บทที่ 5

คาเตอร์เดินกอดคอเพื่อนสนิทที่ทำหน้าบึ้งตลอดทางตอนเดินไปโรงอาหารของคณะ ซึ่งปกติมันจะเนืองแน่นไปด้วยบรรดานักศึกษาทั้งในคณะและต่างคณะ แต่วันนี้ค่อนข้างโล่ง เพราะคนส่วนใหญ่รวมตัวอยู่ยังลานกว้างแทน

"กินอะไร กะเพราหมูสับเหมือนเดิมเหรอ" เขาก้มลงถามหญิงสาวข้างกาย

"อืม ก็ได้ ไข่ด้วย"

"เค เดี๋ยวสั่งให้ มึงไปซื้อน้ำไป ฝากด้วย" เขาพยักหน้าเสนอตัวอย่างเอาใจ

"เออ"

ว่าจบคนตัวเล็กก็ปัดแขนชายหนุ่มออก เดินก้มหน้าแยกไปอีกร้าน ส่วนเพื่อนของคาเตอร์ก็แยกย้ายกันไปซื้ออาหารของตัวเอง ก่อนจะกลับมารวมตัวยังโต๊ะประจำตัวริมสุด ที่ตั้งอยู่ใกล้ทางเข้าออกเพราะจุดนี้ลมโกรก แถมไม่ต้องทนอึดอัดเวลานักศึกษาเข้ามาใช้บริการพร้อมกันมาก ๆ

"ไอ้เคแม่งจะมาหิวอะไรเวลานี้วะ ปกติก็ไม่ค่อยจะกินข้าวเช้า" ครามหนุ่มตี๋หน้าใสเหมือนเน็ตไอดอลส่ายหัวเอ่ยขึ้นมา

"เออ กูเลยยังไม่ได้ส่องเด็กใหม่เลย" แก๊ปชายหนุ่มผิวสีแทน หน้าตาคมสันพยักหน้าเห็นด้วยกับคำพูดของเพื่อน

"บ่นเยอะเดินกลับไปเลยไป ก็กูหิวนี่หว่า...อ้าว แล้วนี่มึงเป็นอะไรอีก หน้าบึ้งมาตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว

คาเตอร์หันไปตอบเพื่อน ก่อนจะสังเกตสีหน้าเพื่อนสนิทตัวเล็กที่นั่งอยู่ข้างกาย ดูจ๋อยลงเอาแต่เขี่ยข้าวในจานไปมา ไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมองใครเท่าไร

"ก็มึงบอกหน้ากูตลก...เลยเซ็ง ๆ ขอไปล้างหน้าก่อนได้ปะ"

เธอยิ่งเป็นคนไม่ค่อยมั่นใจในตัวเองอยู่แล้ว พอได้ลองแต่งหน้า หรือทำอะไรใหม่ ๆ ที่ไม่เคยทำก็มีความวิตกอยู่ลึก ๆ แถมเพื่อนสนิทยังมาพูดจาตัดกำลังใจอีก ทำม่านฟ้ายิ่งนอยด์

คาเตอร์ถอนหายใจ พลางยกมือขึ้นโยกหัวเพื่อนสนิทด้วยความเอ็นดู

"เออ โทษที กูคงแค่ไม่ชินตา ไม่แย่มากหรอก" สายตาคมอ่อนลงยอมเอ่ยปากปลอบอ้อม ๆ แบบขอไปที ไม่ให้ตนเสียฟอร์ม

"ต้าร์ว่าสวยแล้วม่าน มั่นใจในตัวเองหน่อย"

"ใช่ ๆ ไม่รู้ตัวเหรอว่าตลอดทางที่เดินมา พวกรุ่นน้องมองม่านกันทั้งนั้น" แก๊ปเอ่ยให้กำลังใจหญิงสาวบ้าง พร้อมเงยหน้าขึ้นไปส่งสายตาตำหนิคาเตอร์ แต่เขาก็ยังไม่วายพูดค่อนแคะต่ออย่างอดไม่ได้ ยิ่งเห็นพวกเพื่อน ๆ พร้อมใจกันชมเธอด้วยแล้วยิ่งไม่สบอารมณ์

"มองนี่มองแง่ไหน ไม่ใช่ว่าแปลกใช่ไหม"

"ไอ้เคปากมึงนี่นะ" ต้าร์บ่นออกมาบ้าง

"มึงแม่ง! กูไม่แต่งตัวก็บ่น พอกูจะลองแต่งก็ด่าอีก จะเอาไงกันแน่" ม่านฟ้าหน้ามุ่ยตวัดสายตามองเพื่อนสนิทข้างกายที่เหมือนเธอทำอะไรก็มักโดนแขวะตลอด

"เออ ๆ ทีหลังไม่พูดแล้ว แต่งเหมือนเดิมแหละดีแล้ว ดูเป็นมึงดี แบบนี้กูไม่ชินจริง ๆ"

"จะกันท่าเหี้ยอะไรของมึงนักฮะ ม่านฟ้าสวยจะตาย...เอาจริงกูยังอยากจีบเลย" แก๊ปหันไปช่วยรุมด่าคาเตอร์อีกแรง คำพูดของเขาทำให้หญิงสาวเพียงคนเดียวในโต๊ะค่อยสบายใจขึ้นหน่อย

"คิดงั้นเหรอ..."

"กวนตีนและ!...มึงอย่าไปฟังมันม่าน ไอ้เหี้ยนี่สันดานเสียจะตาย หักอกผู้หญิงไปทั่ว อาทิตย์ก่อนเพิ่งมีรุ่นน้องมาร้องไห้คร่ำครวญกับกูอยู่เลยว่ามันได้น้องแล้วชิ่ง"

"ไอ้เลว นี่จะแฉกูตรงนี้เลยเหรอ"

"ก็นี่เพื่อนกู ยิ่งมึน ๆ โง่ ๆ ไม่ทันใครอยู่ กูไม่ให้คนเหี้ย ๆ แบบมึงจีบหรอก"

ว่าจบคาเตอร์ก็ใช้แขนโอบคอม่านฟ้าเอาไว้แน่นราวกับเป็นตุ๊กตาตัวโปรด แสดงความเป็นเจ้าของเต็มที่ พร้อมกวาดสายตามองเพื่อนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามอย่างคาดโทษ

คนที่เหลือได้แต่ส่ายหัวระอา แอบสงสารม่านฟ้าเหมือนกันที่ดันมีเพื่อนสนิทขี้หวงอย่างคาเตอร์

"เอ้าเลิกคิดมากได้แล้ว สัญญาต่อไปนี้ไม่ว่ามึงจะแต่งตัวแย่แค่ไหน กูจะไม่บ่นอีก"

"เนี่ย! ไม่ทันขาดคำก็ด่ากูอีกแล้ว" หญิงสาวหน้างอ แต่อีกฝ่ายกลับยกยิ้มกว้างอารมณ์ดีกับท่าทางน่าเอ็นดู เชิญชวนให้น่าแกล้งของเธอ

"แบบนี้ก็ดูเป็นมึงดีออก...อะ กูแบ่งไข่ให้อีกฟองด้วย หายนอยด์ได้แล้ว"

ม่านฟ้าถอนหายใจ แต่ก็นั่งกินข้าวต่อ โดยมีคาเตอร์ยังคอยยุ่งวุ่นวายกับผมเธอไม่เลิก จนเส้นผมที่หมิงช่วยรวบมัดเอาไว้ยุ่งฟูไม่เป็นทรงเหมือนสาวผ่านการถูกทารุณกรรมมายังไงยังงั้น

ระหว่างนั่งกินข้าวกัน ก็มีสาวสวยต่างคณะหลายคนส่งสายตาให้กลุ่มชายหนุ่มหน้าหล่อเป็นระยะ ก่อนทั้งกลุ่มจะถูกขัดจังหวะด้วยน้องผู้หญิงหน้าใสคนหนึ่งที่เดินเข้ามา

"เอ่อ...พี่คะ" เสียงหวานใสดังขึ้น ทำให้ทั้งโต๊ะหยุดกินอาหารตรงหน้าแล้วเงยหน้าขึ้นมอง

"ครับว่าไงน้อง" แก๊ปกระตุกยิ้มร้าย ไล่สายตาสำรวจหญิงสาวด้วยความสนใจ

"คะ...คือ พี่คนนี้มีแฟนหรือยังเอ่ย...พะ...เพื่อนหนูเขาชอบอยากจะมาขอไลน์พี่เขาไว้"

เด็กสาวชั้นปี 2 ก้มหน้าเขินอายพลางชี้มือมาทางคาเตอร์ถามด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก แอบหวั่นใจเหมือนกันเพราะข้างกายเขามีสาวสวยนั่งอยู่ด้วย ซึ่งคาเตอร์ก็ยกยิ้มยืดอกภาคภูมิใจ ปล่อยมือที่วุ่นวายกับเพื่อนสนิทออก

"ขึ้นอยู่กับคนถามนะ...เพื่อนน้องคนไหนล่ะ" น้ำเสียงเจ้าเล่ห์และสายตาแพรวพราวปรากฏขึ้นทันทีเมื่อมีเหยื่อเดินมาให้กินถึงที่

"คนนั้นค่ะ...ที่ผมลอน ๆ" เธอตอบเสียงเบาแล้วชี้นิ้วไปทางโต๊ะที่เพิ่งจากมา สาว ๆ ในโต๊ะต่างวี้ดว้ายตื่นเต้นเมื่อหนุ่มที่เพื่อนหมายตาหันมอง พร้อมดันตัวเพื่อนคนสวยให้เขาเห็นชัด ๆ

มุมปากหยักกระตุกยิ้ม สายตาสัตว์นักล่าพิจารณาจากระยะไกล รุ่นน้องสาวคนนั้นก็ดูท่าทางใช้ได้