บทที่​ 223​ องค์หญิงสร้างปัญหา

เฉียวเหลียนเหลียนให้คนเตรียมเนื้อแกะเสียบไม้ เพื่อที่จะเตรียมย่างได้ตลอดเวลา

การตลาดแรกคือสร้างความกระหายแก่ผู้คน

ในเมืองหลวงมีไม่กี่คนที่สามารถสร้างความดึงดูดให้กับผู้คนได้ องค์หญิงองค์โตเป็นหนึ่งในนั้น

เนื่องจากพระองค์เป็นพระขนิษฐาสายเลือดเดียวกันกับจักรพรรดิ ทำให้พระองค์ได้รับความชื่นชมเป็นพิเศษ อีกทั้งยังอภิเษกกับสามีที่มาจากตระกูลเก่าแก่ และมีลูกชายที่มีความสามารถโดดเด่น

องค์หญิงองค์โตสร้างความตื่นใจให้กับคนเมืองหลวงไม่น้อย

เมื่อเธอมีการเคลื่อนไหว คนในเมืองหลวงก็ต่างเกิดความอยากรู้อยากเห็น

ท้ายที่สุดในฐานะแม่ เธอไม่อาจทนต่อความสัมพันธ์ระหว่างจี้หยุนชู และเฉียวเหลียนเหลียนได้

โอกาสกำลังมาถึงในไม่ช้า

ทุกคนรู้ว่าร้านค้าทั่วไปจะต้องลองและทดสอบเป็นระยะเวลาหนึ่งก่อนที่จะเปิดมันไม่เพียง แต่สามารถทดสอบความรักของแขกท้องถิ่นสำหรับรายการดังกล่าว แต่ยังปรับรายละเอียดได้ตลอดเวา

ภัตตาคารซื่อสี่เดิมมีหานจ้าวเป็นคนคิดรูปแบบการตลาด โดยตอนแรกนั้นหานจ้าวเลือกสรรอาหารเพียงไม่กี่อย่างออกมาทดลองขาย

อย่างไรก็ตาม ใครจะไปรู้ว่าเฉียวเหลียนเหลียนใช้วิธีการลงคะแนนอาหาร โดยนำอาหารมาวางในกล่องและให้คนได้ลิ้มลอง

อาหารทั้งหมดอยู่ในนี้ได้อย่างไร?

เฉียวเหลียนเหลียนโบกมือพึมพำ หานจ้าวมีท่าทางตกใจ

เฉียวเหลียนเหลียนมาพร้อมสูตรอาหารมากมายในมือของเธอ พร้อมกับความคิดที่ยอดเยี่ยม สร้างความตื่นใจแก่ภัตตาคารซื่อสี่

หานจ้าวไม่ออกความคิดเห็น และปล่อยให้เฉียวเหลียนเหลียนขายแกะย่างต่อไป

ราชวงศ์ต้าหยูตั้งอยู่ในที่ราบกลางมันเป็นดินแดนที่อุดมสมบูรณ์ เต็มไปด้วยการเกษตร สัตว์น้ำมีไม่น้อย แต่เนื้อแกะมีน้อย

โดยเฉพาะอย่างยิ่งครอบครัวที่ร่ำรวย และสูงส่งจะไม่ชอบเนื้อแกะแสนคาวนี้ โดยทั่วไปคนจนไม่สามารถซื้อหมูได้ และซื้อเนื้อแกะสองชิ้นแทน

เมื่อหลายคนมาถึงภัตตาคารซื่อสี่ พวกเขาก็เกิดความอยากรู้อยากเห็นถึงความอร่อยที่แตกต่างกัน แม้แต่กลิ่นของรสชาติคาวยังไม่มี

ความอยากรู้อยากเห็นอยากรู้อยากเห็นทำห้บางคนที่เต็มใจเข้ามาและลองชิม

ในตอนเช้าทดลองให้แขกสามคนมาลองชิม บางคนสั่งเนื้อตุ๋นเพราะกลัวกลิ่นคาวของแกะ

หานจ้าวนั่งรออย่างไม่ท้อแท้ เพียงแค่รอให้บุคคลสำคัญมาถึงประตู

รถม้าหรูหราหยุดอยู่หน้าภัตตาคารซื่อสี่

ดวงตาของหานจ้าวสดใส

เขาไม่รู้ว่าเขาเป็นรถม้าขององค์หญิงอู๋ซวงหรือไม่? แต่เฉียวเหลียนเหลียนกล่าวว่าตราบใดที่เห็นรถม้าที่หรูหราเป็นพิเศษต้องบอกอย่างรวดเร็ว

ดูเหมือนว่า

หานจ้าวยืนขึ้น และให้คนส่งข่าวไปจวนอ๋องเก้า

เขายืนขึ้นด้วยรอยยิ้มและทักทายแขก

"สวัสดี มากี่ที่ขอรับ? "

ในอันหยางมีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่สามารถได้รับการต้อนรับจากหานจ้าว

ท้ายที่สุดอย่ามองเพียงเปลือกนอก

เมื่อมาถึงปักกิ่งเงินของหานจ้าวเทียบไม่ได้เลย

เด็กสาวที่อายุน้อย หน้าตาสวยงามกระโดดลงจากรถม้า เธอไม่ได้มองไปที่หานจ้าว เธอหันหลังกลับ และพูดว่า "องค์หญิง ถึงแล้วเพคะ"

หานจ้าวตัวสั่น เขาเดาไม่ผิด

ไม่มีใครตอบโต้ หลังจากนั้นไม่นานก็มีเสียงตอบกลับว่า"ดี"

หญิงสูงศักดิ์กำม่านรถม้าและเหยียดมือของเธอออกมาด้วยความเคารพ

ในไม่ช้าม่านก็ถูกเปิดออก

นี่เป็นครั้งแรกที่หานจ้าวได้เห็นองค์หญิงองค์โต