บทที่ 254 ธุระยังจัดการไม่เสร็จ ยังอยากจะให้เธอช่วย?

เพียงแต่ว่าพวกเขารู้สึกแปลกใจจริงๆ หลังจากที่ลู่หวยทำการยั่วยวนฝู้อวี้สิงแล้ว เซี่ยเชียนเกอจัดการกับลู่หวยอย่างไร

"คุณเซี่ย พวกเราขอถามอะไรหน่อย ลู่หวยทำตัวหน้าด้านหน้าทนแบบนี้ ในตอนนั้นที่คุณเห็นว่าหล่อนยั่วยุท่านเก้าฝู้แล้วคุณมีความรู้สึกอย่างไร?"

"คุณเซี่ย พวกเราเห็นท่าทางของลู่หวยที่ยังคงอยู่ดีกินดีแบบนี้ หรือว่าคุณไม่ได้สั่งสอนผู้หญิงไร้ยางอายคนนี้คะ?"

"คุณเซี่ย ถึงแม้พวกเราจะรู้ว่าความสัมพันธ์ของคุณกับท่านเก้าฝู้แน่นแฟ้นมาก แต่พวกเราก็อยากจะถามสักหน่อยว่า ท้ายที่สุดแล้วท่านเก้าฝู้ถูกลู่หวยผู้หญิงคนนี้ยั่วยวนสำเร็จหรือไม่? พวกเขาทำเรื่องให้คุณต้องรู้สึกเสียใจหรือเปล่า?"

"คุณเซี่ย ปกติคุณมีวิธีการจัดการกับมือที่สามอย่างไร?"

"คุณเซี่ย ขออนุญาตสอบถาม คุณมีวิธีมัดใจท่านเก้าฝู้อย่างไร?"

"คุณเซี่ยช่วยตอบคำถามพวกเราหน่อยได้ไหม?"

"คุณเซี่ย......"

เซี่ยเชียนเกอมองไปยังนักข่าวที่รายล้อมอยู่ข้างๆ เธออยากจะเอ่ยถามจริงว่าจุดโฟกัสของพวกเขาผิดหรือเปล่า พวกเขาควรที่จะโฟกัสไปที่เรื่องของลู่หวยไม่ใช่หรือไง?

ไม่ใช่เรื่องของเธอกับฝู้อวี้สิง!

เซี่ยเชียนเกอมองไปยังนักข่าวที่อยู่ตรงหน้าด้วยความปวดหัว "สำหรับคำถามที่พวกคุณถามมาเมื่อสักครู่ตอนนี้ฉันจะตอบเพียงแค่คำถามเดียว นั่นก็คือคำถามแรก ตอนที่ฉันเห็นลู่หวยกำลังยั่วยวนสามีของฉันที่จริงแล้วฉันอยากจะฆ่าเธอให้ตายเหลือเกิน แต่ต่อมาฉันก็ไม่ได้ทำแบบนั้นเนื่องจากฉันรู้สึกว่า การที่จะเอาชีวิตไปเกี่ยวข้องกับมือที่สามเพียงคนเดียวมันไม่คุ้มค่าเลย"

"ดังนั้นฉันเพียงแค่ทำการตักเตือนเธอและขับไล่เธอออกไป หลังจากที่ขับไล่ลู่หวยไปแล้วฉันก็ไม่เห็นหล่อนอยู่พักใหญ่ และหล่อนก็ไม่ได้ปรากฏตัวต่อหน้าฉันอีกเลย"

"เดิมทีฉันคิดว่าเธอจะรู้สึกอับอายหลังจากที่ถูกฉันดูถูกต่างๆ นานา แต่สรุปว่าเมื่อข่าวในวันนี้ถูกเปิดโปงออกมา ฉันเองก็เพิ่งจะรู้ว่าผู้หญิงคนหนึ่งสามารถทำทุกอย่างได้เพื่อเงินโดยไม่มีความละอายใจหรือจิตใต้สำนึกแม้แต่น้อย"

เมื่อนักข่าวทั้งหลายได้ยินคำพูดนี้ของเซี่ยเชียนเกอ ก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมา "ที่ว่ากันว่าพวกต่ำช้าจะไม่มีศัตรู พวกคนหน้าด้านจะอยู่ยงคงกระพัน ต้นไม้ที่ไร้เปลือกจะต้องตายลงอย่างแน่นอน"

"ลู่หวยคนนี้ต่ำช้ามากจริงๆ"

"ทุกคนรีบเปิดโปงเธอเถอะ ทำให้คนทั่วโลกได้รู้ว่าลู่หวยผู้หญิงคนนี้เป็นมือที่สามของคนอื่นไปทั่ว"

บรรดานักข่าวพากันหันไปถ่ายภาพลู่หวย มือของลู่หวยกำลังพัวพันอยู่กับผู้ชายคนนั้นโดยไม่สนใจผู้อื่น ส่วนบรรดาชาวเน็ตเมื่อเห็นสภาพของลู่หวยเป็นเช่นนี้ก็ได้พากันด่าทอวิพากษ์วิจารณ์อย่างน่ารังเกียจ

ชั่วพริบตาเดียว ลู่หวยก็เป็นที่รู้จักกันไปทั่วในโลกออนไลน์

เมื่อเซี่ยเชียนเกอเห็นว่าแผนของเธอสำเร็จแล้ว เธอจึงตั้งใจจะจากไปก่อนที่นักข่าวจะหันมาให้ความสนใจกับเธอ ขณะที่เธอตั้งใจจะเดินทางจากไป จู่ๆ ซูเวยเสวี่ยก็ได้ตะโกนออกมาเรียกเซี่ยเชียนเกอเอาไว้ "คุณเซี่ย ในเมื่อคุณเดินทางมาที่นี่แล้ว ถ้าอย่างนั้นฉันจะเปิดโปงความลับของคุณต่อหน้านักข่าวทุกคน"

ซูเวยเสวี่ยต้องการทำอะไรกันแน่?

เซี่ยเชียนเกอทำใบหน้าสงบเย็นชาแล้วหันหลังกลับไปดูซูเวยเสวี่ยซึ่งยืนอยู่ตรงหน้า "ฉันมีความลับอย่างงั้นเหรอ? แม้แต่ตัวฉันเองยังไม่รู้ แล้วคุณรู้ได้ยังไงกัน?"

ซูเวยเสวี่ยลุกขึ้นจากเตียงแล้วเดินตรงไปที่ข้างกายเซี่ยเชียนเกอก่อนจะยิ้มให้กลับหล่อน ท่ามกลางความอยากรู้อยากเห็นของสายตานักข่าว ซูเวยเสวี่ยตอบขึ้นด้วยความจริงจังว่า

"ที่จริงแล้วความลับของเซี่ยเชียนเกอง่ายมากๆ ตอนนี้นอกจากเธอจะเป็นภรรยาของฝู้อวี้สิง เป็นนักศึกษาของมหาวิทยาลัยเซิ่งเย่ เธอยังเป็นนักแสดงหญิงตัวยงอีกด้วย นอกจากสิ่งเหล่านี้เธอยังมีตัวตนที่มีความโดดเด่น และความโดดเด่นนี้เธอไม่เคยบอกใครมาก่อน แต่ฉันเพียงแค่บังเอิญมีโอกาสรู้เข้าเท่านั้น

ทุกคนอยากรู้ไหมล่ะคะว่าคืออะไร?"

คำพูดของซูเวยเสวี่ยทำให้บรรดานักข่าวยิ่งรู้สึกประหลาดใจมากกว่าเดิม พวกเขาพยักหน้า "อยากค่ะ พวกเราอยากรู้มากๆ ว่าแต่ คุณเซี่ยมีตัวตนพิเศษอะไรกัน?"

เซี่ยเชียนเกอฟังคำพูดของซูเวยเสวี่ยจบ ไม่รู้ว่าเพราะอะไรอยู่ๆ เธอก็สัมผัสได้ถึงลางสังหรณ์ที่ไม่ค่อยดี

"เธออยากจะพูดอะไรกันแน่?"

ซูเวยเสวี่ยยิ้มขึ้น "คุณเซี่ยอย่ากังวลใจไปเลยค่ะ สิ่งที่ฉันอยากจะพูดนี้อันที่จริงก็เป็นเรื่องดีของคุณไม่ใช่เรื่องร้ายแต่อย่างใด ดังนั้นคุณไม่ต้องกลัวไปนะคะ"

เมื่อพูดจบ ซูเวยเสวี่ยเสียก็พูดต่อว่า "ตอนนี้ฉันจะขอบอกตัวตนอีกหนึ่งตัวตนอันแสนพิเศษของคุณเซี่ยให้ทุกคนฟังว่าคืออะไร เมื่อสักครู่ฉันบอกแล้วว่าคุณเซี่ยมีตัวตนต่างๆ มากมายแต่สิ่งที่เธอโดดเด่นที่สุดนั่นก็คือเธอเป็นหมอเทวดา ทักษะทางการแพทย์ของเธอยอดเยี่ยมมาก สามารถทำให้ผู้คนมีอายุยืนยาวไม่แก่ สามารถทำให้ผู้คนมีใบหน้าดูอ่อนเยาว์ไม่เหี่ยวย่น และสามารถทำให้ผู้คนฟื้นจากความตายได้"

"ฉันรู้ดีว่าพวกคุณคงไม่เชื่อ ดังนั้นฉันจึงตั้งใจจะใช้ใบหน้าอันน่าเกลียดของฉันนี้ในการทดลอง เนื้อหาการทดลองนั่นก็คือ คุณเซี่ยจะสามารถรักษาฉันให้หายได้ในระยะเวลาอันสั้นได้หรือไม่"

เซี่ยเชียนเกอรู้ตั้งแต่แรกแล้วว่าซูเวยเสวี่ยไม่ใช่คนที่จัดการได้ง่าย ราวกับว่าหล่อนกลัวเธอจะกลับคำไม่ช่วยรักษาใบหน้าให้ ดังนั้นในตอนนี้หล่อนจึงเอ่ยเรื่องนี้ขึ้นต่อหน้านักข่าวเพื่อให้เธอตกหลุมพราง ให้เธอยอมรับการรักษาใบหน้านั้นให้หล่อน

เรื่องราวทุกอย่างยังไม่สำเร็จเลย ต้องการจะให้เธอรักษาหน้าให้ก่อนอย่างงั้นเหรอ?

บนโลกนี้จะมีเรื่องราวดีๆ แบบนั้นได้ยังไงกัน

รอยยิ้มอันขี้เล่นปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเซี่ยเชียนเกอ "คุณผู้หญิงคะ คุณจำคนผิดหรือเปล่า คนที่คุณบอกว่าสามารถทำให้คนตายฟื้นคืนชีพขึ้นมาได้คงไม่ใช่ฉัน แม้ว่าฉันจะเรียนด้านการแพทย์มาก็จริง แต่ทักษะทางการแพทย์ของฉันไม่อาจบอกได้ว่าดีเลิศแต่ก็ไม่ได้แย่จนเกินไป"