บทที่​ 204 ย้ายบ้าน​ใหม่

“เฉิงเอ๋อร์” เฉียวเหลียนเหลียนเรียกเบา ๆ

เมื่อเด็ก ๆ ได้ยินเสียงดังกล่าว พวกเขาก็แสดงความไร้เดียงสา และการเชื่อฟังอย่างเดิม

กู้โหลวชายเด็กตัวน้อยลูบมือที่ปวดเบา ๆ "แม่ ตื่นแล้วเหรอ ? ถึงเวลากินแล้วเหรอ มีอะไรอร่อย ๆ ไหม ?

"กิน กิน กิน กินทั้งวัน เจ้าเด็กอ้วนของบ้าน" กู้เชวี่ยโกรธจนโยนขนนกสองสามอันทิ้งไปอย่างเงียบ ๆ

“ท่านแม่ จงเอ๋อร์หิวแล้ว” กู้จงสงบที่สุด ซ่อนมีดไว้ข้างหลัง และพูดกับเฉียวเหลียนเหลียนอย่างขี้อาย

แม้แต่กู้เฉิงก็พูดว่า "ผมเพิ่งได้ทานอาหารฝีมือแม่หลังจากผ่านไปหลายวัน วันนี้ผมก็เลยตื่นตระหนกเล็กน้อย"

กู้เกอตัวน้อยน่ารักกัดมือของเธอแล้วพยักหน้าอย่างลนลาน

เมื่อเห็นฉากนี้เสี่ยวม่านที่ถูกทรมานเกือบจะหมดสติ

เมื่อกี๊พวกเขาเพิ่งเป็นปีศาจตัวน้อย ทำไมพวกเขาถึงกลายเป็นนางฟ้าตัวน้อยในพริบตาได้?

เธอตาบอดไปเหรอ ?

เฉียวเหลียนเหลียนกระแอมสองครั้ง ไม่รู้ว่าจะหัวเราะดีไหม ?

โชคดีที่เธอยอมรับว่าลูก ๆ ของเธอเหล่านี้ไม่ใช่นางฟ้าตัวเล็ก ๆ ที่บริสุทธิ์

"หญิงรับใช้ผู้นี้..." เธอชี้ไปที่หญิงรับใช้ที่หน้าตาดูไม่ได้

จี้หยุนชูรีบพูดว่า "หญิงรับใช้ที่ทำร้ายคุณ"

เมื่อเห็นสายตาที่งงงวยของเฉียวเหลียนเหลียน เธอก็พูดอีกครั้งว่า "เธอคือคนที่ฉันช่วยชีวิตจากการถูกงูพิษกัด คือคนที่ติดตามจี้หยุนม่อ"

ทันใดนั้นเฉียวเหลียนเหลียนก็ตระหนักได้ว่าเรื่องนี้มีความซับซ้อน

กลายเป็นเธอ.......

หญิงรับใช้ที่น่ารักและสดใส ในตอนนั้นค่อนข้างฉลาดและฉุนเฉียวเล็กน้อย แม้ว่าเธอจะไม่สวย แต่เธอก็มีความเปล่งปลั่งเล็กน้อย

ทำไมเธอถึงกลายเป็นแบบนี้ได้?

ช่างน่าสมเพช น่าอับอาย และไร้มนุษยธรรม

แม้ว่าจะมีการบอกว่าเป็นคนอื่นกระทำ แต่เสี่ยวมานก็ตอบสนองต่อประโยคที่ถามถึงปัญหาที่กลายเป็นแบบนี้ได้