บทที่ 69 ฉินฮวนพอเถอะ อย่าทำให้ตัวเองต้องอับอายมากกว่านี้

"เพียงแต่ว่า พี่อวี้สิงคะ พี่ไม่ได้ตั้งใจฟังจริงเหรอ เพลงเมื่อสักครู่พี่ไม่ได้ตั้งใจฟังอย่างละเอียด แล้วตอนที่เซี่ยเชียนเกอบรรเลงออกมา พี่จะรู้ได้ยังไงล่ะคะว่าเธอบรรเลงเพลงเดียวกับฉันรึเปล่า?"

ฝู้อวี้สิงตอบกลับด้วยใบหน้าไร้ความรู้สึกว่า "เธอบรรเลงไม่เหมือนกับคุณหรอก"

ฉินฮวนเอ่ยถามด้วยท่าทางเขินอายว่า "ทำไมล่ะคะ?"

"เพราะว่าเธอบรรเลงได้ดีกว่าคุณ"

ใบหน้าอันเขินอายของฉินฮวนจางหายไปชั่วพริบตาเดียว

"พี่อวี้สิง พี่......"

รอยยิ้มบนใบหน้าของฉินฮวนแทบจะอดทนไม่ไหวอีกแล้ว

ทันใดนั้นเธอก็ได้ยินเสียงบรรเลงเปียโนของเซี่ยเชียนเกอลอยออกมาตรงที่ไม่ไกลนัก โน้ตเพลงนั้นไพเราะเสนาะหู ทำนองที่เธอบรรเลงออกมาเหมือนกับฉินฮวน แต่มีบางแห่งที่ไม่เหมือนกันนัก คาดว่าเซี่ยเชียนเกอคงจะปรับโน๊ตเพลงของเธอเอง

ทุกคนที่อยู่ ณ ตรงนั้นเดิมทีก็รู้สึกชื่นชมเซี่ยเชียนเกอด้วยว่าหล่อนสามารถบรรเลงโน๊ตเพลงได้เหมือนกับฉินฮวน แต่ใครก็คิดไม่ถึงว่าเธอจะสามารถบรรเลงเพลงและปรับเนื้อเพลงไปในตัวได้ ผู้หญิงคนนี้เธอไม่น่าจะใช่คน ดูเหมือนเธอจะเป็น นางฟ้า!

เธอช่างเก่งมากเหลือเกิน

หลังจากผ่านไปประมาณสามนาที บทเพลงนั้นก็บรรเลงจบสิ้น

ทุกคนที่อยู่ ณ ที่นั่นต่างพากันปรบมือชื่นชมจากใจ "ยอดเยี่ยมมาก!"

"สุดยอดจริงๆ!"

เมื่อสักครู่ตอนที่ฉินฮวนบรรเลงไม่มีใครปรบมือให้เธอเลย แต่พอเซี่ยเชียนเกอเป็นคนบรรเลง ทุกคนในงานกลับพากันปรบมือให้กับเธอ ไม่มีใครสักคนเดียวที่ไม่ปรบมือ

ฉินฮวนโมโหเสียจนแทบแย่ คนพวกนี้นี่ พวกเขาเดินทางมาร่วมงานวันเกิดของเธอหรือมาร่วมงานวันเกิดของเซี่ยเชียนเกอกันแน่นะ?

พวกเขาปรบมือให้ผิดคนหรือเปล่า

จะชมคนทั้งที ไม่รู้หรืออย่างไรว่าต้องชมใคร!

เสียงปรบมือยังคงดังไม่หยุด แต่ดูเหมือนเซี่ยเชียนเกอจะฟังไม่ได้ยินอย่างไรอย่างนั้น เธอก้าวเข้าไปทางฝู้อวี้สิง แล้วหยุดยืนข้างกายของเขาก่อนจะเอ่ยถามด้วยความตั้งใจว่า "ฝู้อวี้สิง เพลงเมื่อสักครู่มีอยู่ท่อนหนึ่งตรงกลางฉันเปลี่ยนโน๊ตเอง แม้ว่านี่จะไม่ใช่บทเพลงที่ฉันแต่งขึ้นมา แต่ฉันก็บรรเลงมันเพื่อคุณ คุณชอบไหมคะ?"

ฝู้อวี้สิงตอบกลับด้วยท่าทางอ่อนโยนว่า "เพียงแค่คุณเป็นคนบรรเลง ไม่ว่าเพลงไหนผมก็ชอบทั้งนั้น"

คำตอบนี้และคำตอบเมื่อครู่ที่เขาตอบฉินฮวน มันต่างกันราวกับฟ้าดิน

เซี่ยเชียนเกอฟังคำตอบของฝู้อวี้สิงจบแล้ว เธอก็พุ่งกายเข้าไปในอ้อมแขนของเขา "งั้นเดี๋ยวครั้งต่อไปฉันจะแต่งเพลงให้คุณฟังอีกดีไหมคะ"

"ดีครับ"

เมื่อเซี่ยเชียนเกอเข้าไปกอดเขา ทุกคนในที่นั่นก็พากันตกตะลึงอีกครั้ง

ใครก็ได้บอกพวกเขาทีว่าเซี่ยเชียนเกอกับฝู้อวี้สิงมีความสัมพันธ์กันอย่างไร ทำไมทั้งสองคนถึงได้สนิทชิดเชื้อกันแบบนี้

หรือว่าเซี่ยเชียนเกอจะเป็นผู้หญิงของฝู้อวี้สิง?

แม้ว่าฝู้อวี้สิงจะออกจากตำแหน่งประธานฝู้ซื่อกรุ๊ปแล้ว แต่ด้วยตำแหน่งของเขาและความสามารถของเขา รวมทั้งอำนาจยังคงอยู่ที่เดิมตรงนั้นอย่างเห็นได้ชัด ด้วยเหตุนี้เองต่อให้ฝู้อวี้สิงไม่ได้เป็นประธานของฝู้ซื่อกรุ๊ปแล้ว ทว่าคนกลุ่มนี้ก็ยังคง หวาดกลัวฝู้อวี้สิงอยู่ดี