ตอนที่ 8 เข้าเมืองขายเห็ด

หลังจากตรวจสอบเห็ดหลินจือ ดอกใหญ่สาม ดอกกับดอกเล็กห้าดอกแล้ว หมออู๋ก็ถามกับมู่หลินว่าต้องการรับเป็นตั๋วเงินทั้งหมดเลยหรือตำลึงด้วย ที่หมออู๋ต้องเจรจากับมู่หลินนั้นเป็นเพราะบุรุษทั้งสามคนวิญญาณได้ออกไปเที่ยวเล่นข้างนอกเรียบร้อยแล้ว

"ข้าต้องการทำเรื่องฝากเงิน 8,500 ตำลึงทอง รับเป็นตั๋วเงินใบละ 500 ตำลึง 9 ใบ กับ100 ตำลึง 4 ใบ ที่เหลือขอเป็นตำลึงเงินกับเหรียญอีแปะเจ้าค่ะ"

แม้แต่หลงจู๊ที่กำลังคำนวนเงินจากลูกคิดอยู่กันยังตกใจแทบหงายหลังกับการคิดคำนวนของมู่หลินโดยไม่ต้องใช้ลูกคิด

หมออู๋หัวเราะอย่างชอบใจกับความฉลาดของมู่หลิน พร้อมทั้งยังบอกอีกว่าถ้ามีอะไรให้ช่วยเหลือหรือจะนำสมุนไพรมาขายอีกเมื่อไรก็ย่อมได้เสมอ เมื่อได้ป้ายฝากเงินเป็นชื่อของเจียวจิ้นแล้ว และรับตั๋วเงินตัวตำลึงเงินมาแล้วทั้งหมดก็ขอตัวกับท่านหมออู๋

ตอนแรกสติของบุรุษบ้านหวังยังกลับมาไม่ครบแต่พอฟังคำพูดของมู่หลินแล้ว สติก็รีบกลับเข้าที่ทันที

"พวกท่านกลัวพวกโจรไม่รู้หรือเจ้าคะ ว่าพวกท่านมีเงิน ข้าหิวแล้วเจ้าค่ะท่านพ่อ" ทุกคนเลยลงความเห็นกันว่าจะไปกินบะหมี่เนื้อ

ทุกคนกินบะหมี่เนื้ออย่างเอร็ดอร่อย บุรุษบ้านหวังทั้งสามล้วนแต่สั่งเพิ่มกันทุกคน หลังกินเสร็จมู่หลินบอกกล่าวบิดาเรื่องสร้างบ้าน เงินที่นางไม่ฝากทั้งหมดเพราะต้องการจะสร้างบ้านนั่นเอง

ท่านพ่อบอกให้กลับไปคุยเรื่องนี้ที่บ้าน พร้อมกับมารดา มู่หลินบอกให้บิดาซื้อข้าวสาร แป้งไปเล็กน้อย เพราะถ้าไม่ซื้อเลยคนจะสงสัยได้ โดยเฉพาะบ้านของนางจางซิงที่ปากบอกไม่สนใจแต่ก็ส่งสะใภ้รองมาคอยแอบดูบ่อยๆ

ขากลับทุกคนก็ยังเลือกที่จะเดินเท้าเข้าหมู่บ้าน ถึงหมู่บ้านก็เป็นยามเว่ย(13.00-14.59น.)แล้ว มู่หลินแนะนำให้ท่านพ่อไปคุยกับหัวหน้าหมู่บ้านเรื่องขอซื้อที่เพิ่มและจ้างชาวบ้านช่วยปรับพื้นที่

"ท่านผู้ใหญ่บ้านขอรับ อยู่ไหมขอรับ" เจียวจิ้นแม้จะเป็นญาติกับผู้ใหญ่บ้านแต่ก็ให้ความเคารพอย่างมาก ผู้ใหญ่บ้านหวังเหมาเป็นตระกูลหวังสายหลัก ส่วนท่านปู่เหล่ยเป็นตระกูลหวังสายรอง ในหมู่บ้านแซ่หวังหลายครัวเรือน

"ใคร อาจิ้นรึ เข้ามาก่อน เข้ามาก่อน"

เพราะเจียวจิ้นเป็นคนดี ใครขอให้ช่วยเหลืออะไรก็ทำด้วยความเต็มใจเสมอจึงเป็นที่รักของคนในหมู่บ้าน จะมีก็แต่ส่วนน้อยที่ไม่ชอบใจ และคนส่วนน้อยนั้นก็คือพวกญาตินางจางนั้นเอง

"ข้ามีเรื่องมารบกวนท่านผู้ใหญ่บ้านขอรับ"