บทที่ 268 ท่านเซี่ยผู้นี้กับคุณหน้าตาคล้ายกันมาก

"คุณพูดผิดแล้วล่ะ ฉันไม่ได้พอเห็นใครก็กัด ฉันมาเพื่อกำจัดขยะ ฝู้เฉิงหยุน คุณพูดผิดแล้วล่ะ ฉันไม่ได้พอเห็นใครก็กัด ฉันมาเพื่อกำจัดขยะ แม้ว่าฉันจะไม่รู้ว่า การกลับมาครั้งนี้คุณมีจุดประสงค์หลักอะไร แต่ก็อย่ามาโทษว่าฉันไม่เตือน ถ้าแกแตะต้องฉันล่ะก็ แกตายแน่!"

ฝู้เฉิงหยุนฉวยโอกาสที่ไม่มีใครเห็น เข้าโน้มตัวไปพูดตรงข้างหูเซี่ยเชียนเกอว่า "เซี่ยเชียนเกอ ตอนนี้ผมไม่ใช่ฝู้เฉิงหยุนคนเก่าอีกแล้ว ถ้าคุณคิดจะสู้กับผม คุณก็ต้องตาย!"

"นี่แกกำลังขู่ฉันเหรอ?"

ฝู้เฉิงหยุนนั่งหลังตรง "เปล่า ผมแค่กำลังจะบอกพี่สะใภ้ว่าผมไม่ใช่คนเดิมอีกต่อไปแล้ว"

เซี่ยเชียนเกอพยักหน้าเห็นด้วย "อืม อดีตแกมากสุดก็เป็นเศษสวะ แต่แกตอนนี้ก็เป็นแค่เศษขยะ!อืม อดีตแกมากสุดก็เป็นเศษสวะ แต่แกตอนนี้เป็นได้แค่เศษขยะ และในฐานะคนกำจัดขยะ ในไม่ช้าฉันจะส่งแกกลับไปยังที่ที่แกควรจะอยู่"

ฝู้เฉิงหยุนฟังคำพูดของเซี่ยเชียนเกอจนจบใบหน้าก็หนักอึ้ง

"เซี่ยเชียนเกอ!"

เซี่ยเชียนเกอขมวดคิ้ว "เป็นอะไรไป?แกอยากจะลองสัมผัสความเก่งกาจของฉันสักหน่อยไหมล่ะ?"

ฝู้เฉิงหยุนสบสายตาที่ยั่วยุของเซี่ยเชียนเกอ เขาฝืนบังคับระงับความโกรธในใจเอาไว้ "คุณนี่มันจริงๆ เลย"

กล่าวจบ ฝู้เฉิงหยุนก็ลุกขึ้นยืนแล้วเดินไปอยู่ข้างๆ เหล่านักแสดงหญิงและพูดคุยกับพวกเธอ ฝู้เฉิงหยุนในช่วงเวลาขณะนี้ ดูไม่ต่างจากเพลย์บอยเลย

ขยะกลายเป็นเพลย์บอย ดูเหมือนว่าเหล่านักแสดงหญิงในกอง จะติดเชื้อจากฝู้เฉิงหยุนแล้วกลายเป็นขยะในไม่ช้า

ต้องระแวดระวังเอาไว้ กันไม่ให้มีกองขยะน่ารังเกียจวิ่งเข้ามาหาตนเองก็จะแย่แล้ว

......

เนื่องจากพระเอกอยู่ที่นี่แล้ว ดังนั้นฉากในตอนบ่ายจึงเป็นฉากต่อสู้คู่ระหว่างเซี่ยเชียนเกอและฝู้เฉิงหยุน ทักษะการแสดงของฝู้เฉิงหยุน แย่ถึงขนาดที่ผู้กำกับสั่งคัทซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ในที่สุด ผู้กำกับก็ทนดูต่อไปไม่ไหวแล้ว เขาทำได้เพียงขอให้อาจารย์ผู้สอนสอนการแสดงให้ฝู้เฉิงหยุน ส่วนเซี่ยเชียนเกอยังคงถ่ายทำกับพระรองในวันนี้

เวลาการถ่ายทำผ่านไปอย่างรวดเร็ว และในชั่วพริบตาเดียว ก็ถึงเวลากลางคืนแล้ว

ฝู้อวี้สิงมารับเซี่ยเชียนเกอเมื่อเลิกกอง เมื่อเห็นฝู้เฉิงหยุนอยู่ในกองถ่าย ดวงตาของฝู้อวี้สิงก็ปรากฏความอาฆาต

"ทำไมฝู้เฉิงหยุนถึงมาอยู่ที่นี่?"

ฝู้อวี้สิงประชุมอยู่ตลอดทั้งวัน และทันทีที่การประชุมสิ้นสุดลงเขาก็มายังกองถ่ายเพื่อมารับเซี่ยเชียนเกอที่เลิกกองแล้ว ดังนั้นจึงไม่ทันที่จะได้อ่านพาดหัวข่าวของวันนี้

เซี่ยเชียนเกอมองไปที่ฝู้อวี้สิงที่โกรธมาก

เธอรีบดึงฝู้อวี้สิงเข้าไปในรถแล้วบอกกับฝู้อวี้สิงคร่าวๆ เกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ หลังจากฝู้อวี้สิงได้ยิน สายตาของเขาก็หนักอึ้ง "ดูเหมือนว่าฝู้เฉิงหยุนที่โง่เขลาราวกับหมูจะฉลาดขึ้นไม่น้อยเลยจริงๆ!หากละเขาเอาไว้ นั้นก็จะเป็นหายนะในท้ายที่สุด ดังนั้นเขาจึงต้องตาย"

เมื่อเห็นว่าฝู้อวี้สิงกำลังจะส่งคนไปล่าฝู้เฉิงหยุน แต่กลับถูกเซี่ยเชียนเกอขวางเอาไว้ "ฝู้อวี้สิง วันนี้ฉันเพิ่งบอกนักข่าวไปว่าถ้าฉันตาย คนที่ฆ่าฉันต้องเป็นฝู้เฉิงหยุน แต่ถ้าฉันพูดจบวันนี้และฝู้เฉิงหยุนก็ตาย เช่นนั้นมันก็จะพิสูจน์ได้ว่าคนที่ฆ่าฝู้เฉิงหยุน ก็คือฉันเซี่ยเชียนเกอ เพราะแบบนี้ ตอนนี้ฝู้เฉิงหยุนจะยังตายไม่ได้ จะต้องรักษาชีวิตของเขาไว้ก่อน

ถ้าหากวันใดวันหนึ่ง หมดหนทางให้เขาอยู่แล้วจริง ๆ ฉันก็จะคิดหาทางกำจัดเขาให้ได้ แล้วก็ ฝู้เฉิงหยุนกลับมาคราวนี้ สติปัญญาของเขาก็สูงขึ้นด้วย หนี้หลายหมื่นล้านก็ได้มีการชดใช้แล้ว น่าจะมีคนอยู่เบื้องหลังคอยช่วยเขาอย่างแน่นอน

และคนๆ นั้นอาจเป็นชายที่ต้องการชีวิตของฉัน ดังนั้น ฝู้อวี้สิง พวกเราต้องปล่อยฝู้เฉิงหยุนไปก่อน และเมื่อถึงเวลาไม่แน่ว่า พวกเราอาจจะได้ใช้ประโยชน์จากฝู้เฉิงหยุนนำทางไปสู่คนที่อยู่เบื้องหลังเขาได้"

แต่ใช้เชียนเกอของเขาเป็นเหยื่อล่อเพื่อดึงชายที่อยู่เบื้องหลังออกมา หากว่ามีเรื่องอะไรเกิดขึ้นกับเธอ เขาคิดว่าเขาคงจะไม่มีวันให้อภัยตัวเอง

เมื่อฝู้อวี้สิงคิดถึงเรื่องนี้ เขาจึงตัดสินใจส่งคนมาดูแลตามติดเชียนเกอของเขาตลอด 24 ชั่วโมงน่าจะดีกว่า

มิฉะนั้น ถ้าหากเกิดอะไรขึ้นกับเธอ เขาจะทำอย่างไร?

ฝู้อวี้สิงกลับไปที่อพาร์ตเมนต์พร้อมกันกับเซี่ยเชียนเกอด้วยความคิดเต็มอยู่ในหัว เซี่ยเชียนเกอมองฝู้อวี้สิงที่บูดบึ้ง

เธอยื่นมือออกมาและกอดฝู้อวี้สิงเอาไว้ "ฝู้อวี้สิง คุณกังวลว่าฉันจะได้รับบาดเจ็บเพราะฝู้เฉิงหยุนใช่ไหม?"

"อืม"

"ในสายตาของคุณ ฉันมันไร้น้ำยาขนาดนั้นเลย?มองฉันนะ ฉันเก่งกาจขนาดนี้มันมากเกินพอที่จะจัดการกับฝู้เฉิงหยุน ดังนั้น ฝู้อวี้สิง คุณไม่ต้องเป็นห่วงฉัน ฉันจะดูแลตัวเองและปกป้องตัวเองอย่างดี"

นี่คือภรรยาของเขา เขาจะไม่เป็นห่วงได้อย่างไร?