บทที่ 193 สาวสวยชุดกี่เพ้า

“เพ้อเจ้อ ฉันไปอาบน้ำละ”สวี่ฉิงกรอกตาขาวมองเจียงเฉิง จากนั้นลุกขึ้นยืนเดินเข้าไปในห้องน้ำ

“ไม่ต้องให้ผมถูหลังให้คุณใช่ไหม?”เจียงเฉิงรีบถามขึ้น

“ไม่ต้อง คุณถูไม่สบายเลยสักนิดหนึ่ง”สวี่ฉิงรีบพูด

“อย่างนั้นถูด้านหลังไม่สบาย ถูด้านหน้าต้องสบายแน่นอนเลย อยากลองไหมครับ?”เจียงเฉิงยิ้มร้ายพูดขึ้น

“ไปตายซะ!”

สวี่ฉิงจ้องเขม็งใส่เจียงเฉิง แล้วปิดประตูห้องน้ำ

โรงแรมที่หั่วกังพักอยู่

“มีอย่างที่ไหนกัน”หั่วกังโมโหปาข้าวของที่อยู่ในโรงแรมลงพื้น

“คุณชายหั่ว ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรเลย ผมยังมีวิธีอื่นทำให้คุณได้แต่งงานกับสวี่ฉิงนะ”สวี่จื้อกั๋วรีบพูดขึ้น

“วิธีอะไร?”

เวลานี้หั่วกังสนใจอะไรมากไม่ได้ รีบถามขึ้น

“อันนี้ง่ายมาก เพียงแค่คุณกับสวี่ฉิงสุกงอมเป็นของกันและกันแล้ว ถึงเวลานั้นถ่ายรูปถ่ายวิดีโออะไร สวี่จื้อจุนเป็นคนให้ความสำคัญกับชื่อเสียง ถึงตอนนั้นก็บังคับให้สวี่ฉิงหย่ากับเจียงเฉิงได้ละ”สวี่จื้อกั๋วยิ้มร้าย ไม่ได้เห็นสวี่ฉิงเป็นหลานสาวของตัวเองเลย เป็นแค่เครื่องมือตะกายปีนขึ้นสูงเท่านั้นเอง

“ผมก็อยากเป็นของกันและกันนะ จะมีโอกาสดีๆแบบนั้นที่ไหนกัน”หั่วกังนั่งอยู่บนโซฟา พูดด้วยสีหน้าคิดหนัก

“เรื่องนี้ง่ายมาก ผมสามารถบอกทักทายผู้อำนวยการโรงพยาบาลของสวี่ฉิง ให้เธอไปประชุมงานนอกสถานที่ครั้งหนึ่งได้ ถึงตอนนั้นพักอยู่ข้างนอก โอกาสก็เยอะแล้ว”สวี่จื้อกั๋วพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

หั่วกังคิดๆดู นี่ก็เป็นวิธีหนึ่ง สวี่ฉิงผู้หญิงชั้นต่ำนั่น ที่ตั้งแต่ต้นจนจบเย็นชาใส่เขา เขาจะต้องกำราบเธอ และดูเธออ้อนวอนอยู่ใต้ร่างตัวเอง

“ตกลง คุณรีบจัดการเรื่องนี้ซะ”หั่วกังพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา

“คุณชายหั่ว คุณไม่ต้องห่วง เรื่องนี้ผมจะพยายามจัดการให้เรียบร้อย”สวี่จื้อกั๋วรีบตกปากรับคำ ครั้งนี้ถ้าจัดการเรื่องแต่งงานสำเร็จ มีผลต่อตำแหน่งภายในวงศ์ตระกูลของเขามาก

เช้าวันต่อมา ขณะที่กำลังกินอาหารเช้า สวี่ฉิงก็พูดกับเจียงเฉิงว่า“ฉันไปทำงานแล้วนะคะ คุณติดต่อกับเซียวเย่หรันเถอะค่ะ”

“โอเค ผมรู้แล้ว”เจียงเฉิงตอบรับสวี่ฉิง

“ตอบตกลงเร็วขนาดนี้ ไม่รู้เลยนะว่าระหว่างพวกคุณสองคนมีพิรุธความลับอะไรกัน แล้วยังมีแค่พวกคุณสองคนที่คุยปรึกษาหารือกันได้ด้วย”สวี่ฉิงพูดกรอกตาขาวใส่เจียงเฉิง

พอสวี่จื้อจุนได้ยิน เลยมองเจียงเฉิงด้วยสีหน้าเคร่งขรึม พูดว่า“เจียงเฉิง ลูกไม่ใช่ว่ามีผู้หญิงอื่นอยู่ข้างนอกแล้วใช่ไหม? สิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับผู้ชายคือมีความรับผิดชอบ ลูกจะมั่วไม่ได้นะ”

“พ่อครับ ผมไม่ได้มั่วเลย แค่คุยธุรกิจเท่านั้นเองครับ คนคนนั้นเป็นเพื่อนของคนไข้ที่ผมเคยช่วยชีวิตไว้”เจียงเฉิงรีบพูดอธิบาย

“อย่างนั้นก็ดี แต่ลูกจะต้องรักเดียวใจเดียวสนใจลูกสาวของพ่อแค่คนเดียวนะ”สวี่จื้อจุนรีบบอกเจียงเฉิง

“วางใจเลยครับ”เจียงเฉิงมองสวี่ฉิง เห็นว่าสวี่ฉิงแอบสุขใจ ที่แท้เธอจงใจพูดออกมา เพื่อให้พ่อของตัวเองจัดการกดเขา ยัยคนนี้แสบมาก

เมื่อกินอาหารเช้าเสร็จ สวี่ฉิงขับรถของตัวเองไปทำงาน ส่วนเจียงเฉิงโทรศัพท์หาเซียวเย่หรัน

“ฮัลโหล? หมอเทวดาเจียง？”

เสียงของเซียวเย่หรันดังมาตามสาย

“เถ้าแก่เซียว ตอนนี้คุณอยู่ไหนครับ ผมไปรับคุณไหม?”เจียงเฉิงถามออกไปตามตรง