ตอนที่ 226
ตอนที่ 226
September 29, 2026
หลิวอวิ๋นเซียงอดมองบนไม่ได้ เขาทำลายชื่อเสียงของตัวเองแบบนั้น ดังนั้นตอนเขาบอกเองว่าเคยแตะต้องนาง นางก็รู้สึกแปลกใจแล้ว
ลู่ฉางอันทำหน้าเคร่งขรึม “แต่ไหนแต่ไรข้าไม่เข้าใจการต้อนรับ ทำให้องค์ชายเจ็ดผิดหวังแล้ว”
เหยียนมู่ดวงตาลึกซึ้งและยังคงยิ้ม “ส่งมาไม่หอมหวานเท่าแย่งมา ลู่ซื่อจื่อหลังจากนี้ดูอนุของเจ้าให้ดี อย่างให้ข้าจับได้ล่ะ”
เหยียนมู่พูดจบก็กลับไปคุมงานต่อ
ลู่ฉางอันก้มหน้ามองหลิวอวิ๋นเซียง “เจ้าไม่เป็นไรใช่ไหม?”
หลิวอวิ๋นเซียงส่ายหน้า “เหอฮูหยินเล่า?”
“ถูกเจ้าหน้าที่ของพวกเราพาตัวไปแล้ว”
หลิวอวิ๋นเซียงถอนหายใจโล่งอก “อย่างนั้นก็ดี”
“เจ้า......”
“ข้าจะให้เขาเห็นไม่ได้......”
ลู่ฉางอันเม้มริมฝีปาก “เมื่อสักครู่เสียมารยาทแล้ว”
“ไม่ ๆ เป็นข้าที่ควรขอบคุณท่าน”
หลิวอวิ๋นเซียงไม่กล้าอยู่นานกว่านี้ รีบก้มหน้าเดินไปแล้ว
เหยียนมู่เอาแต่รู้สึกว่าแผ่นหลังนั้นดูคุ้น ๆ จึงมองไปอีกครั้งแต่ถูกดอกทับทิมที่บานปังตาแล้ว เขากลับไปนั่ง เร่งเจียงหย่วนให้เขารีบขุดโลงศพออกมา
ลู่ฉางอันขมวดคิ้ว เดินเข้าไปถามเหยียนมู่ “องค์ชายเจ็ดท่านจะทำอะไร?”
เหยียนมู่พูดอย่างขอไปที “ศาลต้าหลี่สืบคดี”
“คดีของเหอจื่อเย่ว์สืบกระจ่างแล้ว องค์ชายเจ็ดอยากจะดูเอกสารคดีละก็ ตามข้ากลับที่ว่าการ ไม่จำเป็นต้องขุดศพของใต้เท้าเหอออกมาแล้ว”
“เจ้าสืบกระจ่างแล้วหรือ?” เหยียนมู่เงยหน้ามองลู่ฉางอัน แววตานั้นทั้งเย็นชาและคมกริบ
“ขอรับ”
“เจ้าเป็นคนพูดเองนะ”
ลู่ฉางอันขมวดคิ้ว “ข้าพูดอย่างนั้นจริง คดีได้สืบกระจ่างแล้ว ไม่มีจุดน่าสงสัยแล้ว”
เหยียนมู่ยกมุมปาก “ก็ได้ หากสืบเจออะไรออกมาอีก เป็นเจ้าตั้งใจปกปิดความจริง”
“องค์ชายเจ็ดพูดแบบนี้หมายความว่าอะไร?”
ขณะนี้ขุดโลงศพออกมาแล้ว ฝาโลงถูกเปิดออก กลิ่นเน่าเหม็นกระจายไปด้วย
เหยียนมู่ใช้กลีบดอกทับทิมปิดจมูก ให้เจ้าหน้าที่ชันสูตรศพของศาลต้าหลี่ตรวจสอบศพอีกครั้ง
ไม่นานเจ้าหน้าที่ชันสูตรศพก็ได้ข้อสรุป “องค์ชายเจ็ด คนคนนี้ตายเพราะโดนยาพิษ”
ครั้งนี้ ทุกคนต่างกันตกใจแล้ว
“เป็นไปได้อย่างไร มีดแทงทำให้ถึงแก่ความตายแท้ๆ......” ลู่ฉางอันพูดไม่มั่นใจแล้ว
เหยียนมู่ยิ้มเยาะ “ลู่ซื่อจื่อ ดูท่าข้าก็ต้องตรวจสอบเจ้าให้ดีแล้ว”
หลิวอวิ๋นเซียงกลับถึงร้านขายข้าวหลิงอวิ๋น รีบให้ชวีโม่หรานกับจิ่นเยียนเก็บของ พร้อมกำชับผู้ดูแลห้ามเปิดเผยข้อมูลที่นางมาที่นี่
“คุณหนูพวกเราจะไปไหนเจ้าคะ?” จิ่นเยียนถาม
หลิวอวิ๋นเซียงกัดฟัน “พวกเราต้องออกจากเมืองก่อน ออกจากเย่ว์โจว ค่อยวางแผนอีกครั้ง”