บทที่ 54 นี่คือเซี่ยหาน เซี่ยหานตัวจริงๆเลย!

ฝู้เฉิงหยุนเหลือบมองอย่างเชื่อฟัง หลังจากดูแล้ว ฝู้เฉิงหยุนก็ขมวดคิ้วและถามด้วยน้ำเสียงแหบแห้งว่า: "รูปถ่ายแบบนี้มีอะไรน่าดู"

"แน่นอนว่ารูปนี้ไม่มีอะไรน่าดู แต่รู้ไหมว่าผู้หญิงในรูปนี้เป็นใคร?"

"ก็ดูคุ้นเคย แต่ผมจำไม่ได้แล้ว"

"นี่คือเซี่ยหาน เซี่ยหานตัวจริงๆเลย!"

เซี่ยหานตัวจริง?

ฝู้เฉิงหยุนไม่ค่อยเข้าใจสิ่งที่แม่ของเขาพูด

"ที่แม่พูดว่าผู้หญิงคนนี้คือเซี่ยหานตัวจริง นั่นหมายความว่าอะไรครับ?"

แม่ฝู้อธิบายให้ฝู้เฉิงหยุนอย่างตื่นเต้นและตั้งใจ: "เมื่อไม่นานมานี้ ลูกบอกว่าเซี่ยหานตีลูกไม่ใช่เหรอ แล้วแม่คิดว่าจะต้องล้างแค้นลูก เลยจ่ายเงินจ้างผู้ชายบนอินเทอร์เน็ตให้เขาไปทำลายความบริสุทธิ์ของเซี่ยหาน"

"เซี่ยหานคนนี้เป็นคนมีความสามารถ จะให้เธอไม่อยู่เคียงข้างฝู้อวี้สิงนั่นเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ ดังนั้นแม่จึงใช้วิธียิงครั้งเดียวได้นกสองตัว โดยการทำลายความบริสุทธิ์ของเซี่ยหาน และให้ผู้ชายถ่ายรูปบันทึกวิดีโอไว้ แล้วส่งมาให้ฉัน จากนั้นฉันก็จะส่งต่อให้ฝู้อวี้สิงเพื่อที่เซี่ยหานจะได้ถูกไล่ออกจากตระกูลฝู้"

"ถึงตอนนั้น ฝู้อวี้สิงที่ไม่มีเซี่ยหานคอยช่วยเหลือ เขาก็จะไม่สามารถสู้กับลูกได้เลย แต่เมื่อเช้านี้ภาพถ่ายและวิดีโอที่แม่ได้รับไม่ใช่เซี่ยหานที่แต่งงานกับฝู้อวี้สิง แต่เป็นเซี่ยหานตัวจริง เพราะฉะนั้นผู้หญิงที่แต่งงานกับฝู้อวี้สิงตั้งแต่ต้นจนจบไม่ใช่เซี่ยหานแต่เป็นผู้หญิงคนอื่น"

"ตอนนี้เราแค่นำวิดีโอและรูปถ่ายนี้ ไปที่บ้านของฝู้อวี้สิง แล้วเราก็จะสามารถขับไล่ผู้หญิงที่แกล้งเป็นเซี่ยหานให้ออกจากฝู้อวี้สิงได้"

หลังจากที่ฝู้เฉิงหยุนฟังแม่ฝู้พูดแล้ว ความชั่วร้ายก็ปรากฏบนใบหน้าของเขา: "เพียงแค่ผู้หญิงคนนั้นถูกขับไล่ออกไป ฝู้อวี้สิงก็จะไม่สามารถปกป้องเธอได้ พอถึงตอนนั้นผมจะส่งคนไปจับเธอ และทรมานเธอเท่าที่ผมต้องการ"

แม่ฝู้พูดด้วยรอยยิ้มน่าขนลุก: "ยิ่งไปกว่านั้น ฝู้อวี้สิงที่ตาบอดพิการอยู่นั้น หากไม่ได้รับความช่วยเหลือจากผู้หญิงคนนั้นแล้ว ก็จะเหลือเพียงเย่หยิ่งคนเดียวจะไปทำอะไรได้ พอถึงตอนนั้นฝู้อวี้สิงก็จะไม่เป็นอันตรายต่อลูกได้ และฝู้ซื่อกรุ๊ปก็จะเป็นของลูกเพียงคนเดียว"

ฝู้เฉิงหยุนแค่คิดว่าฝู้อวี้สิงจะสูญเสียทุกสิ่งทุกอย่างไปโดยสิ้นเชิง เขาก็รู้สึกตื่นเต้นมาก

"แม่ครับ เราจะรออะไรอีกล่ะ รีบขับไล่ผู้หญิงที่ตีผมนั้นออกจากตระกูลฝู้สิ ผมแทบรอไม่ไหวที่จะทรมานเธอและให้เธอคุกเข่าขอความเมตตาจากผมแล้ว"

แม่ฝู้เข้าใจความรู้สึกของฝู้เฉิงหยุนในขณะนี้ ดังนั้นเธอจึงหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเพื่อจองคนขับและขอให้เขาพาไปที่ตระกูลฝู้

......

ในบางเวลา เซี่ยเชียนเกอจะออกไปแต่เช้าทุกวันเพื่อไปที่กองถ่าย ดังนั้นก่อนเข้ากองถ่าย นอกจากอ่านบทที่บ้านแล้ว เซี่ยเชียนเกอยังต้องการใช้เวลากับฝู้อวี้สิงให้มาก

วันนี้เซี่ยเชียนเกอจึงลาเพื่อใช้เวลาอยู่กับฝู้อวี้สิงที่บ้าน

เธอและฝู้อวี้สิงกำลังนั่งอยู่ที่ห้องนั่งเล่นด้วยกัน กินผลไม้และพูดคุยกัน แม้ว่าเซี่ยเชียนเกอจะเป็นคนพูดอยู่ตลอดเวลา แต่ฝู้อวี้สิงก็จะตอบคำสองคำบ้าง แค่นี้ เซี่ยเชียนเกอก็ยังรู้สึกมีความสุขมาก

เธอรู้ตั้งแต่เนิ่นๆแล้วว่าฝู้อวี้สิงของเธอเป็นคนเงียบขรึมและไม่ชอบพูด

แต่เซี่ยเชียนเกอก็มีความสุขมากที่ได้พูดคุยกับเขาในวันนี้

เซี่ยเชียนเกอวางหัวลงบนไหล่ของฝู้อวี้สิง และพูดกับเขาว่า: "ฝู้อวี้สิงถึงแม้ทรัพย์สินทั้งหมดของคุณและฉันจะถูกอายัดไว้ก็ตาม แต่ฉันจะไม่ปล่อยให้คุณลำบากแน่ ฉันจะหาเงินเลี้ยงดูคุณเอง"

ฝู้อวี้สิงขมวดคิ้ว: "ไม่จำเป็น"

เขายังไม่ถึงจุดที่จำเป็นต้องให้เลี้ยงดู และอีกอย่างเขาก็รู้ถึงความทะเยอทะยานของฝู้เฉิงหยุนอยู่แล้ว ฉะนั้นเขาจะไม่มีการเตรียมตัวไว้ได้อย่างไร?

เซี่ยเชียนเกอไม่รู้การตัดสินใจของฝู้อวี้สิงดังนั้นเธอจึงเข้าใจผิดคิดว่าฝู้อวี้สิงไม่ยอมให้เธอเลี้ยงดูเขา เพราะเขารู้สึกเขินอายที่มีผู้หญิงมาเลี้ยงดูเขา

เพราะฉะนั้นเพื่อไม่ให้ฝู้อวี้สิงอับอาย เซี่ยเชียนเกอจึงตัดสินใจที่จะเก็บไว้อย่างลับๆ แล้วยกมือขึ้นและวางบนใบหน้าของฝู้อวี้สิง : "ถ้าคุณไม่ต้องการให้ฉันหาเงินเลี้ยงดูคุณ ฉันก็จะไม่เลี้ยงดู เพราะยังไงซะสามีฉันก็เก่งขนาดนี้ ถึงแม้จะไม่มีตำแหน่งประธานบริษัท คุณก็ยังสามารถหาเงินได้มากมาเลย"

"อืม"

เซี่ยเชียนเกอ: "......"

สามีของเธอมั่นใจในตัวเองมากเลยนะ

เซี่ยเชียนเกอปิดตาลงแล้วกอดฝู้อวี้สิงไว้แน่น แล้วหลับตาพักผ่อนในอ้อมแขนของเขา