บทที่ 268 หาเรื่องใส่ตัว 1

หยางหมี่ พูดไปก็โค้งตัวลง ในมือถือบางอย่างเพื่อปกปิดตัวเอง ราวกับว่าเธอกำลังซ่อนตัวจากผู้อื่น

"เกิดอะไรขึ้น?" เจียงเฉิงมองไปที่ หยางหมี่ อย่างสงสัย จากนั้นจึงหันศีรษะไปและพบกับชายร่างอ้วน ดวงตาตี๋เล็กขีดสุดคนหนึ่ง เขาโอบผู้หญิงคนหนึ่งที่สวมเสื้อผ้าเปิดเผยเนื้อหนังและเดินออกไปข้างนอก

เห็นได้ชัดว่า หยางหมี่ พยายามหลีกเลี่ยงชายอ้วนคนนี้ เพียงแต่เจียงเฉิงยังคงสงสัยว่า หยางหมี่ ที่มีค่าตัวดังขนาดนี้ ทำไมถึงได้กลัวคนอื่นได้

“ผู้ชายคนนั้นเป็นใคร ทำไมเธอถึงกลัวขนาดนี้?” เมื่อเจียงเฉิงเห็นว่าชายคนนั้นไปแล้ว เขาหันไปมอง หยางหมี่ และเอ่ยถาม

"ในที่สุดก็ไปสักที"

หยางหมี่ ถอนหายใจด้วยความโล่งอก เธอใช้มือเล็กๆ ตบหน้าอกของตนแล้วพูดว่า "นั่นคือเซียวยี่ ผู้กำกับใหญ่ของ ตำนานรักปีศาจฉางเกอของเรา"

“ที่แท้เป็นผู้กำกับของพวกเธอ แล้วเธอกลัวอะไรกัน ไม่ควรไปทักทายหน่อยหรือไง?” เจียงเฉิงกล่าวด้วยรอยยิ้มไม่ใส่ใจ

“ทักทาย? เว้นแต่ฉันจะบ้าไปแล้วน่ะสิ” ดวงตาของ หยางหมี่ เบิกกว้างขณะพูด เห็นได้ชัดว่าเธอไม่ต้องการมีส่วนเกี่ยวข้องกับผู้กำกับคนนั้น

"เกิดอะไรขึ้น?"

เจียงเฉิงรู้สึกว่านักแสดงและผู้กำกับมีความสัมพันธ์ที่ดีถึงจะเป็นประโยชน์ต่อการถ่ายทำของเธอมากกว่า แต่ทำไมเธอถึงได้รังเกียจขนาดนั้น

“เซียวยี่นั่นมันไร้ยางอาย เขาอาศัยตำแหน่งผู้กำกับมาสร้างปัญหาทุกรูปแบบให้นักแสดงหญิง คิดจะใช้กติกาซ่อนเร้นกับพวกเธอ คนที่เขาโอบเมื่อกี้ ก็คือนักแสดงที่มาในละครของเราบ่อยๆ รูปร่างหน้าตาไม่เลว แต่ยังไม่มีชื่อเสียงถึงได้ยอมจำนนให้เขา" หยางหมี่พูดอย่างอดไม่ได้ขณะดื่มเครื่องดื่มของเธอ

เจียงเฉิงค่อยจำได้ว่ามีผู้กำกับหลายคนที่ต้องการใช้งานถ่ายทำละครสร้างกติกาซ่อนเร้นกับนักแสดงหญิง มีนักแสดงหญิงไม่น้อยที่ยอมตอบรับเพื่อให้มีชื่อเสียงโด่งดัง จนทำให้ผู้กำกับชายหลายคนยิ่งหนักข้อขึ้นเรื่อยๆ

“แต่เธอที่เป็นดาราใหญ่ขนาดนี้ แถมยังมีความสัมพันธ์กับประธานของบริษัทซิงเฉิน เขาไม่น่าจะกล้ามาทำอะไรกับเธอนี่?” เจียงเฉิง นึกไปถึงเรื่องครั้งก่อน กู่ฉางซานไว้หน้าเขามากอย่างยิ่ง และรู้ถึงความสัมพันธ์ของเขากับหยางหมี่ ดังนั้นจึงไม่น่าจะปล่อยปละละเลย

“เซียวยี่นั่นไม่ธรรมดา เขามาจากเมืองหลวง ว่ากันว่ามีมาเฟียอยู่เบื้องหลังเขา ดังนั้นเขาจึงทำทุกอย่างด้วยความไม่เกรงกลัว ประธานกู่เองก็ไม่กล้าไปทำให้เขาขุ่นเคือง” หยางหมี่ กระซิบกับเจียงเฉิง คนคนนั้นต่อให้เป็นดาราดังสักแค่ไหนก็ไม่กล้าไปหาเรื่องด้วยอยู่ดี

"ไม่น่าล่ะ" เจียงเฉิงยิ้มและส่ายหัว ในโลกนี้ ผู้กำกับพวกนี้ดันไม่ต้องการสร้างหนังดีๆ แต่กลับเอาแต่คิดจะเคลมนักแสดงหญิงเพื่อสนองตัณหาของตนเอง

“ใช่ เมื่อวานเขาคิดจะชวนฉันไปเที่ยว แต่นายโทรหาฉันพอดี ฉันเลยปฏิเสธเขาไปทันทีและรีบมาหานาย แต่ใครจะไปรู้ว่าเจ้านั่นกลับอยู่ที่นี่เหมือนกัน” หยางหมี่ ทำอะไรไม่ถูกไปชั่วขณะหนึ่ง ยิ่งเธออยากซ่อนกลับยิ่งพบเจอ