ตอนที่ 72
ตอนที่ 72
September 29, 2026
“ไสหัวไป！”
หลิวอวิ๋นเซียงพุ่งตัวออกไปข้างนอกและประคองตัวด้วยเสาด้านนอก ร่างของนางสั่นเล็กน้อย
นางก้มตัวลง มีหยาดน้ำตาหยดหนึ่งไหลลงมาแต่ก็เพียงแค่หยดเดียว
นางขบกรามแน่นและอดทนไม่กลับไป
เขาบอกว่า ：ตุลาการศาลต้าหลี่ออย่างข้าจะแต่งกับหญิงหม้ายอย่างเจ้างั้นหรือ
ประโยคนี้ทำให้หัวใจของนางตายด้านไปหมด！
สิ่งที่ไม่ได้ตัดขาดในชาติก่อน ตอนนี้ได้ตัดขาดแล้ว
หลิวอวิ๋นเซียงรักเขาเท่าไรก็จะไม่ปล่อยให้ตัวเองตกต่ำเช่นนี้ เป็นตัวแทน อยู่ด้วยกัน ไม่มีตำแหน่งฐานะ จนถึงกับเป็นที่ขบขันของคนอื่น
“ฮูหยินสาม？”
หลิวอวิ๋นเซียงเงยหน้าขึ้นเห็นโจวหลี่ไหวรวมถึงแม่ทัพเจิ้นหย่วนอย่างจู้ชิงจยา นางรีบพยักหน้าจากนั้นก็รีบเดินออกไปข้างนอก
โจวหลี่ไหวส่ายหน้า “นั่น...พวกเขาทะเลาะกันหรือ”
จู้ชิงจยาไม่ได้กำยำเหมือนแม่ทัพคนอื่น เขามีรูปร่างสูงเพรียวใบหน้าหล่อเหลา และมีท่าทางเป็นสุภาพบุรุษมาก
เขามองตามหลังหลิวอวิ๋นเซียงแวบหนึ่งแล้วขมวดคิ้ว จากนั้นเขาก็หันหลังเดินเข้าไปในห้อง
ภายในห้องปีกตะวันตก เหยียนมู่นั่งอยู่บนเตียงหลัวฮั่น เส้นผมที่เปียกชชื้นปรกลงบนใบหน้าของเขา
จู้ชิงจยาถอนหายใจหนัก “เจ้าจะต้องตัดความสัมพันธ์กับฮูหยินสามจวนโหวให้ได้”
เหยียนมู่ผินหน้าไป สายตาอันอึมครึมของเขามองจู้ชิงจยาผ่านเส้นผมที่เปียกชื้น “เจ้าเองก็จะมาวุ่นวายเรื่องของข้างั้นหรือ”
“เซี่ยจื่ออันยังมีชีวิตอยู่ เขากลับมาที่จวนแล้ว”
เหยียนมู่หันกลับไป “ข้ารู้แล้ว”
“เช่นนั้นเจ้า...”
“นางเป็นผู้หญิงของเซี่ยจื่ออัน แล้วข้าแตะต้องไม่ได้หรืออย่างไร”
“เจ้าเจ็ด！”
เหยียนมู่ถอนหายใจ “ก็ได้ ก็แค่ผู้หญิงคนหนึ่ง ข้าจะไม่ทำเรื่องใหญ่พลาดเพราะนางหรอก”
เมื่อได้ยินดังนี้สีหน้าของจู้ชิงจยาดีขึ้นเล็กน้อย “ตอนนี้งานยากที่สุดคือการเตรียมเสบียงให้กับค่ายทหารชายแดนเมืองหลวง ในเมื่อฝ่าบาทมีพระบัญชาให้เจ้าเป็นผู้ดูแลค่ายทหารชายแดนเมืองหลวง นี่คือการทดสอบเจ้า ถ้าหากว่าเจ้าทำได้ดีเจ้าก็จะได้อำนาจทหารชายแดนเมืองหลวง”
“เสบียงมีแล้ว”
“มีแล้วงั้นหรือ”
“แสนตัน”
“เอาเสบียงมาจากไหนตั้งมากขนาดนั้น”
เยียนมู่กำผมไว้กำหนึ่ง “มีแล้วกัน เจ้ากลับไปพ่อบุญธรรมก็พอ”
สีหน้าของจู้ชิงจยามีความยินดี “ไม่ว่าใครที่ให้เสบียงกับเรา ก็ถือว่าเขาช่วยเราได้มากเลย！”
โจวหลี่ไหวรอให้พวกเขาพูดจบ เขาอะที่จะถามออกไปไม่ได้ว่า “เซี๋ยจื่ออันยังมีชีวิตอยู่จริงหรือ”
จู้ชิงจยาหมดคำพูด “ข้าเห็นเขาตัวเป็นๆ แล้ว ยังจะเป็นเรื่องโกหกอีกหรือ”
“เช่นนั้น..” โจวหลี่ไหวเหลือบมองเหยียนมู่แวบหนึ่ง “เช่นนั้นเด็กในท้องฮูหยินสามจะทำอย่างไร ให้คลอดแล้วเลี้ยงในจวนโหวงั้นหรือ แล้วให้เรียกเซี่ยจื่ออันว่าพ่องั้นหรือ”