บทที่ 219 ต้องพยายามหน่อย 2

“พ่อ แม่ ยังไม่นอนกันหรือครับ” เจียงเฉิงสังเกตเห็นว่าสีหน้าของพ่อแม่ดูผิดปกติเล็กน้อย ดังนั้นเขาจึงรีบทักทายด้วยรอยยิ้ม

“เจียงเฉิง ช่วงนี้ลูกกับสวี่ฉิงเป็นอย่างไรบ้าง” สวี่จื้อจุนถามพลางขมวดคิ้วมองเจียงเฉิง

“เราสองคนก็ดีนี่ครับพ่อ มีอะไรหรือเปล่าครับ” เจียงเฉิงถามพลางเดินเข้าไปนั่งข้างๆ สวี่ฉิง สวี่ฉิงเองก็ทำหน้าไม่ถูกและไม่พูดอะไรเลย

“ก็ดี?”

สวี่จื้อจุนถอนหายใจและกล่าวว่า “ลูกสองคนก็อยู่ด้วยกันมานานแล้ว ทำไมท้องของสวี่ฉิงถึงไม่มีความเคลื่อนไหวอะไรเลยสักนิด”

เจียงเฉิงคิดว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นเสียอีก พอรู้ว่าที่แท้ก็เป็นเพราะเรื่องที่อยากได้หลาน เขาจึงถอนหายใจอย่างโล่งอก เขายังไม่เคยมีอะไรกับสวี่ฉิง ถ้าท้องของสวี่ฉิงมีความเคลื่อนไหวอะไรตอนนี้ก็คงจบเห่แล้ว

“พ่อแม่อย่าห่วงไปเลยครับ บางทีตอนนี้อาจยังไม่ถึงเวลาก็ได้” เจียงเฉิงเอ่ยพลางหัวเราะแหะๆ

“ไม่ต้องมาหัวเราะ!”

สวี่จื้อจุนเอ่ยอย่างเคร่งขรึม แอบคิดในใจว่าคนแก่อย่างฉันช่วยพวกเธอมามากแล้ว ยังทำลูกไม่ได้แล้วยังมีหน้ามาหัวเราะอีก

เจียงเฉิงไม่มีทางเลือกและจำต้องกลั้นรอยยิ้มเอาไว้

“เจียงเฉิง อย่าหาว่าแม่เร่งเลยนะ ข้างบ้านเราได้แฝดชายหญิงมาคู่หนึ่งแล้ว ลูกเองก็ต้องพยายามให้มากขึ้นอีก” เย่จู้ผิงมองเจียงเฉิงและเอ่ยอย่างจริงจัง

“ครับ งั้นเรามาพยายามกันเถอะ” เจียงเฉิงว่าพลางจับมือของสวี่ฉิง

“จะปล่อยให้เจียงเฉิงพยายามคนเดียวไม่ได้ ฉิงเอ๋อร์ ลูกก็ต้องพยายามด้วย รู้ไหม” สวี่จื้อจุนมองสวี่ฉิงและเอ่ยอย่างเคร่งขรึม

ได้ยินดังนั้น ใบหน้าของสวี่ฉิงก็แดงระเรื่อขึ้นมาทันที เรื่องแบบนี้จะให้เธอพยายามได้อย่างไร คราวก่อนตอนอยู่ในอันตรายแล้วเธออยู่ในสภาพนั้น เจียงเฉิงยังอดกลั้นไว้ได้ แล้วยังจะให้เธอทำอะไรอีก

“เข้าใจแล้วค่ะ นี่ก็ดึกมากแล้ว เราสองคนกลับห้องไปนอนก่อนนะคะ” สวี่ฉิงว่าแล้วจึงลุกขึ้นและเดินไปที่ห้องของตัวเอง

“ลูกทั้งคู่ต้องพยายามกันเข้านะ” สวี่จื้อจุนยังคงเร่งรัดต่อไป

หลังจากเจียงเฉิงกับสวี่ฉิงเข้าไปในห้อง สวี่ฉิงก็แทรกตัวเข้าไปในผ้าห่มทันที

“ภรรยา คุณพ่อบอกให้เราสองคนพยายามกันนะ” เจียงเฉิงตามขึ้นไปบนเตียงและคิดจะกอดสวี่ฉิง

“ไม่ได้ คราวก่อนฉันเป็นแบบนั้น คุณก็ยังไม่ทำอะไรเลยสักอย่าง ตอนนี้อยากจะทำเหรอ สายไปแล้ว” สวี่ฉิงว่าพลางหันหลังให้และหลับลงไป

เจียงเฉิงเห็นดังนั้นก็นึกเสียดายขึ้นมา แต่ถึงกระนั้นเขาก็ทำอะไรไม่ได้ คราวก่อนเขาฉวยโอกาสตอนที่ตกอยู่ในอันตรายไม่ได้ ดังนั้นจึงทำได้แค่นอนลงและหลับไป