บทที่4 มีโจรป่ามาปล้นเสบียง

ในขนาดที่ทุกคนกำลังสลับกันเฝ้ายาม ก็มีเสียงเอะอะโวยวายมาจากที่ไกลๆ ชิงอี่ที่ระวังตัวอยู่แล้วเลยลุกไปใช้กล้องอินฟาเรดสำหรับส่องกลางคืนดูเหตุการณ์

"ช่วยด้วยมีโจร"เสียงชาวบ้านร้องกระโกนขอความช่วยเหลือ

มีคนร้านประมาณ40คนกรูเข้ามาปล้นชาวบ้านที่ลี้ภัย เมื่อเห็นดังนั้นชิงอี่เลยรีบบอกครอบครัวเธอที่เป็นผู้หญิงและเด็กหลบกันอยู่เงียบๆ

"พวกท่านอยู่ในเกวียนอย่าส่งเสียงหรือออกมาเป็นอันขาดนะเจ้าค่ะ"บอกคนในเกวียนแล้วก็ใช้ผ้าคุ้มนาโนที่มีคุณสมบัติพลางตาคนได้

"พวกแกอย่าส่งเสียงนะอยู่เฉยๆแล้วจะปลอดภัย"หญิงสาวไม่ลืมสั่งสัตว์เลี้ยงด้วย

ส่วนคนหนุ่มเธอก็ให้ใส่ชุดเกาะนาโนอย่างน้อยก็ป้องกันลำตัวได้

ครอบครัวหลีและครอบครัวหวองแยกย้ายกันไปช่วยต่อสู้กับโจรป่า ส่วนเธอก็ใช้ปืนไรเฟิลส่องยิงอยู่บนต้นไม้

เธอสอยคนร้ายเหมือนใบไม้ร่วง

"เฮ้ยยย ใครมันลอบทำร้ายพวกเราว่ะ"โจรป่าคนหนึ่งตะโกนบอกเพื่อน

"มันมีอาวุธลับ พวกเราระวัง"เสียงโจรอีกคนบอกเพื่อน

"ฆ่าพวกมันทุกคนอย่าให้เหลือ"พอได้ยินแบบนั้นชิงอี่ก็เล็งไปที่คนพูดแล้วรั้นไกทันที

ส่วนสมาชิกบ้านหลีกับบ้านหวองต่อสู้จนโจรพากันบาดเจ็บล้มตาย

"ว้ายยยย..ช่วยด้วยมันมากันแล้ว"เสียงเมียหัวหน้าหมู่บ้านร้องขึ้น เฟยเทียนที่ได้ยินก็เข้าไปช่วยเหลือโดยเอากระบองลูกตุ้มฟาดใส่คนร้าย ที่ละสองคนจนพวกโจรไม่กล้าเข้าใกล้

"พวกเราถอยก่อน"แล้วเหล่าโจรก็ช่วยกันแบกพักพวกที่บาดเจ็บกลับไป

ชิงอี่ยิงตัวสะกดรอยไปที่หนึ่งในคนร้าย เธอไม่คิดจะปล่อยให้พวกมันสร้างความเดือดร้อนให้ผู้คนต่อไปแน แต่ก่อนอื่นต้องดูชาวบ้านก่อน

"มีใครได้รับบาดเจ็บมั้ยเจ้าค่ะ"พูดไปก็มองชาวบ้านไปด้วย

"ส่วนใหญ่จะตกใจกันนะ แต่ไม่ถึงกับได้รับบาดเจ็บมาก"เสียงแม่เฒ่าฟางเอ่ยขึ้น

"ต้องขอบคุณครอบครัวหลีและบ้านหวองที่ช่วยไล่พวกโจรกลับไป"หัวหน้าหมู่บ้านเอ่ยขอบคุณบ้านหลีและบ้านหวอง

"เราช่วยกันเข็นศพไปทิ้งไกลๆจากกลุ่มเราดีกว่าขอรับ พวกสัตว์ได้ไม่ตามกลิ่นมาหาพวกเรา "เสียงชาวบ้านคนหนึ่งเสนอขึ้น

แล้วชาวบ้านก็ช่วยกันขนศพพวกโจรไปทิ้งไกลๆ

"คืนนี้คงไม่มีใครหลับสนิทแนนอน งั้นก็สลับกันเฝ้ายามแล้วกันนะ"หัวหน้าหมู่บ้านสั่งการกับลูกบ้านทันที

เมื่อจบเรื่องชิงอี่ก็มาเอาผ้าคุมนาโนออก แล้วให้ทุกคนดื่มยาบำรุงกันคนละขวด

"พวกท่านเฝ้าระวังกันไปก่อนนะเจ้าค่ะ ข้าจะตามไปถล่มรังโจร พวกมันได้ไม่สร้างความเดือดร้อนให้ชาวบ้านอีก "

"ข้าไปด้วย..เจ้าไปคนเดียวจะเป็นอันตราย"เสียวหมิงไม่ยอมปล่อยให้น้องสาวไปคนเดียวแน

เธอจะปฏิเสธแต่เมื่อเห็นสายตาที่แน่วแนของพี่ชายเลยพยักหน้า

"งั้นพวกท่านค่อยเดินดูรอบๆกลุ่มนะเจ้าค่ะ ปลอดภัยไว้ก่อน เผื่อมีพวกมันตามแอบดูอยู่" พูดจบก็เปิดเครื่องติดตามตัวตามไปทันที

"เจ้าสิ่งนี้มันคืออะไรเหรอ"เสียวหมิงเห็นน้องสาวมองที่มีไฟสีแดงกระพริกแล้วก็เดินตามมัน

"เจ้านี้เขาเรียกเครื่องติดตามตัว ตามได้ถึง10ลี้เลยนะเจ้าค่ะ"เมื่อแสงสีแดงกระพริบถี่ๆแปลว่าพวกเขาไกล้ถึงรังโจรแล้ว

"เดี๋ยวข้าจะขึ้นไปดูราดราวก่อนนะเจ้าค่ะ ท่านรอตรงนี้ เมื่อได้ยินเสียงข้าท่านก็กดตรงแล้วพูดได้เลยเจ้าค่ะ"เธอติดเครื่องสัญญาณเอาไว้ติดต่อกัน

แล้วก็ปีนข้ามกำแพงด้วยความชำนาน

'น้องสาวเธอเก่งขึ้นมากจริงๆจากสาวขี้โรค'

ชิงอี่ที่พอปีนเข้าไปในรังโจรแล้วก็ค่อยๆแฝงตัวไปตามมุมมืด

"พวกเจ้าว่าอะไรนะ"หัวหน้าโจรที่นั้งอยู่บนเก้าอี้สูงก็ถามลูกน้องด้วยความไม่เชื่อ

"พวกมันมียอดฝีมืออยู่ในขบวนด้วยนะลูกพี่ แถมมีอาวุธลับอีกด้วย พวกเราล้มตายเพราะอาวุธลับหลายสิบคนมาก ลูกพี่จะเอาไงดี"

"มันจะเก่งไปกว่าพวกเราได้ไงว่ะ เอาแบบนี้ พวกเจ้าลอบบุกเข้าไปแล้วฆ่าพวกมันให้หมดไปตอนยามอิ๋มหรือยามเหมาพวกมันกำลังหลับสบายได้ไม่ระวังตัว" เขาคิดว่าต้องเชือดไก่ให้ลิงดู คนได้รำลือความน่ากลัวของซุ้มโจรของพวกเขา

ชิงอี่ที่แอบฟังก็หรี่ตามองพวกมันด้วยสายตาเย็นชา

ในเมื่ออยากตายเธอจะสงเคราะห์ให้เอง

หญิงสาวค่อยๆเดินเข้าไปในครัว แล้วค่อยๆเทยาพิษลงไปในเหล้าเหลือไว้แต่อาหารที่ใส่ยานอนหลับอย่างแรงเพราะชิงอี่เห็นมีผู้หญิงที่ถูกจับตัวมาด้วย งานนี้ใครจะรอดก็แล้วแต่เวรกรรมแล้วกัน เธอมีความปราณีให้ได้เท่านี้

แล้วเธอก็ไปหลบเพื่อรอเวลา สักพักก็ได้ยินเสียงร้องทุรนทุราย เลยเดินออกมาดูก็เห็นฝุงโจรนอนกระอักเลือดสินใจตาย แล้วก็ค่อยไล่เก็บที่ละคนที่แค่นอนหลับไปเว้นไว้แต่ผู้หญิง

"พี่เสียวหมิง เข้ามาได้แล้ว"เธอเรียกให้พี่ชายเข้ามาช่วยจัดการอีกแรง

พอเสียวหมิงเข้ามาเห็นสภาพโจรที่นอนตายเกลื่อนก็อึ้งไป