ตอนที่ 191

ขอแค่มีระดับขุนนาง ย่อมต้องใส่ใจกับกระบวนการ หลักฐานต้องครบถ้วน ยังต้องรายงานต่อราชการ และผ่านทั้งสามศาล เขาจะจำคุกและทรมานตนเอง ไหนเลยจะเป็นแบบนี้

แต่เขาพูดถูกอยู่เรื่องหนึ่ง เขาคือเหยียนมู่ แต่ไหนแต่ไรไม่เคยเคารพกฎเกณฑ์

ทางนี้กำลังโกลาหล สาวใช้รีบวิ่งตะโกนเข้ามา "นายท่านแย่แล้ว ฮูหยิน...ฮูหยินไม่ไหวแล้ว!"

เหอเฉิงได้ยินก็หันวิ่งไปทางเรือนหลัง เหอชิงชิงก็วิ่งรีบวิ่งตามติดไป

เหยียนมู่ก่นด่าก่อนจะพาหลิวอวิ๋นเซียงตามไปเช่นกัน เพิ่งจะเข้าไปในเรือนก็ได้ยินเสียงร้องของสองพ่อลูกเหอเฉิง คนคงจะจากไปแล้ว

ไม่นานนัก ก็มีเสียงตะโกนดังมาจากในห้อง "เจ้าคนชั่วช้า เจ้าคือคนทำร้ายแม่ของเจ้า ข้าจะฆ่าเจ้า!"

หลิวอวิ๋นเซียงตกใจมาก "แย่แล้ว รีบช่วยแม่นางชิงชิงเร็วเข้า"

นางเพิ่งจะพูดจบ สาวใช้วิ่งออกมาเลือดไหลท่วมตัว “นายท่านบ้าไปแล้ว นายท่านฆ่าคุณหนู”

เหยียนมู่ขมวดคิ้วแน่น สั่งให้ลูกน้องเข้าไปดู

ไม่นานลูกน้องของเหยียนมู่ก็ลากเหอเฉิงออกมา พูดกับเหยียนมู่ว่า "แม่นางคนนั้นถูกเขาแทงตายแล้วขอรับ"

หลิวอวิ๋นเซียงหายใจเข้าลึกๆ หันไปซุกหน้าในอ้อมอกเหยียนมู่

เหอเฉิงเจินเสียสติไปแล้ว พึมพำตลอดเวลา "ข้าแต่งงานอายุสิบแปด อายุยี่สิบไปเป็นทหาร จากไปสิบห้าปี ตอนที่กลับมามีแต่บาดแผลเต็มตัว พ่อแม่สิ้นหมดแล้ว ภรรยาเป็นคนรับใช้เลี้ยงธิดาบ้านเศรษฐี ข้าได้เลื่อนยศแต่สูญเสียอำนาจ กลับถูกส่งมาอยู่ที่โหดร้ายทุรกันดาร แต่ในที่สุดครอบครัวพร้อมหน้าอีกครั้ง แต่ทุกอย่างไม่ราบรื่น หนึ่งปีต่อมาฮูหยินล้มป่วย ข้าพ่ายแพ้ในสนามรบหลายต่อหลายครั้ง กัดฟันลุกขึ้นต่อสู้เพื่อความสงบสุขของใต้หล้า เพื่อความสงบสุขของอาณาประชาราษฎร์ แต่สุดท้ายแล้วได้อะไรบ้าง ข้าไม่อาจยอมรับได้”

เหยียนมู่หัวเราะเยาะ "เจ้าอย่าหาข้อแก้ตัวให้ความผิดของเจ้าดีกว่า"

เหอเฉิงเงยหน้าขึ้นมองเหยียนมู่ แผดเสียงหัวเราะ "เมื่อเทียบกับแม่ทัพใหญ่เหยียน ทำไมข้าต้องยอมรับ ในเมื่อลูกชายที่เขาเลี้ยงไม่ใช่ลูกของเขา!"

"หุบปาก!"

“เขาอุทิศเพื่อชาติบ้านเมือง แต่คนที่ครอบครองแผ่นดินกลับล่วงเกินฮูหยินของเขา!”

เหอเฉิงหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง บางทีเขาอาจเป็นบ้าไปตั้งแต่ตอนที่ฆ่าคนแรกเพื่อรักษาฮูหยินแล้ว

เขาบ้าก็บ้าไป แต่เขาอยากให้ทุกคนบ้าตามไปด้วย