บทที่ 739 อันที่จริงเจ้าก็ชอบข้า ใช่ไหม?

เย่ซวิ่นคิดเพียงว่าจะพาฝูหลิงกลับไปด้วยได้อย่างไร ที่สำคัญเราต้องปูทางให้ฝูหลิงตั้งหลักในเย่เหลียงในอนาคต และป้องกันไม่ให้นางถูกรังแกในเย่หลียง

เย่ซวิ่นถาม "แล้วฝ่าบาทจะยอมตกลงไหมพ่ะย่ะค่ะ"

เฉินเสียนกล่าว "ทำไมข้าถึงจะไม่เห็นด้วยกับวิธีการที่ดีแบบนี้?"

เย่ซวิ่นกล่าว "ขอบพระทัยฝ่าบาท"

ในวันถัดมา เฉินเสียนก็ได้มีพระราชโองการแต่งตั้งฝูหลิงเป็นองค์หญิงอันหนาน และเป็นพระกนิษฐาโดยชอบธรรมของจักรพรรดิต้าฉู่

อย่างไรก็ตาม เรื่องที่เฉินเสียนส่งองค์ชายกลับไปเย่เหลียงนั้นเฉินเสียนส่งให้เย่ซวิ่นเป็นผู้รับผิดชอบ โดยออกประกาศออกไปว่าองค์ชายหกได้ตกหลุมรักองค์หญิง และยืนกรานกับจักรพรรดิต้าฉู่ว่าจะแต่งงานกับองค์หญิง

จักรพรรดิต้าฉู่มีความใจกว้างและเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ ไม่เพียงแต่ตอบรับการแต่งงานในครั้งนี้ และยังส่งคนไปคุ้มกันและตามเสด็จองค์ชายหกและองค์หญิงอันหนานกลับไปยังเย่เหลียงอย่างปลอดภัย

ด้วยเหตุนี้ จักรพรรดิต้าฉู่ถือว่าให้เกียรติแก่องค์ชายหกมากเพียงพอแล้ว เพราะองค์ชายหกไม่ซื่อสัตย์ต่อจักรพรรดิต้าฉู่ จักรพรรดิต้าฉู่ไม่เพียงแต่ไม่ต่อต้าน เพื่อรักษาความสัมพันธ์ของทั้งสองอาณาจักร จึงเลือกที่จะทำตามความปรารถนาขององค์ชายหก นี่จึงเป็นกุศลอันประเสริฐที่สุด

เมื่อข่าวคราวแพร่สะพัดไปถึงเย่เหลียง จักรพรรดิเย่เหลียงโกรธจัดจนแทบหัวใจวาย เดิมทีพระองค์มีความคิดที่ต้องการให้สายเลือดของเย่เหลียงได้เข้าไปรวมอาณาจักรกับต้าฉู่ แต่ในที่สุดพระองค์ก็เหมือนตักน้ำด้วยตะกร้าสานไม้ไผ่ ที่ไม่ได้น้ำเลยแม้แต่น้อย แต่กลับให้ท่านอ๋องเป่ยเซี่ยได้เป็นพระสวามีของจักรพรรดิต้าฉู่ เพราะเป็นเช่นนี้ทำไมพระองค์ถึงจะไม่โกรธ

อย่างไรก็ตาม การมาต้าฉู่ขององค์ชายหกนั้นล้มเหลวลง และยังนำตัวองค์หญิงอันหนานกลับไปเย่เหลียง ก็ถือว่าเป็นการรักษาสัมพันธ์ของสองอาณาจักร เมื่อคิดกลับกัน นี่เป็นผลลัพธ์ที่ดีที่สุดในการล่าถอยไปยังระดับถัดไป และแน่นอนว่าจักรพรรดิเย่เหลียงก็เห็นด้วยเป็นอย่างยิ่ง

ต่อมา ก่อนที่เย่ซวิ่นจะเดินทางถึงเย่เหลียง จักรพรรดิเย่เหลียงก็ได้รับจดหมายจากเขา บอกว่าองค์หญิงกำลังตั้งพระครรภ์

ในที่สุดสิ่งนี้ก็ทำให้จักรพรรดิเย่เหลียงที่หดหู่ใจมีความสุขเล็กน้อย

ตอนนี้เย่ซวิ่นกำลังนำฝูหลิงออกเดินทางบนเส้นทางกลับอาณาจักร

ฝูหลิงยังคงสับสน ทำไมจู่ ๆ นางถึงกลายเป็นองค์หญิงโดยชอบธรรม แล้วทำไมถึงไปเย่เหลียงกับเย่ซวิ่น?

เมื่อนางดึงสติได้ นางก็ปฏิเสธและต้องออกจากรถม้าและกลับไปที่เมืองหลวง

ในเวลานี้พวกเขาอยู่ห่างจากเมืองหลวงของต้าฉู่ไปหลายร้อยลี้แล้ว

เย่ซวิ่นกอดฝูหลิงไว้ในอ้อมแขนของเขาโดยไม่ปล่อยให้นางออกจากรถม้า ฝูหลิงกัดฟันและกางกรงเล็บเหมือนแมวป่า

ฝูหลิงรู้สึกโกรธและกล่าวว่า "พระองค์ปล่อยข้ากลับไปเถอะ! หม่อมฉันไม่กลับไปกับพระองค์ หม่อมฉันจะกลับไปหาท่านพ่อท่านแม่ของหม่อมฉัน หม่อมฉันต้องการอยู่กับท่านปู่เพคะ!"

น้ำเสียงของเย่ซวิ่นมีการพูดเกลี้ยกล่อม "ท่านพ่อท่านแม่ของเจ้ายกเจ้าให้กับข้าแล้ว เจ้าจะยังกลับไปอีกทำไม? หากเจ้าคิดถึงพวกเขา กลับไปถึงข้าจะส่งคนมารับพวกเขาไปอยู่ที่เย่เหลียงดีไหม?"

ฝูหลิงกล่าวด้วยดวงตาที่แดงก่ำ "ไม่ดีเพคะ! หม่อมฉันไม่อยากไปแย่งกับผู้หญิงเหล่านั้น และหม่อมฉันก็ไม่อยากกลับไปเป็นหนึ่งในพระสนมของพระองค์!"

เย่ซวิ่นถาม "เจ้าสนใจกับการที่ข้าจะมีสนมเพิ่มงั้นหรือ?"

แค่คำเดียวก็หยุฝูหลิงเอาไว้ได้ และนางก็ไม่สามารถตอบได้ในตอนนั้น

อารมณ์ของเขาดีขึ้นมาก และเขาถามว่า "อันที่จริงเจ้าก็ชอบข้า ใช่ไหม?"

เย่ซวิ่นบังคับแขนของเขาให้โอบกอดนางเข้ามานั่งบนตักของเขาและกล่าวว่า "อย่าลืมว่าตอนนี้เจ้าเป็นองค์หญิงแล้ว และต้องกลับเย่เหลียงไปแต่งงานกับข้า นี่เป็นพระราชโองการที่ออกมาแล้ว หากเจ้าหนีกลับเมืองหลวงไปตอนนี้ งั้นก็เท่ากับกับว่าครอบครัวของเจ้าขัดขืนต่อพระราชโองการ และต้องได้รับโทษ"

ฝูหลิงเงียบไม่พูดอะไร

เย่ซวิ่นกล่าว "เมื่อเจ้าไปถึงเย่เหลียง เจ้าก็คือพระชายาของข้า เป็นภรรยาเอกของข้า เจ้าจะกลัวอะไร?"

หลังจากผ่านไปนาน ฝูหลิงก็กล่าวว่า "แต่หม่อมฉันตั้งครรภ์อยู่นะเพคะ"

เย่ซวิ่นหรี่ตาและกล่าวว่า "นั่นก็ยิ่งดีเลย รอให้ลูกของเราเกิดออกมา ก็ไม่ยิ่งมีใครมายแย่งตำแหน่งของเจ้าได้"

ฝูหลิงเงียบไปครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า "ตั้งครรภ์ถึงสิบเดือน ผู้ชายอดทนกับความเหงาไม่ได้หรอกเพคะ ต้องมีอนุภรรยา ต่อไปพระองค์ก็ต้องแต่งตั้งพระสนม การมีพระสนมหรืออนุภรรยาเป็นเรื่องธรรมดาสำหรับองค์ชายและตระกูลชนชั้นสูง แต่กับประชาชนธรรมดาอย่างหม่อมฉัน มีผู้ชายจำนวนมากที่แต่งงานกับผู้หญิงแค่คนเดียวและใช้ชีวิตด้วยกันไปตลอด หากหม่อมฉันจะแต่งงาน หม่อมฉันก็อยากจะแต่งกับผู้ชายแบบนั้นเพคะ"

ปรากฏว่าที่นางไม่ต้องการไปเย่เหลียงกับเขา ไม่เพียงแต่นางกลัวความเหลื่อมล้ำทางสถานะและตำแหน่งเท่านั้น นางยังรู้สึกโดดเดี่ยวและไร้หนทาง และนางกลัวการที่จะแบ่งปันผู้ชายกับผู้หญิงคนอื่นมากกว่า