บทที่ 258 สัมผัสได้ในทันใด

หลังจากเดินไปหยุดไป ในที่สุดก็ถึงพระราชวัง

เฉียวเหลียนเหลียนพาลูกสาวทั้งสองพร้อมด้วยสตรีสูงศักดิ์สองคนเดินเข้าไปในห้องโถง

เวลานี้ท้องฟ้ามืดครึ้ม

โคมไฟและเทียนของพระราชวังทุกชนิดถูกจุดขึ้นในห้องโถงใหญ่ และเหล่าสตรีในราชสำนักก็รีบเข้าๆ ออกๆ โดยถือเสื้อคลุมหนา ๆ ให้ความอบอุ่นแก่มือ

แม้ว่าพระชายาตวนต้องการดูแลเฉียวเหลียนเหลียน แต่เธอสามารถบอกเฉียวเหลียนเหลียนได้เพียงไม่กี่คำ และนั่งอยู่แถวหน้าของงานเลี้ยงเนื่องจากตำแหน่งที่แตกต่างกัน

เฉียวเหลียนเหลียนและลูกสาวนั่งอยู่ที่มุมห้อง

"แม่ ทำไมเรานั่งข้างหน้าไม่ได้ล่ะ มันโล่งและสว่างมาก" กู้เกอตัวน้อยตะโกน ชี้ไปที่แถวหน้าซึ่งดึงดูดความสนใจของผู้คนมากมาย

เฉียวเหลียนเหลียนอุ้มเด็กหญิงแน่น "เสี่ยวเกอเอ๋อร์ รอตรงนี้ มานั่งตรงนี้แล้วดูพี่ ๆ ตรงนี้ดีไหม ?"

กู้เกอมีเหตุผลมากที่สุด และพยักหน้าอย่างมีความสุขทันที "ได้ พวกเราจะรอพี่ ๆ ที่นี่ "

กู้เชวี่ยถอนหายใจอยู่ข้าง ๆ

ดูเหมือนว่าแม่และคนอื่น ๆ จะเดินไปทางนี้ได้ยากแล้ว แต่ในความเป็นจริงแล้ว กู้เฉิงและคนอื่น ๆ ที่ยากยิ่งกว่า

พวกเขาเป็นผู้ชาย พวกเขาต้องเข้าเฝ้าจักรพรรดิก่อน และพวกเขาต้องสัมผัสกับสายตามากมาย การพึมพำทุกรูปแบบ การอภิปรายทุกประเภทและความอัปยศอดสู

ดูเหมือนว่าการมีจี้หยุนชูจะสามารถปกป้องพวกเขาได้ชั่วขณะ

แต่ผู้คนที่พวกเขาเผชิญหน้านั้นอันตรายกว่า

จักรพรรดิ องค์ชาย พระราชนัดดาของจักรพรรดิองค์ปัจจุบัน

ไม่ว่าแบบไหนก็ยาก

ไม่รู้ว่าเฉิงเอ๋อร์จะรับมือไหวไหม ?

ราวกับรู้ว่าเฉียวเหลียนเหลียนกำลังคิดอะไร มีความโกลาหลในห้องจัดเลี้ยงของพระราชวัง จากนั้นภายใต้การนำของจักรพรรดิ กลุ่มเจ้าชายและเจ้าชายก็เข้ามา

กู้เฉิงและหยูเฟยเชิงติดตามด้านซ้ายและด้านขวาของจักรพรรดิอย่างใกล้ชิด และไม่มีความแตกต่างระหว่างพวกเขา

มันเป็นการแสดงออกบนใบหน้าของเด็กสองคนนี้ซึ่งมีความหมายเล็กน้อย

กู้เฉิงยิ้มแต่ดวงตาของเขาค่อนข้างแปลกแยก

ใบหน้าของหยูเฟยเชิงเต็มไปด้วยความไม่เต็มใจ แต่ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความตื่นเต้น