ตอนที่ 150

ไม่เพียงแต่หลิวอวิ๋นเซียงเท่านั้น เหยียนมู่เองก็พลันนิ่งอึ้งไปเช่นกัน

“รีบตามไป!” เขาตวาดลั่น

หลิวอวิ๋นเซียงมองร่างไร้วิญญาณเกลื่อนกลาดเต็มพื้น รวมถึงเด็กหญิงตัวน้อยวัยเพียงสามสี่ขวบ ผู้ยังไม่ทันเข้าใจความหมายของชีวิตและความตาย ก็ต้องมาจบสิ้นลมหายใจเสียแล้ว

ขาทั้งสองข้างของนางอ่อนแรงทรุดลงกับพื้น

อุแว้ อุแว้…

ทารกน้อยในอ้อมอกของสตรีผู้นั้นยังมีชีวิตอยู่ “จิ่นเยียน เร็วเข้า รีบไปช่วยเด็กคนนั้น!”

เหยียนมู่มองหลิวอวิ๋นเซียงแวบหนึ่ง ก่อนจะสั่งการให้เจียงหยวนคุ้มครองนางอย่างดี แล้วจึงรีบออกตามไปจนถึงปากตรอก ก็พบขอทาน

ขอทานส่ายหน้า “ตามไม่ทันแล้ว”

เหยียนมู่ขมวดคิ้ว “ต้องเป็นคนของจวนซูผิงอ๋องเป็นแน่”

ขอทานพยักหน้า “ฆ่าปิดปาก กลัวพวกนั้นจะเปิดเผยที่ซ่อนของลู่ฉางอัน แต่โธ่เอ๊ย ทำไมใจคอโหดเหี้ยมเช่นนี้”

พวกเขาตงชางไม่ทำเรื่องเช่นนี้ อย่างมากก็แค่ข่มขู่เท่านั้น พูดตามตรง ให้พวกนั้นบอกที่ซ่อนของลู่ฉางอันออกมา จะได้รีบตามหาตัวเขาให้เจอ จริง ๆ แล้วก็ถือเป็นการปกป้องพวกเขาอีกทางหนึ่งด้วยซ้ำ

แต่ช่างน่าเสียดาย พวกเขาในสายตาคนอื่นกลับกลายเป็นคนเลว ส่วนลู่ฉางอันคือคนดี

“พวกเรารีบกลับจวนหัวหน้าหน่วยสืบแล้วปรึกษาเรื่องนี้กับพ่อบุญธรรมกันเถอะ” เหยียนมู่กล่าว

ขอทานเชิดคางไปทางตรอก “ไม่กลับไปดูคนในดวงใจของเจ้าหน่อยรึ”

เหยียนมู่มีสีหน้าเย็นชาลงเล็กน้อย ก่อนจะก้าวเท้าจากไป

ขอทานส่ายหน้า คิดในใจว่าคราวนี้ทั้งสองคนคงต้องแตกหักกันแล้ว

ภายในห้อง จิ่นเยียนเติมถ่านลงในเตาไฟพลางเหลือบมองหลิวอวิ๋นเซียงที่ยังคงนอนลืมตา ใบหน้าซีดเซียว นางอดถอนหายใจไม่ได้

“คุณหนู ท่านรีบพักผ่อนเถิดเจ้าค่ะ”

“แล้วเด็กน้อยเล่า?”

“ป้าจางกล่อมจนหลับไปแล้วเจ้าค่ะ ลูกสะใภ้ของนางเพิ่งคลอดบุตร นางว่าพรุ่งนี้จะพาเด็กไปเลี้ยงดูที่บ้านก่อน แล้วจะลองถามทางบ้านมารดาของสตรีผู้นั้นว่ามีใครต้องการรับเลี้ยงเด็กหรือไม่ หากไม่มีก็จะรอให้เด็กโตขึ้นสักหน่อย ค่อยหาครอบครัวดี ๆ ให้รับไปอุปการะเจ้าค่ะ”

หลิวอวิ๋นเซียงพยักหน้า ก่อนจะถอนหายใจยาว ชั่วข้ามคืนเดียว ชีวิตคนถึงหกชีวิตก็ดับสูญ!

หรือว่า หากนางบอกที่ซ่อนของลู่ฉางอันไป ผลลัพธ์อาจจะไม่เป็นเช่นนี้

“คุณหนู ท่านว่าคนพวกนั้นเป็นใครกันหรือเจ้าคะ?”

หลิวอวิ๋นเซียงขมวดคิ้วแน่น เห็นได้ชัดว่าคนพวกนั้นไม่ใช่คนของเหยียนมู่ จุดประสงค์ที่พวกมันฆ่าล้างครัวนี้ ดูเหมือนจะกลัวว่าพวกเขาจะปริปากบอกที่ซ่อนของลู่ฉางอัน

หรือว่ามือสังหารจะเป็นคนของจวนซูผิงอ๋อง?

“แล้วศพของครอบครัวนั้นเล่า?”

“เจียงหยวนพวกเขานำไปแล้วเจ้าค่ะ บอกว่าต้องผ่านศาลาว่าการก่อน หากภายหลังไม่มีญาติมาขอรับศพ ศาลาว่าการก็จะจัดการฝังให้เรียบร้อย”

คืนวันที่สอง หลิวอวิ๋นเซียงเข้านอนแต่หัวค่ำ แต่ก็มิอาจข่มตาหลับสนิท พอได้ยินเสียงเคลื่อนไหวในห้องก็ตื่นขึ้นทันที

นางเห็นเงาร่างหนึ่งเดินเข้ามาในห้อง ถอดเสื้อคลุมตัวหนาออก แล้วเดินไปผิงไฟที่เตาอุ่นมือ แสงไฟสลัวจากเตาเผยให้เห็นใบหน้าเย็นชาและรอยแผลเป็นยาว ดุจดั่งหนอนดำน่าเกลียดน่ากลัว