บทที่ 262 ฉันไม่เชื่อคุณอีกต่อไปแล้ว

"ผมรอให้ตารางงานคุณว่างค่อยเริ่มถ่ายทำก็ได้"

เซี่ยเชียนเกอมองฝู้อวี้สิงด้วยสายตาที่จริงจัง เธอรับประกันได้เลยว่าฝู้อวี้สิงไม่ได้ล้อตนเล่นอย่างแน่นอน เขาพูดจริงๆ ต่อให้เธอจะปฏิเสธเขาไปอย่างนั้น เขาก็จะเลื่อนการเปิดกล้องออกไปและรอจนกว่าตารางงานของเธอว่าง เขาถึงจะเริ่มถ่ายทำ

ถ้าคิดแบบที่พูด ท้ายที่สุดยังไงบทนางเอกก็ต้องเป็นเธออยู่ดี

เซี่ยเชียนเกอคิดได้ดังนั้น ดูเหมือนว่าเธอจะปฏิเสธไม่ได้จริงๆนั่นแหละ

เซี่ยเชียนเกออ้าปากกำลังจะตอบตกลงรับเล่นละครเรื่องนี้ ก็ได้ยินฝู้อวี้สิงพูดขึ้นเสียก่อน "ถ้าเชียนเกอปฏิเสธผมแบบนี้ งั้นบทนางเอกผมคงต้องให้ป๋อฉิงแสดงแล้วล่ะ"

นี่เป็นบทบาทที่ฝู้อวี้สิงสงวนสิทธิ์ไว้ให้เธอเป็นพิเศษ ถ้าเธอขอถอนตัว บทนี้จะให้ป๋อฉิงแสดงงั้นเหรอ?

เธอคิดดูแล้ว ช่างเหมือนคนโง่เสียจริง

เซี่ยเชียนเกอนึกไปถึงเรื่องนี้ เธอก็หันไปพูดกับฝู้อวี้สิงด้วยสีหน้าที่จริงจัง "ฉันตกลง"

ฝู้อวี้สิงเลิกคิ้วขึ้นหยอกล้อ "ตารางงานคุณว่างแล้วสินะ?"

เซี่ยเชียนเกอกระแอมเสียงสองทีด้วยความเขินอาย "ตารางงานมันโยกย้ายได้น่า อีกอย่างฉันถ่ายเสร็จเร็ว ไม่ถึงเดือนก็เสร็จแล้วล่ะ "

ยังไงก็มีแค่ยี่สิบสี่ตอนเท่านั้น

ถึงแม้ว่าบทบาทของนางเอกนั้นจะมีหลายฉาก แต่ว่านี่ไม่ใช่ว่ามีนักแสดงสมทบหญิงด้วยหรอกเหรอ?

ดังนั้น บทบาทนี้จึงเป็นเช่นนั้น จริงๆแล้วเวลาภายในครึ่งเดือนเธอสามารถถ่ายทำเสร็จได้จริงๆ

ฝู้อวี้สิงเห็นท่าทีที่ดูมั่นใจของเซี่ยเชียนเกอ ริมฝีปากของเขากระตุกขึ้น "เชียนเกอของผมทำไมเก่งขนาดนี้กันเนี่ย?"

"มันแน่อยู่แล้ว!"

ฝู้อวี้สิงลูบศีรษะของเซี่ยเชียนเกออย่างอ่อนโยน "งั้นผมรอให้เว็บซีรีส์ของคุณถ่ายทำเสร็จก่อนค่อยเริ่มถ่ายทำดีไหม?"

"เยี่ยมเลย"

"แต่ก่อนจะถึงตอนนั้น คุณช่วยเป็นพรีเซนเตอร์ผลิตภัณฑ์บำรุงผิวที่เพิ่งเปิดตัวของบริษัทผมหน่อยได้ไหม?"

เป็นพรีเซนเตอร์ผลิตภัณฑ์บำรุงผิว?

เซี่ยเชียนเกอส่ายหัว "ไม่ดีกว่าค่ะ ฉันไม่เคยเป็นพรีเซนเตอร์ผลิตภัณฑ์บำรุงผิว อีกอย่างความนิยมของฉันไม่ได้สูงถ้าฉันเป็นพรีเซนเตอร์ คุณคิดว่าจะมีคนซื้อไหมล่ะ?"

เชียนเกอของเขาสวยขนาดนี้ ผิวพรรณดีอย่างไม่มีที่ติแบบนี้ หากไม่มีใครซื้อผลิตภัณฑ์บำรุงผิวที่เธอเป็นพรีเซนเตอร์ แสดงว่าผู้หญิงเหล่านั้นคงสายตาไม่ดีก็เป็นแน่

"คุณทำได้"

เซี่ยเชียนเกอมองฝู้อวี้สิงอย่างไม่เชื่อสายตาตัวเอง รอยยิ้มน้อยๆปรากฏบนใบหน้าของเธอโดยไม่รู้ตัว "ในเมื่อคุณเชื่อในตัวฉันขนาดนี้ งั้นฉันตกลง!"

"งั้น เดี๋ยวผมให้เย่หยิ่งเตรียมสัญญามาให้คุณ?"

เซี่ยเชียนเกอส่ายหัว "ไม่ต้องมีสัญญาหรอก ฉันไม่รับค่าตอบแทน"

เขาจะให้เธอทำงานให้โดยไม่ให้ค่าตอบแทนได้อย่างไรกัน

แบบนี้ก็โง่เต็มทีแล้ว

"นี่ก็ค่ำแล้วคุณกลับบ้านไปก่อนเถอะ หลังเลิกงานเดี๋ยวผมจะให้เย่หยิ่งเอาผลิตภัณฑ์บำรุงผิวกลับไปให้คุณใช้ หลังใช้เสร็จให้คุณไลฟ์ถ่ายทอดสด จากนั้นบริษัทของผมจะประกาศว่าคุณคือพรีเซนเตอร์ของแบรนด์เรา"

เซี่ยเชียนเกอฟังที่ฝู้อวี้สิงพูดจนจบ ไม่ว่าฝู้อวี้สิงจะให้ตนทำสิ่งใด ตนก็จะทำมันให้ดีที่สุด

......

ณ โรงพยาบาล

ตามคำขอของเจียงเจ๋อ หมอได้ให้เขาและจวินหลิงเสวี่ยพักฟื้นในห้องเดียวกัน จวินหลิงเสวี่ยเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลเมื่อสองวันก่อนเพราะเขาถูกเย่หลานเฉินบีบคอ

และที่เจียงเจ๋อเข้าโรงพยาบาลก็เพราะเซี่ยเชียนเกอ

เสียงของจวินหลิงเสวี่ยได้รับความเสียหายและในตอนนี้เธอพูดแทบจะฟังไม่ได้ใจความ

แต่ในใจของเจียงเจ๋อกลับไม่สนใจมันแม้แต่น้อย

เพียงแค่ฟัง จวินหลิงเสวี่ยพูด "อาจารย์เจียง คุณ ทำไมคุณถึงได้เข้าโรงพยาบาลล่ะ? ไม่นานมานี้คุณรับปากว่าจะจัดการกับเซี่ยเชียนเกอให้ฉัน แล้วจัดการไปถึงไหนแล้ว? เซี่ยเชียนเกอตายห่าไปแล้วใช่ไหม!"

เมื่อจวินหลิงเสวี่ยกล่าวถึง "เซี่ยเชียนเกอ" ขึ้นมา ดวงตาของเธอก็เต็มไปด้วยความเกลียดชัง และในตอนนี้เธอแทบรอไม่ไหวที่จะจัดการกับเซี่ยเชียนเกอ

หลังจากที่ได้รู้จักกับเธอ ในทุกๆวันของเธอก็เต็มไปด้วยความเจ็บปวด