หลานชายท่านมิได้หายากเพียงแต่รองเท้าในเมืองหลวงแพงยิ่งนัก

ทั้งสามพูดคุยกันอีกเล็กน้อยจากนั้นเซียวอี้เซียนก็ไปเยี่ยมบิดาและท่านย่า ก่อนจะแวะโรงครัวขออาหารเพิ่ม นางบอกว่าเมื่อคืนนางออกแรงเยอะจึงหิว แม่ครัวจัดอาหารเพิ่มให้คุณหนูอีกชุด เซียวอี้เซียนกลับมายังห้องของตนก่อนจะเดินไปเคาะประตูห้องรับรองด้านหลังเรือนของนางแล้วเดินจากมา

หยางเทียนหลงเปิดประตูออกมาก็เจอตะกร้าวางตั้งไว้ เขาเปิดผ้าออกดูก็พบปิ่นโตไม้เถาหนึ่ง ในนั้นมีอาหารอย่างดี บุรุษหนุ่มยิ้มให้กับตนเองก่อนจะหันไปยังทิศที่คนตัวเล็กเดินกลับไป กลิ่นกายหอมกรุ่นของนางยังไม่จางไปเลย ชายหนุ่มหยิบตะกร้าอาหารเข้ามาในห้องก่อนจะเริ่มกิน อืม..ทำไมอาหารวันนี้ช่างหวานไปเสียทุกคำกันนะ

ยามซื่อมีคนจากในวังมาเยือน เซียวอี้เซียนประคองบิดาที่เพิ่งฟื้นออกมาจากห้อง ลู่กงกงเห็นหน้าดรุณีน้อยตรงหน้าก็เข้าใจทันทีเหตุใดท่านอ๋องถึงอยากแต่งกับนาง ช่างงดงามเหลือเกิน

"นายท่านเซียวมิทราบว่าที่ยืนอยู่ข้างท่านใช่บุตรสาวท่านคุณหนูเซียวอี้เซียนหรือไม่"

"เอ่อ แค่กๆๆ ขอรับใต้เท้า เอ่อ เซียนเอ๋อร์คารวะท่านกงกงเสียสิ เขาคือคนของฝ่าบาทน่ะ"

"ข้าน้อยเซียวอี้เซียนคารวะลู่กงกงเจ้าค่ะ"

"อืม..รูปงามนามไพเราะ กิริยามารยาทก็งดงาม เหมาะสมกันจริงๆ คุณหนูเซียวมีราชโองการมาถึงท่านคุกเข่าเถอะ"

ทั้งจวนคุกเข่าลงรับราชโองการ ลู่กงกงประกาศราชโองการชาวบ้านที่วันนี้ไม่รู้มาจากไหนยืนออกันเต็มหน้าจวนต่างก็คุกเข่าตาม

"คุณหนูเซียวอี้เซียน เนื่องด้วยเคยหมั้นหมายกับจ้าวเฉิงแห่งจวนอำมาตย์ซ้าย บัดนี้สกุลจ้าวได้กระทำผิดสัญญาหมั้นหมายเป็นฝ่ายไปแต่งสตรีอื่นมาเป็นภรรยา ตามที่ทางสกุลเซียวร้องขอข้าจึงออกราชโองการฉบับนี้ให้คุณหนูเซียวอี้เซียนเป็นฝ่ายถอนหมั้นจ้าวเฉิงแห่งสกุลจ้าว มิเกี่ยวข้องใดๆกันอีก ห้ามมิให้ในภายหน้าทางสกุลเซียวไปหาเรื่องหรือหึงหวง และห้ามมิให้จ้าวเฉิงมาหาเรื่องและหึงหวงเช่นกัน จบราชโองการ คุณหนูเซียวโปรดยื่นมือ"

เซียวอี้เซียนยื่นสองมือไปรับราชโองการจากขันทีเฒ่าก่อนจะเอ่ยขอบพระทัยฮ่องเต้

"หม่อมฉันเซียวอี้เซียน ขอบพระทัยฝ่าบาทที่ทรงเมตตา"

"คุณหนูยังมีราชโองการถึงท่านอีกฉบับหนึ่งน่ะ"

ลู่กงกงกำลังจะประกาศ จ้าวอันป๋อก็มาถึงพอดี เขามาพร้อมเกี้ยวสีชมพูกับคนแบกเกี้ยวสี่คน ก่อนจะเอ่ยทักทาย

"ลู่กงกง..เหตุใดท่านจึงมาเยือนจวนเล็กๆแห่งนี้ได้ขอรับ"

"ข้ามาประกาศราชโองการฝ่าบาทน่ะท่านอำมาตย์ ว่าแต่ท่านเล่ามาที่จวนเล็กๆนี้ด้วยเหตุใดกัน"

จ้าวอันป๋อขมวดคิ้วแต่ก็ไม่สนใจ ชาวบ้านนับร้อยเป็นเขาจ้างมาให้มาดูความอัปยศของนังเด็กนี่ที่กล้าหาเรื่องสกุลจ้าว ตอนนี้มีลู่กงกงมาเป็นพยานด้วยนับว่าดี ก่อนจะเอ่ย

"ข้าน้อย มาเพื่อรับสาวใช้อุ่นเตียงให้หลานชาย เขายังคงหวานชื่นกับภรรยาเอก แต่ก็อยากให้เกียรติคุณหนูเซียวที่เคยเป็นคู่หมั้น จึงไปขอร้องข้าให้มารับนางสักหน่อย ว่าก็ว่านะเซียวอี้เซียนหลานชายข้าคนนี้นับว่ามีน้ำใจ เป็นสาวใช้อุ่นเตียงของเขาก็นับว่าเจ้ามีวาสนาแล้ว คนอย่างจ้าวเฉิงมิได้หาง่ายนัก"