บทที่ 60 ตราบใดที่ฝู้อวี้สิงอยู่ที่นี่ เธอก็จะไม่รู้สึกเจ็บปวดใดๆเลย

เซี่ยเชียนเกอบอกว่าคนที่ฆ่าแม่ของเขาคือผู้ชายของเธอ?

เจียงฮ่านถอยหลังไปสองก้าว ราวกับว่าคนที่ตกใจอย่างหนัก

ถ้าฆาตกรคนนี้เป็นคนของเซี่ยเชียนเกอ งั้นเขาก็รู้แล้วว่าทำไมชายคนนี้ถึงฆ่าแม่ของเขา เพราะเซี่ยเชียนเกอชอบเขาเลยช่วยเขารักษาแม่ของเขา แต่ชายคนนี้ไม่ต้องการให้เซี่ยเชียนเกอช่วยเขา ฉะนั้นแล้วหลังจากที่เซี่ยเชียนเกอช่วยแม่ของเขาผ่าตัดเสร็จ เขาก็ฆ่าแม่ของเขาใช่ไหม?

เดิมทีเจียงฮ่านอยากจะขอบคุณเซี่ยเชียนเกอที่ช่วยแม่ของเขา แต่ตอนนี้เขาเสียใจจริงๆ ที่ปล่อยให้เซี่ยเชียนเกอช่วยชีวิตแม่ของเขา

อย่างไรก็ตาม ถ้าเซี่ยเชียนเกอไม่ช่วยแม่ของเขา แม่ของเขาก็คงไม่ตายเพราะความหึงหวงของผู้ชายคนนี้หรอก

เขาต้องการฆ่าชายตรงหน้า เพื่อล้างแค้นให้แม่ของเขา

เจียงฮ่านหยิบขวดยาด้านข้างแล้วทุบให้มันแตกแล้วโจมตีไปยังฝู้อวี้สิงโดยตรง เมื่อเซี่ยเชียนเกอเห็นเช่นนี้แล้ว เธอก็ยกมือขึ้นแล้วควบคุมมือของเจียงฮ่าน ไว้เพื่อไม่ให้แตะต้องฝู้อวี้สิงได้: "เจียงฮ่านฉันบอกแล้วไงว่าอย่ามายุ่งกับผู้ชายของฉัน!"

เจียงฮ่านพูดอย่างเกลียดชัง: "เซี่ยเชียนเกอผมไม่สนใจว่าความสัมพันธ์ของเธอกับผู้ชายคนนี้จะเป็นอย่างไร แต่เขาเพิ่งฆ่าแม่ของผม วันนี้ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ผมจะต้องทำให้เขาชดใช้ชีวิตแม่ของผมให้ได้เลย"

เจียงฮ่านกำลังพูดเรื่องไร้สาระอะไร?

"เป็นไปไม่ได้! ฝู้อวี้สิงไม่มีทางฆ่าแม่ของคุณได้"

เซี่ยเชียนเกอปฏิเสธโดยตรง

เจียงฮ่านกล่าวว่า: "ผมเห็นกับตาของผมเอง แล้วมันจะเป็นเรื่องเท็จได้ยังไง"

เซี่ยเชียนเกอขมวดคิ้ว: "ไม่ว่าคุณจะพูดอะไร ฉันก็ไม่เชื่อว่าฝู้อวี้สิงจะฆ่าแม่ของคุณหรอกนะ เพราะเขาไม่มีเหตุผลที่จะฆ่าแม่ของคุณเลย"

"ไม่ เขามี! และเหตุผลของเขาคือเธอเซี่ยเชียนเกอ!"

เซี่ยเชียนเกอสับสนจริงๆ กับสิ่งที่เจียงฮ่านพูด เธอพบว่าเธอไม่เข้าใจเลย: "เจียงฮ่าน ฉันรู้ว่าคุณยอมรับไม่ได้ที่เกิดเรื่องขึ้นกับแม่ของคุณ ถึงแม้คุณต้องการจะหาตัวฆาตกร แต่นายก็ไม่ควรที่จะใส่ร้ายฝู้อวี้สิงแบบนี้"

อะไรคือเขาไม่สามารถยอมรับการตายของแม่ของเขาได้ เลยใส่ร้ายฝู้อวี้สิงเป็นฆาตกร?

เขานั่นแหละคือฆาตกร

ฉันเพิ่งเห็นเขาดึงหน้ากากออกซิเจนของแม่ไป!

ดังนั้นเซี่ยเชียนเกอช่วยหยุดปกป้องฝู้อวี้สิง ได้หรือยัง?"

เธอช่วยหยุดปกป้องเขาได้ไหม?

เจียงฮ่านพูดอย่างอารมณ์เสีย: "เซี่ยเชียนเกอ! ผมคิดว่าเธอเสียสติเพราะผู้ชายคนนี้ไปแล้ว ผมบอกให้เธอหลีกไป วันนี้ผมต้องให้เขาชดใช้ชีวิตแม่ของผมให้ได้เลย"

เซี่ยเชียนเกอไม่มีแรงพอที่จะควบคุมมือของเจียงฮ่าน เธอจึงโยนขวดที่แตกในมือของเจียงฮ่านออกไปด้วยความยากลำบาก แต่สิ่งนี้ก็ทำให้มือของเซี่ยเชียนเกอถูกเศษแก้วบาดจนเลือดออก แล้วมองไปที่เจียงฮ่านอย่างจริงจัง: "เจียงฮ่านคุณเชื่อฉันสิ ฝู้อวี้สิงไม่มีวันทำร้ายแม่ของคุณหรอก"

"เธอกับฝู้อวี้สิงเป็นพวกเดียวกัน แล้วจะให้ผมเชื่อเธอได้อย่างไร?"

เซี่ยเชียนเกอพบว่าเจียงฮ่านเป็นบ้าไปแล้วเพราะการตายของแม่ของเขา

ไม่ว่าเธอจะพูดอะไรกับเขาในตอนนี้ เขาก็ไม่ยอมเชื่อ อย่างไรก็ตามเขาเชื่อแค่ว่าฝู้อวี้สิงฆ่าแม่ของเขา แต่เซี่ยเชียนเกอเชื่อเสมอว่า ฝู้อวี้สิงไม่มีทางฆ่าแม่ของเจียงฮ่านหรอก

เซี่ยเชียนเกอถามอย่างเย็นชา: "เจียงฮ่านคุณเพิ่งบอกว่า ฝู้อวี้สิงฆ่าแม่ของคุณ แล้วฉันอยากจะถามคุณว่าทำไมฝู้อวี้สิงถึงต้องฆ่าแม่ของคุณด้วย?"

"ฉันบอกแล้วไงว่าเพราะเธอ"

"สิ่งที่คุณพูดนั้นมันช่างน่าประหลาดใจจริงๆ ถ้าฝู้อวี้สิงจะทำร้ายแม่ของคุณเพราะฉัน งั้นคุณบอกฉันมาสิ ว่าเขามีจุดประสงค์อะไร เขาเป็นสามีของฉัน ฉันเป็นภรรยาของเขา และฉันพึ่งช่วยรักษาแม่คุณเสร็จ ผัวของฉันก็มาฆ่าแม่คุณต่อ คือเขาบ้าไปแล้ว หรือคุณบ้าไปแล้วกันแน่?"

ผัว? สามี?

ทันทีที่เซี่ยเชียนเกอพูดคำเหล่านี้ ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นก็ตกใจ

โดยเฉพาะเจียงฮ่าน ยิ่งตกใจมากขึ้นไปอีก

"เธอแต่งงานกับฝู้อวี้สิงแล้วเหรอ"