บทที่ 106 เทศกาลตรุษจีน

เสียงประทัดประทัดดังเปรี้ยงปร้าง นับเป็นการส่งท้ายปีเก่าอย่างเป็นทางการ

ทุกครัวเรือนต่างก็ทำความสะอาดบ้าน ติดกลอนตรุษจีนหน้าประตูบ้าน และกระตือรือร้นในการเตรียมตัวต้อนรับปีใหม่

เฉียวเหลียนเหลียนซื้อทั้งอักษรฝูและกลอนตรุษจีน และเคี่ยวน้ำแป้งทำกาวข้าว

กู้เส้ารับหน้าที่พาเด็กๆปัดกวาดขัดผนัง และนำกาวข้าวมาทาหน้าประตู ติดอักษรฝูและกลอนตรุษจีน

เฉียวเหลียนเหลียนมีหน้าที่ทำอาหาร ส่วนกู้เชวี่ยคอยช่วยเธอก่อไฟ

จะปีใหม่แล้วก็ต้องกินให้เยอะๆ

ครอบครัวนี้ไม่เคยขาดแคลนมาก่อน และพวกเขาสามารถหาเงินเพื่อกินอะไรก็ได้ตามต้องการ

ที่สำคัญแม่ของพวกเขาใจกว้าง

คนทั่วไปฉลองตรุษจีนมีเพียงเกี๊ยวหนึ่งจานก็เพียงพอ แต่เฉียวเหลียนเหลียนทำเกี๊ยวห้าไส้

ไส้หมูสับ ไส้ผักชี ไส้ต้นหอมหมู ไส้มังสวิรัติสดสามไส้ และไส้ข้าวโพดหมู

ไม่เพียงเท่านั้น เธอยังเตรียมอาหารเรียกน้ำย่อยอีกสี่อย่าง

จานแรกคือหมูหนาว นำหนังหมูล้างให้สะอาด จากนั้นขูดมันออก แล้วต้มให้คอลลาเจนออกมา และวางไว้ในอากาศเย็นหนึ่งคือจนคอลลาเจนจับตัว วันต่อมานำมาหั่นเป็นชิ้นๆแล้วราดซอสโรยต้นหอมเช่นนี้รสชาติก็อร่อยมากเลย

จานที่สองขาแกะพะโล้ เธอนำขาแกะพะโล้มาจากภัตตาคารซื่อสี่ เธอนำแกะพะโล้ที่มีรสชาติเผ็ดหวานฉีกใส่จานและไม่ได้โรยอะไรเพิ่มเติม จากนั้นนำมาอุ่น เพียงเท่านี้กลิ่นหอมของขาแกะพะโล้ก็อบอวลชวนกินแล้ว

จานที่สามผักหมักเต้าเจี้ยว วัตถุดิบหลักคือไชเท้า เพราะผ่านการหมักโดยใช้สมุนไพรเพื่อเพิ่มความหอมจึงเปลี่ยนสี เฉียวเหลียนเหลียนนำออกมาหั่นเป็นแว่นๆ และคลุกเคล้าด้วยน้ำมันงา ความหอมของน้ำมันงาผสมผสานกับผัก รสชาติความหอมยิ่งเพิ่มขึ้น

จานที่สี่เห็ดเข็มทองนึ่ง ก่อนอื่นล้าง ฉีกเห็ดเข็มทอง จากนั้นวางบนจาน ใส่ต้นหอม ขิง และนำมานึ่งแล้วเทซอสที่ปรุงรสลงในจาน อาหารจานนี้อร่อยและทำง่าย

ปี้ซงนั่งอยู่ในห้องครัว แค่ดูการเตรียมอาหาร น้ำลายก็ไหลแล้ว

เฉียวเหลียนเหลียนตะโกนบอกว่า "ได้เวลากินข้าวแล้ว" เขาก็รีบวิ่งเข้าไปในครัว และนำอาหารทั้งหมดมาที่ห้องโถงใหญ่อย่างขยันขันแข็ง

มือของเขาใหญ่พอ และไม่กลัวความร้อน เขาเดินเร็วและมั่นคง เมื่อพ่อลูกกลับเข้ามาจากติดอักษรฝูและกลอนตรุษจีน อาหารก็พร้อมแล้ว

“คุณผู้หญิง มานั่งนี้สิ” ปี้ซงทักทายทุกคนอย่างอบอุ่น โดยไม่รู้ว่าใครเป็นเจ้าบ้าน ใครเป้นแขก

เฉียวเหลียนเหลียนเม้มริมฝีปากและยิ้ม “คุณชายปี้ซง ไม่ต้องเรียกฉันว่าคุณผู้หญิง เรียกฉันว่าเหลียนเหลียนหรือเสี่ยวเฉียวก็พอ”

“ผมเรียกแบบนั้นไม่ได้หรอกครับ” ปี้ซงเหลือบมองกู้เส้า และเห็นว่าเขาไม่แสดงออก เขาก็หัวเราะอีกครั้ง “ถ้าอย่างนั้นอย่าเรียกผมว่าคุณชายเลยครับ เรียกผมว่าปี้ซงดีกว่า”

“ได้” เฉียวเหลียนเหลียนตอบ

สมาชิกในครอบครัวพร้อมหน้า รวมถึงปี้ซงก็เข้ามานั่งด้วย

กู้เส้า กล่าว "ผมจะไปจุดประทัด"

ในหมู่บ้านตระกูลกู้ ตามประเพณีท้องถิ่นจะจุดประทัดก่อนมื้ออาหารในวันที่ 30 และวันแรกของวันปีใหม่

ปี้ซงลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว “เดี๋ยวผมมานะ”

ประทัดถูกแขวนไว้นานแล้ว และเขาเพียงแค่ออกไปจุดไฟเท่านั้น

เสียงประทัดบ้านคนอื่นว่าดังแล้ว แต่เมื่อมันมาถึงประตูบ้านของเขาเอง เสียงกลับกลายเป็นเสียงอึกทึก

รอปี้ซงออกไป เฉียวเหลียนเหลียนและกู้เส้าก็เข้าใจโดยปริยาย พวกเขาต่างเอามือปิดหู

บังเอิญบ้านป้าหลิวก็จุดประทัดด้วย

สองประทัดทั้งสองบ้านเหมือนเสียงปืนใหญ่สองสายมารวมกันเหมือนทิ้งระเบิด

เฉียวเหลียนเหลียนเดินไปหากู้เกอทันทีที่เสียงประทัดหยุดเพราะเกรงว่าเธอจะตกใจ

ใครจะรู้ว่าเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ ไม่เพียงแต่ไม่กลัว แต่มองออกไปข้างนอกด้วยความสนใจ

เฉียวเหลียนเหลียนไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี เธอนำเกี๊ยวไส้หมูและหมูข้าวโพดยัดไส้ปากเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ เด็กหญิงหยุดฟุ้งซ่านแล้วกินอย่างเงียบๆ

ตรุษจีนเป็นช่วงเวลาแห่งความสุขของเด็ก ๆ และเป็นช่วงเวลาที่เพื่อนบ้านมาสวัสดีปีใหม่

เฉียวเหลียนเหลียนไม่คุ้นเคย และเธอไม่ชอบออกไปข้างนอก เธอจึงนำอาหารไปให้ป้าหลิวพร้อมกับสวัสดีปีใหม่