บทที่ 430 พิสูจน์ว่าบริสุทธิ์ กลับสู่วิถีชีวิตอันเงียบสงบอีกครั้ง

เฮ่อฟั่งกล่าวในขณะที่คำนับว่า "ยามนี้ซูเจ๋อถูกจับเข้าคุกแค่เพียงสิบวัน เย่เหลียงไม่มีทางได้รับข่าวเร็วเช่นนี้ ถึงแม้จะรู้ แต่ระยะทางระหว่างเมืองหลวงกับเย่เหลียงห่างไกลมากนัก แล้วจะส่งข่าวมาถึงเมืองหลวงอย่างรวดเร็วได้อย่างไร อันนี้ต้องเป็นแผนการถ่วงเวลาของพวกเขาอย่างแน่นอนพ่ะย่ะค่ะ"

จักรพรรดิมองหนังสือรายงานสถานการณ์สงครามในมือ พลางกล่าวว่า "ความหมายของเจ้าก็คือ ของในมือข้ามีคนจงใจปลอมแปลงอย่างนั้นหรือ? ข้าส่งคนไปตรวจสอบยังทิศใต้แล้ว ไม่นานก็จะได้รู้ว่าเป็นเรื่องจริงหรือไม่"

"ฝ่าบาทควรสังหารซูเจ๋อทันทีพ่ะย่ะค่ะ"

เวลานี้เฮ่อโยวก็อยู่ด้านข้าง รายงานว่า "ถ้าหากเป็นข่าวจากเย่เหลียงจริงๆล่ะ สังหารซูเจ๋อตอนนี้ก็เท่ากับทำลายสัญญาสันติภาพทิ้ง? ตอนนั้นเย่เหลียงอยากได้ห้าเมืองของต้าฉู่ หากสัญญาถูกยกเลิกเมื่อไหร่ ต้าฉู่ในยามนี้ทหารเพิ่งผ่านศึกมา บวกกับภัยพิบัติต่างๆ หากเวลานี้เย่เหลียงยกทัพมาตี แล้วพวกเราควรทำเช่นไร? อย่าลืมนะ ทางตอนเหนือยังมีเปี่ยเซี่ยที่เพียบพร้อมด้วยกำลังทหารและรถม้า ต่างพร้อมตะครุบดั่งพญาเสือ แย่งเอาแผ่นดินพวกเราอยู่ด้วย"

ความคิดเห็นของเฮ่อโยวสอดคล้องกับขุนนางจำนวนมาก ต่างเห็นว่าต้องจัดการให้เหมาะสม จะได้ไม่ส่งผลกระทบต่อทั้งสองฝ่าย

อย่าว่าแต่ตอนนี้ต้าฉู่ไม่อาจรับมือกับเย่เหลียงหรือเป่ยเซี่ยฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง หากทั้งสองแคว้นบุกโจมตีพร้อมกันเมื่อไหร่ จะทำให้ต้าฉู่ตกที่นั่งลำบาก เต็มไปด้วยอันตรายทั้งปวง

เฮ่อฟั่งเงยหน้าจ้องเขม็งเฮ่อโยวอย่างเคียดแค้นแวบหนึ่ง กล่าวว่า "แค่ดูปราดเดียวก็ดูออกว่าเป็นแผนการของพวกเจ้า"

เฮ่อโยวกล่าวอย่างไม่แยแสว่า "ข้าว่าเจ้านั่นแหละที่คิดจะแก้แค้นอย่างเดียว ทำให้ต้าฉู่ตกอยู่ในสถานการณ์อันตราย ทรัพย์สินในคลังหลวงมีน้อย แต่ท่านยังละโมบเอาเก็บเข้ากระเป๋าตัวเอง ตอนนี้คาดว่าคงอยากใช้การตายของผู้อื่นเพื่อลดความสนใจในตัวเจ้าสินะ"

"เจ้า"

จักรพรรดิกล่าวด้วยความกราดเกรี้ยว "อย่าทะเลาะกัน" เขามองเฮ่อโยวอย่างหนักอึ้ง "เจ้าเห็นว่าข้ายังสังหารซูเจ๋อไม่ได้หรือ?"

หากเขาตอบว่าฆ่าไม่ได้ จักรพรรดิก็ต้องสงสัยเจตนาของเขาเป็นแน่

เฮ่อโยวกล่าวว่า "ทูลฝ่าบาท ต้องฆ่าเขาแน่นอนพ่ะย่ะค่ะ เพียงแต่กระหม่อมคิดว่าเวลายังไม่เหมาะสม รอให้แน่ใจว่าข่าวนี้เป็นเรื่องเท็จค่อยสังหารก็ไม่สายพ่ะย่ะค่ะ หากเป็นข่าวเท็จก็ต้องสังหารซูเจ๋อเพื่อตัดปัญหาที่จะตามมาภายหลังพ่ะย่ะค่ะ"

จักรพรรดิถามต่อว่า "แต่ถ้าหากเป็นเรื่องจริงล่ะ?"

เฮ่อโยวเข้าสู่บ่วงความเงียบงัน

จักรพรรดิสั่งให้ลากตัวเฮ่อฟั่งไปขัง แล้วโบกมือให้เฮ่อโยวถอยไป เขาครุ่นคิดอยู่ในห้องตำราหลวงคนเดียวครึ่งค่อนวัน แต่ก็ไม่ได้อะไรเลย

เมื่อก่อนเขาไม่รู้ตัว มาวันนี้จักรพรรดิรู้สึกว่าตัวเองเป็นจักรพรรดิที่ไร้ความสามารถสิ้นดี ต้องพะว้าพะวัง ถูกคนอื่นควบคุมตลอดเวลา

การปกครองต้าฉู่ของเขาที่ผ่านมา ถึงแม้จะสงบสุข แต่ก็ไม่ได้เจริญรุ่งเรืองกว่าเดิม ยังเทียบเป่ยเซี่ยกับเย่เหลียงที่ฟื้นฟูเร็วกว่าไม่ได้

ตอนนี้แคว้นที่อ่อนแอของเขาแทรกอยู่ตรงกลางสองแคว้นผู้ทรงแข็งแกร่ง เมื่อโดนทั้งสองแคว้นจ้องตาเป็นมัน จักรพรรดิจึงหวาดกลัวเป็นอย่างมาก

ตกลงจะสังหารซูเจ๋อหรือไม่ บรรดาขุนนางไม่ได้เด็ดขาดเฉกเช่นเฮ่อฟั่ง ออกความเห็นว่าต้องมั่นใจว่าเป็นข่าวปลอมก่อนถึงจะสังหารได้ ไม่เช่นนั้นหากฆ่าในเวลานี้ จะทำให้เย่เหลียงมีข้ออ้างในการฉีกสัญญาสันติภาพ พอถึงเวลานั้นก็จะกลายเป็นนักโทษของต้าฉู่ไปโดยปริยาย

สถานการณ์เช่นนี้ดำเนินผ่านไปเป็นเวลาเกือบครึ่งเดือน

คนที่จักรพรรดิส่งไปพบเจอทูตจากเย่เหลียงระหว่างทาง และทราบเรื่องว่ามีมูลจริง

วัตถุประสงค์ที่เย่เหลียงส่งทูตมาก็เพื่อดูความเป็นตายร้ายดีของซูเจ๋อ

ก่อนหน้านี้ไม่ได้สังหารซูเจ๋อ ยามนี้จึงยิ่งสังหารไม่ได้ หากต้าฉู่สังหารทูตที่เจรจาสันติภาพกับเย่เหลียง นั่นจะหมายถึงไม่มีความจริงใจต่อเย่เหลียง แล้วจะคุยเรื่องอยู่ร่วมกันอย่างสันติภาพได้อย่างไร

ครั้งนี้มอบหมายให้ศาลยุติธรรมต้าหลี่เป็นผู้ไต่สวนคดี

เขาจำเป็นต้องตัดสินอย่างเที่ยงธรรม