บทที่ 250 แต่ไม่อาจฆ่าตายได้

ดังนั้นเขาจึงเอื้อมมือออกมาบีบคอของพยาบาลคนนั้นเอาไว้ด้วย

"จงตายกันไปเสียให้หมด!"

เย่หลานเฉินที่จู่ๆ อาการกำเริบอาละวาดขึ้น ทำให้เหย้ยูฮุยซึ่งยืนอยู่ด้านข้างตกอกตกใจ น้องชายของเซี่ยเชียนเกอ ทำไมถึงหน้าตาหล่อเหลาเหลือเกิน แต่นิสัยของเขากลับเย่หยิ่งนัก

ท่าทางของเขาตอนนี้น่าตกใจเหลือเกิน

เหย้ยูฮุยมองไปทางจวินหลิงเสวี่ยและพยาบาลสาวที่ถูกเย่หลานเฉินบีบคอเอาไว้ทั้งสองคน แม้ว่าเธอจะไม่อยากช่วยจวินหลิงเสวี่ยสักเท่าไหร่ แต่ดูเหมือนพยาบาลคนนั้นจะไม่ได้มีความผิดอะไร

ดูเหมือนหล่อนจะต้องเข้าไปช่วยเหลือสักหน่อย

เมื่อเหย้ยูฮุยคิดได้ดังนี้เธอจึงยื่นมือออกไปจับแขนของเย่หลานเฉินเอาไว้ "นี่น้องชาย ถ้าเธอจะฆ่าจวินหลิงเสวี่ยฉันไม่ได้ขัดข้องอะไรหรอกนะ แต่พยาบาลสาวที่เธอบีบคอเอาไว้ดูเหมือนเธอจะไม่รู้เรื่องอะไรด้วย ดังนั้นช่วยปล่อยมือหน่อยได้ไหม"

เย่หลานเฉินได้ยินประโยคนั้นของเหย้ยูฮุย เขาก็จ้องมองไปที่เธอด้วยแววตาอันเยือกเย็น เหย้ยูฮุยถูกสายตาของเย่หลานเฉินจับจ้องมองไปด้วยความหนาวเหน็บจนต้องกลืนน้ำลายลงคอ เธอมองไปอย่างเย่หลานเฉินที่อยู่ตรงหน้าแล้วพยายามระงับความตื่นตระหนกพูดต่อไปว่า "น้องชาย การฆ่าคนนั้นผิดกฎหมาย หากว่ายังไม่ปล่อยมือจากพยาบาลคนนี้ออกเสีย คาดว่าหล่อนคงจะตายแน่ๆ"

"หากว่าหล่อนตาย พี่สาวของเธอเซี่ยเชียนเกอก็คงจะเสียชื่อเสียง ถูกเธอทำลายจนหมดสิ้นอนาคต ดังนั้นนะน้องชายรีบปล่อยมือดีกว่า ต่อให้ไม่เห็นแก่หน้าฉัน ก็ควรจะปล่อยมือเพื่อเห็นหน้าเซี่ยเชียนเกอบ้าง"

เย่หลานเฉินได้ยินคำว่าเซี่ยเชียนเกอ อารมณ์ของเขาก็สงบลงทันที ดวงตาของเขากลับมาเป็นสีเข้มตามปกติ เขาปล่อยมือออกจากจวินหลิงเสวี่ยและพยาบาลสาว ก่อนจะมองไปรอบๆ ไม่พบร่างของเซี่ยเชียนเกออยู่ที่นั่นแล้ว จวินหลิงเสวี่ยจึงมองไปทางเหย้ยูฮุย "พี่สาวของข้าเล่า?"

เหย้ยูฮุยไม่รู้ว่าจะตอบอย่างไร "เธอน่าจะ เธอน่าจะกลับห้องเรียนไปแล้วมั้ง"

"พาข้าไปหานาง"

เหย้ยูฮุยพยักหน้า จากนั้นพาเย่หลานเฉินไปหาเซี่ยเชียนเกอ

เซี่ยเชียนเกอนั่งอยู่ในห้องเรียน แม้ว่าสีหน้าของเธอจะนิ่งเงียบ แต่ในใจของเธอกำลังครุ่นคิดอย่างยุ่งเหยิงว่าจะจัดการเย่หลานเฉินอย่างไรดี จู่ๆ เหย้ยูฮุยก็ได้พาเย่หลานเฉินมาหาตนในห้องเรียน

เซี่ยเชียนเกอแทบอยากจะบีบคอเธอให้ตายไปเสีย

เหย้ยูฮุยต้องการทำอะไรกันแน่!

ใครให้เธอพาเย่หลานเฉินมาที่นี่?

เซี่ยเชียนเกอมองไปทางเย่หลานเฉินที่กำลังตรงเข้ามาใกล้ เธอพูดด้วยน้ำเสียงเยือกเย็นว่า "อย่าเข้ามาใกล้ฉัน ไม่อย่างนั้นอย่าหาว่าฉันไม่เกรงใจ"

เย่หลานเฉินหยุดชะงักลงบริเวณระยะทางห่างจากเซี่ยเชียนเกอประมาณครึ่งเมตร เขามองไปทางเซี่ยเชียนเกอด้วยสายตาอันน่าสงสาร แตกต่างจากความอาฆาตเมื่อสักครู่ตอนบีบคอทั้งสองคนอย่างสิ้นเชิง

ผู้ชายคนนี้เขามีสองบุคลิกหรืออย่างไร?

เหย้ยูฮุยซึ่งยืนอยู่ข้างนอกประตู ยืนดูเหมือนกับกำลังดูละคร

พยาบาลคนนั้นก็อยู่ที่นี่ด้วย เธอรีบวิ่งเข้ามาคว้าแขนของเหย้ยูฮุย พร้อมกับสีหน้าเหนื่อยล้า "รีบ รีบแจ้งตำรวจเร็วเข้า"

แจ้งตำรวจ?

"ทำไมล่ะ?"

"เพราะว่าคุณผู้ชายคนนี้มีอาการทางประสาท เขาเป็นแฟนคลับของเซี่ยเชียนเกอ จากนั้นเมื่อเขารู้ว่าเซี่ยเชียนเกอแต่งงานกับฝู้อวี้สิงแล้วจึงไม่สามารถรับความจริงนี้ได้ เลยทำให้เกิดอาการทางจิต แม้ว่าฉันจะรู้ว่าเขามีอาการทางจิตและไม่ควรพาเขาออกมา แต่ว่าตอนที่อยู่ในโรงพยาบาลเขาข่มขู่ว่าจะฆ่าฉัน ฉันไม่รู้จะทำอย่างไรจึงทำได้เพียงพาเขาออกมาหาคุณหนูเซี่ย"

"เมื่อสักครู่คุณก็เห็นแล้วนี่คะ ว่าฉันพาเขามาหาเซี่ยเชียนเกอแล้วแต่เขาก็ยังอยากจะฆ่าฉันอยู่ตามเดิม ด้วยเหตุนี้เห็นได้ชัดว่าเขาคงจะมีอาการทางจิต คุณรีบโทรศัพท์แจ้งตำรวจเร็วเข้า ไม่อย่างนั้นเซี่ยเชียนเกออาจจะอยู่ในอันตราย"

ตอนแรกเหย้ยูฮุยคิดว่าเย่หลานเฉินเป็นน้องชายของเซี่ยเชียนเกอจริงๆ แต่ไปๆ มาๆ กลับพบว่าตัวเธอคิดไปเอง ผู้ชายคนนี้มีอาการทางประสาท หากว่ายังไม่เอาตัวเขาไปจากที่นี่ เกรงว่าเซี่ยเชียนเกอคงจะมีอันตรายถึงชีวิต?

หากว่าเธอรู้ตั้งแต่แรกเรื่องที่ชายหนุ่มคนนี้มีอาการทางจิตล่ะก็ เธอคงจะไม่พาเขามาหาเซี่ยเชียนเกออย่างแน่ ตอนนี้เป็นยังไงล่ะ แย่แล้ว ดูท่าทางของเซี่ยเชียนเกอที่ค่อนข้างจะตีตัวออกหากจากผู้ชายคนนั้น เหย้ยูฮุยก็พอจะรู้ได้ว่าเซี่ยเชียนเกอไม่รู้จักกับเขาจริงๆ

ครั้งนี้เธอสร้างปัญหาขึ้นแล้ว

เหย้ยูฮุยรีบหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาแล้วโทรแจ้งตำรวจ จากนั้นก็โทรเรียกรถพยาบาลให้แก่พยาบาลคนนั้นด้วย ก่อนที่จะเดินตรงไปอยู่ข้างหน้าเซี่ยเชียนเกอเพื่อรั้งเย่หลานเฉินเอาไว้ ร่างของเซี่ยเชียนเกอถูกเหย้ยูฮุยบัง สีหน้าของเย่หลานเฉินเผยถึงความไม่พึงพอใจออกมา

"หลีกทางไป!"

เหย้ยูฮุยพบว่าเย่หลานเฉินดูค่อนข้างกระตือรือร้น ก็นึกขึ้นได้ถึงท่าทางของเขาก่อนหน้านี้ เหย้ยูฮุยรีบย้ายมาอยู่ข้างกายของเซี่ยเชียนเกอกระซิบถามเธอว่า "เซี่ยเชียนเกอ น้องชายที่ใส่เสื้อผ้าแปลกๆ คนนี้ พยาบาลบอกกับฉันว่าเขาเป็นคนที่มีอาการทางจิต เนื่องจากชื่นชอบเธอ หลังจากที่รู้ว่าเธอแต่งงานกับฝู้อวี้สิงแล้วจึงถูกกระตุ้นรับไม่ได้จนเป็นบ้า"

"แม้ว่าจะเป็นคนที่มีอาการทางจิต แต่เธอไม่ต้องไปกลัวหรอกนะ เพราะว่าคนที่มีอาการทางจิตไม่น่าจะทำร้ายเธอได้หรอก ถึงอย่างไรเขาก็ชื่นชอบเธอ อีกอย่างฉันแจ้งตำรวจแล้ว เดี๋ยวตำรวจก็คงจะเดินทางมาที่นี่ เธอช่วยล่อผู้ชายคนนี้ขึ้นรถตำรวจไปก็พอ"

ตำรวจเหล่านั้น จะเป็นคู่ต่อสู้ของเย่หลานเฉินได้อย่างไร?