักรพรรดิได้ ก็น่าจะทำอะไรกับเขาได้บ้างนะ.......”

พอพูดออกมา เฉินเสียนราวกับเพิ่งตื่นจากฝันโดยฉับพลัน

เธอเงยหน้ามองฉินหรูเหลียง แล้วกล่าวว่า “เอายามาให้ข้าดื่ม ข้ายังมีธุระที่ต้องออกไปข้างนอก”

ฉินหรูเหลียงกล่าว “เมื่อคืนนี้ท่านเพิ่งรับปากเฮ่อเซียง เวลานี้เปลี่ยนใจ ในกรณีที่เฮ่อเซียงก็เปลี่ยนใจจะทำอย่างไร?”

“ท่านคิดจะไปจัดการเฮ่อฟั่งหรือ?”

เฉินเสียนกล่าวอย่างโหดเหี้ยมอำมหิตว่า “เฮ่อฟั่งไปประธานผู้พิพากษา หากเกิดอะไรขึ้นกับเขาก็ดูแลตัวเองยังจะไม่รอดเลย ก็ไม่มีเวลาไปสนใจคดีของซูเจ๋อ และก็ไม่มีเวลาไปปลอมแปลงหลักฐานขึ้นมาด้วย”

เฉินเสียนพบว่าช่องทางนี้พอที่จะทำได้ ในเวลานั้นเธอเปิดผ้าห่มออกต้องการลุก ช่วงเวลาสั้นๆก็ล่าช้าไม่ได้ อีกด้านกล่าวว่า “ข้าไม่ไปจัดการเฮ่อฟั่ง และข้าก็ไม่ได้ต้องการชีวิตเขา ข้าหาคนมาจัดการ เฮ่อโยวไม่ใช่ว่าเกลียดเขามากหรือ เวลานี้ให้เขาไปต่อต้านเป็นเวลาที่เหมาะสมนะ！เพียงแค่หาความผิดของเฮ่อฟั่งเจอ...........”

ยังพูดไม่ทันจบ เฉินเสียนรีบร้อนยังไม่ทันยืนให้นิ่ง ก็ถูกมือข้างหนึ่งของฉินหรูเหลียงผลักให้นั่งลง

ฉินหรูเหลียงเข้าประชิดเธอ กล่าวขึ้นว่า “เฉินเสียน ข้าจะทำให้ท่านมีสติสักหน่อยนะ”

เฉินเสียนเปิดเปลือกตามองเขา กล่าวขึ้นว่า “ตอนนี้ข้ามีสติดีมาก”

“เช่นนั้นท่านคิดให้ข้าดูหน่อย ซูเจ๋อเป็นคนอย่างไร ตั้งแต่ราชวงศ์ก่อนหน้าจนถึงตอนนี้ ประสบการณ์ที่ลำบากอะไรไม่เคยเจอ เขาละเอียดรอบคอบ แผนการแยบยล ตอนที่ติดต่อเป่ยเซี่ยช่วยชีวิตท่าน จะไม่คิดถึงวันนี้ได้อย่างไรกันเล่า ในเมื่อเขาคิดได้แล้ว ไม่ได้เตรียมตัวอย่างรอบคอบได้อย่างไรกันเล่า！เขามีทางหนีทีไล่แน่นอน ท่านแค่ไม่รู้เท่านั้นเอง”

นี่เป็นสิ่งที่ฉินหรูเหลียงคิดในใจมาโดยตลอด แต่ว่าเขาไม่พูดออกมาเลย ตอนนี้เห็นเฉินเสียนเป็นเช่นนี้ ในที่สุดเขาก็อดทนจนทนไม่ไหวระเบิดออกมา

นานมาก เฉินเสียนเพิ่งจะกล่าวออกมาว่า “ถ้าหาก ครั้งนี้เขาไม่มีวิธีการจริงๆล่ะ”

“ท่านอยากช่วยเขา อยากทำอะไรช่วยเขาสักหน่อย ข้าเข้าใจ เพราะฉะนั้นข้าเลยไม่ขวางท่านมาโดยตลอด ข้าสามารถเคียงข้างท่านได้ แต่ว่าก็ขอให้ท่านอย่าถูๆไถๆแก้ขัด ทำอะไรก็ตามที่ถึงระดับที่เหมาะสมแล้วก็หยุด!”.