บทที่ 256 เครื่องประดับชุดนี้ไม่เข้ากับตัวตนของเธอ

ดังนั้นเซี่ยเชียนเกอจึงหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาแล้วส่งข้อความไปให้ผู้กำกับ

'ผู้กำกับคะ ฉันอยากแสดงหนัง คุณมีเพื่อนที่เป็นผู้กำกับต้องการนักแสดงไหม ไม่ว่าจะเป็นนางรองหรืออะไรก็ได้ ค่าตอบแทนตามสะดวก'

ถึงอย่างไรเธอก็ไม่ขาดแคลนเงิน สิ่งที่เธอต้องการคือชื่อเสียงต่างหาก

ตอนที่ผู้กำกับได้รับข้อความจากเซี่ยเชียนเกอ เขากำลังอยู่กับเพื่อนของเขาและก็เป็นผู้กำกับเช่นกัน เพียงแต่ว่าช่วงนี้เขาถูกคนเล่นงาน และยังไม่มีนางเอกที่มีชื่อเสียงยอมมาร่วมถ่ายทำหนังของเขา ช่วงนี้เซี่ยเชียนเกออาศัยชื่อเสียงของฝู้อวี้สิงทำให้โด่งดังขึ้นเล็กน้อย ประกอบกับข้อความเมื่อสักครู่ที่เซี่ยเชียนเกอส่งมาว่าค่าตอบแทนตามสะดวก มองดูแล้วตำแหน่งนางเอกของหนังเพื่อนเขาคนนี้คงจะมีตัวเลือกแล้วล่ะ

ผู้กำกับรีบหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาตอบข้อความของเซี่ยเชียนเกอว่า 'ผมมีเพื่อนอยู่คนหนึ่ง มีหนังใหม่แต่ยังไม่มีนางเอก ถ้าคุณไม่รังเกียจว่ากองถ่ายของเขาค่อนข้างจะธรรมดาลองมาดูก็ได้'

'ละครที่เขาสร้างจะทำให้ฉันดังได้ไหม?'

ผู้กำกับ 'เขาถ่ายละครออนไลน์ซึ่งต้นทุนต่ำ สามารถฉายได้เร็ว อีกอย่างละครของเขาแต่ละเรื่องล้วนเป็นละครชั้นดี ทุกเรื่องได้รับความนิยมแปดคะแนนเป็นอย่างต่ำ อีกอย่าง นักแสดงที่เขานำมาถ่ายทำแต่ละครั้งมักจะโด่งดัง หากไม่ใช่เพราะว่าช่วงนี้ส่วนตัวเขาพบกับเรื่องไม่คาดฝันขึ้นเล็กน้อย คาดว่าตำแหน่งนางเอกคงไปไม่ถึงคุณหรอก'

ขอให้ได้รับความนิยมก็พอ ต่อให้เป็นละครออนไลน์ก็ไม่ติดขัด

เซี่ยเชียนเกอ 'ตกลงฉันจะแสดง'

ผู้กำกับ 'เดี๋ยวผมจะให้เพื่อนของผม เอาหนังสือสัญญามาให้เซ็น?'

เซี่ยเชียนเกอ 'ค่ะ'

เมื่อผู้กำกับเห็นว่าเซี่ยเชียนเกอตกลงแล้ว เขาก็มองไปทางชายที่กำลังนั่งดื่มเบียร์อย่างหมดเรี่ยวแรง ยกมือขึ้นโอบไปที่คอของชายคนนั้นพูดว่า "เพื่อนรัก นางเอกเรื่องนี้ของคุณจัดการได้แล้วล่ะ"

ชายที่อยู่ในอาการมึนเมาถามขึ้นว่า "ใคร?"

"เซี่ยเชียนเกอ"

ชายคนนั้นเมื่อได้ยินชื่อของเซี่ยเชียนเกอก็ดูสดชื่นขึ้นมาทันที "ดีจริง เซี่ยเชียนเกอเป็นภรรยาของฝู้อวี้สิง ตอนนี้ทีมงานของผมขาดทุนสนับสนุนพอดี คุณว่าเซี่ยเชียนเกอจะสามารถนำทุนมาเข้าสมทบได้ไหม?"

ผู้กำกับ "......"

เพื่อนของเขาคนนี้ดูจะทำเกินเหตุไปแล้ว

......

ในเวลากลางวัน หลังจากเซี่ยเชียนเกอได้รับสายของผู้กำกับแล้ว ผู้กำกับก็ได้ให้เซี่ยเชียนเกอเดินทางไปเซ็นสัญญา

เมื่อเซี่ยเชียนเกอเดินทางมาถึงหน้าประตูก็พบว่าชายขี้เมาคนหนึ่งถูกผู้กำกับพยุงเดินเข้ามา เซี่ยเชียนเกอเอ่ยถามอย่างไม่แน่ใจว่า "ผู้กำกับคะ ผู้ชายคนที่คุณพยุงไว้ คงไม่ได้เป็นผู้กำกับเรื่องที่ฉันจะถ่ายทำใช่ไหม?"

คำถามของเซี่ยเชียนเกอทำให้ผู้กำกับรู้สึกเคอะเขินเล็กน้อย "เชียนเกอ พอดีว่าเพื่อนของผมเมาเล็กน้อย แต่ว่าเขาดีใจมากที่ได้ร่วมงานกับคุณ"

ชายคนนั้นตบไปที่บ่าของผู้กำกับแล้วพยักหน้า "ใช่ครับ เซี่ยเชียนเกอผมรู้สึกยินดีมากและพอใจในตัวคุณมาก แต่ถ้าคุณจะสามารถนำเงินเข้ามาสนับสนุนกองถ่ายได้ผมคงจะพอใจคุณมากกว่านี้"

ผู้กำกับ "......"

เซี่ยเชียนเกอ "......"

"ฉันมาแสดงให้คุณพร้อมกับค่าตอบแทนต่ำยังไม่พออีกเหรอ ตอนนี้ผู้กำกับคนนี้ยังจะให้ฉันเอาเงินเขาสนับสนุนกองถ่ายด้วย นี่มันเกินไปหรือเปล่า?"

ผู้กำกับรีบปิดปากเพื่อนของเขาเอาไว้ "เอ่อ มันเกินไปหน่อยจริงๆ แต่เชียนเกอ อย่าได้ใส่ใจกับคำพูดของเขาเลย เขากำลังล้อคุณเล่นอยู่น่ะ"

ชายคนนั้นเอามือของผู้กำกับออกจากปากตน "มีคำโบราณที่พูดไว้ว่าทุกคำที่ออกมาจากปากคนเมาจะเป็นความจริง พวกคุณไม่รู้หรือไง เพราะฉะนั้นนะ เซี่ยเชียนเกอคำที่ผมพูดกับคุณเมื่อสักครู่เป็นเรื่องจริง คุณลองเอาไปคิดดูว่าจะสามารถนำเงินค่าสนับสนุนกองถ่ายบ้างได้ไหม?"

ผู้กำกับรีบเอามืออุดปากเพื่อนเอาไว้อีกครั้ง ก่อนจะยื่นสัญญาและบทละครไปใส่ไว้ในมือเซี่ยเชียนเกอ "เชียนเกอนี่คือสัญญากับบทละคร คุณลองดูนะ ถ้าไม่มีปัญหาอะไรก็สามารถเซ็นได้เลย"