บทที่ 273 ตอนจบ

หลังจากเรื่องทุกอย่างคลี่คลาย ก็มีเรื่องดีๆ เกิดขึ้นไม่หยุด หลังจากที่เซี่ยเชียนเกอได้พบบิดาผู้ให้กำเนิดและคลี่คลายเริ่องชายลึกลับแล้ว เซี่ยเชียนเกอก็ตั้งครรภ์จริงๆ แล้ว เป็นเวลากว่าหนึ่งเดือนที่สิ่งนี้ทำให้คนในครอบครัวมีความสุขมากที่สุด

"เชียนเกอ ผมอยากจะจัดงานแต่งงานอย่างยิ่งใหญ่ให้คุณ" ฝู้อวี้สิงลูบท้องน้อยที่แบนราบเพราะท้องอ่อนๆ อายุหนึ่งเดือนของเซี่ยเชียนเกออย่างแผ่วเบา และกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

เซี่ยเชียนเกอเอนกายอยู่ในอ้อมแขนของเขา เธอกล่าวอย่างเกียจคร้าน "ก็ได้"

หนึ่งเดือนต่อมา วันแต่งงานที่ยิ่งใหญ่ของเซี่ยเชียนเกอและฝู้อวี้สิง

ฝู้อวี้สิงรู้ว่าเซี่ยเชียนเกอชอบอะไรที่เป็นสไตล์จีนๆ ดังนั้นงานแต่งงานของพวกเขาจึงเป็นงานแต่งงานสไตล์จีน

ในห้องแต่งตัว เซี่ยเชียนเกอยอมให้ช่างแต่งหน้าและสไตลิสต์จัดการตามใจชอบ

หลังจากผ่านสองชั่วโมงอันยาวนาน ในที่สุดก็ได้แต่งองค์ทรงเครื่องจนเสร็จเรียบร้อย

โจงฉิงช่วยประคองเซี่ยเชียนเกอออกไปด้านนอกประตู เธอสวมเครื่องยศสตรี และนั่งเกี้ยวบนเกวียนโบราณ

เมื่อเซี่ยเชียนเกอมาถึงสถานที่จัดงานแต่งงานก็ผ่านไปแล้วสามชั่วโมงเธอมองไปยังอาคารตรงหน้าเธอด้วยความรู้สึกประหลาดใจ มันคือพระราชวังนั่นเอง

สถานที่ที่ฝู้อวี้สิงสร้างพระราชวังนั้นอยู่ตรงกลางระหว่างจิงตูและเมืองหลวง ที่ตรงนั้นยังไม่ได้เปิดเพื่อพัฒนาเป็นการชั่วคราว หลังจากที่ฝู้อวี้สิงได้ที่ดินของตระกูลจวินมาแล้ว เขาก็ได้ซื้อส่วนของที่ดินบริเวณรอบข้างตระกูลจวินไว้ด้วย ตอนนี้ที่ดินทั้งสองผืนคละเต็มไปด้วยนักแสดงที่สวมเสื้อผ้าอาภรณ์ทหารและชุดแม่บ้าน

ประมาณคร่าวๆ ก็น่าจะมากกว่าหมื่นคนได้?

มีคนเคยบอกเอาไว้ว่า หากผู้ชายคนหนึ่งรักคุณจริง เขาจะยอมทำทุกอย่างเพื่อคำพูดของคุณเพียงประโยคเดียว!

ฝู้อวี้สิงเป็นแบบนั้น

เซี่ยเชียนเกอเคยพูดว่าเธออยากให้ผู้คนหลายหมื่นคนยืนล้อมรอบและชื่นชมงานแต่งงานของเธอ ดังนั้นเขาจึงเชิญผู้คนจำนวนกว่า 20,000 คนสวมเสื้อชุดโบราณเพื่อเป็นสักขีพยานในความปิติยินดีของเขากับเซี่ยเชียนเกอ

เซี่ยเชียนเกอกล่าวว่าเธออยากจะสวมชุดสีแดงเพื่อแต่งงานกับแม่ทัพฝู้วีรบุรุษในใจของเธอ ฝู้อวี้สิงจึงสวมชุดนักรบเพื่อเซี่ยเชียนเกอ และสมรสกับเธอ

เซี่ยเชียนเกอยังกล่าวด้วยว่าเธอคิดถึงบ้าน ฝู้อวี้สิงจึงสร้างพระราชวังตามที่เขานิมิตถึงซึ่งมีมูลค่าหลายพันล้านแก่เซี่ยเชียนเกอในชีวิตจริงแทน!

เพราะตราบเท่าที่เป็นความต้องการของเซี่ยเชียนเกอ ฝู้อวี้สิงล้วนให้เธอได้ทุกอย่าง

เมื่อมองเห็นชายสวมชุดนักรบผู้นั้นจากระยะไกลๆ เธอก็หอบชุดแต่งงานสีแดงตัวใหญ่รีบวิ่งไปหาเขาอย่างไม่สนใจสิ่งใดทั้งหมด

"ฝู้อวี้สิง..."

"วันนี้คุณได้เติมเต็มความฝันนับพันปีของฉันแล้ว ไม่ว่าชาตินี้หรือชาติหน้าฉันก็จะอยู่กับคุณไปในทุกๆ ชาติ! ร่วมเป็นร่วมตายไปด้วยกัน"

"ฉันรักคุณ"

ขณะที่เซี่ยเชียนเกอวิ่งเข้าหาตนเองนั้น ฝู้อวี้สิงก็วิ่งเข้าหาเซี่ยเชียนเกอเช่นกัน พวกเขาทั้งสองโอบกอดกันแน่น

เสียงที่หลงใหลของฝู้อวี้สิงดังขึ้นข้างหูของเซี่ยเชียนเกอ "คุณชอบทุกอย่างที่ผมเตรียมไว้ให้คุณหรือเปล่า?"

"ชอบค่ะ!"

"ยังมีที่คุณชอบยิ่งกว่านี้อีก "

ฝู้อวี้สิงจูงมือเซี่ยเชียนเกอ และเดินเข้าไปข้างในด้วยกันกับเธอ

ฝู้อวี้สิงปรบมือและชายคนหนึ่งก็เดินออกมาจากด้านข้าง คือเหลิ่งหลินเย่นั่นเอง

เมื่อมองไปที่ใบหน้านั้น แม้ว่าจะรู้ว่าเขาไม่ใช่เสด็จพี่ แต่กรอบดวงตาของเซี่ยเชียนเกอก็รู้สึกแสบขึ้นมา

เหลิ่งหลินเย่อ่านคำอวยพรงานแต่งงานที่ฝู้อวี้สิงส่งให้เขาอย่างไม่เต็มใจ

"ในวันนี้องค์หญิงแคว้นเฉินและแม่ทัพเทพสงครามจะแต่งงานกัน ทั่วแดนร่วมเฉลิมฉลอง ขณะนี้พิธีแต่งงานได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว เชิญองค์หญิงและแม่ทัพเทพสงครามคำนับฟ้าดิน

"คำนับฟ้าดิน"

เซี่ยเชียนเกอและฝู้อวี้สิงคุกเข่าก้มคำนับฟ้าดิน

"คำนับผู้ใหญ่"

......

"คำนับซึ่งกันและกัน"

เซี่ยเชียนเกอและฝู้อวี้สิงหันหน้าคำนับกันและกัน

"เสร็จพิธี ส่งตัวเข้าเรือนหอ"

เหลิ่งหลินเย่โบกมือสองครั้งโดยไม่รู้ว่ามันคืออะไร เขาสั่งสาวใช้ที่อยู่ข้างเขา "เสี่ยวชุ่ย กระไรไม่รีบไปส่งองค์หญิงกลับห้องล่ะ?"