บทที่ 28 ทำงานพิเศษ

“อ๋อ ลูกสาวของฉันบอกว่าตรงทางแยกมีคนมาเรียกเก็บค่าคุ้มครอง แล้วเธอก็เกือบจะถูกรังแกเสียแล้ว เพราะงั้นเราก็เลยย้ายมาตรงนี้” เจียงหงเฟยบอกพลางนาบแป้งโรตีไปด้วย

“จ้ะ ลูกสาวของฉันบอกว่ามีผู้ชายที่มีชื่อนามสกุลเดียวกับพี่ของเธอมาช่วยไว้” สวีฟางว่าแล้วจึงหันไปมองเจียงเฉิงอย่างฉับพลันและถามว่า “หรือว่าจะเป็นคุณ”

เจียงเฉิงพยักหน้าและบอกว่า “ใช่ครับ ผมเองก็ชื่อเจียงเฉิง เป็นเพื่อนร่วมงานที่โรงพยาบาลเดียวกับเจียงเฉิงของพวกคุณครับ”

สวีฟางได้ยินดังนั้นจึงเอ่ยอย่างดีใจว่า “เป็นคุณจริงๆ ด้วย คุณคะ เร็วเข้า เพิ่มไส้กรอกไปอีกสองชิ้น เขาช่วยเรามาตั้งสองครั้งเชียวนะ”

เมื่อเห็นว่าพ่อแม่ของเขายิ้มได้ เจียงเฉิงจึงสบายใจมากขึ้น เขาบอกว่า “คุณน้า ไม่ต้องเกรงใจขนาดนี้หรอกครับ ต่อไปให้ถือซะว่าผมเป็นลูกชายของคุณน้าก็ได้”

สวีฟางมองเจียงเฉิงอย่างตะลึงงัน จากนั้นจึงพยักหน้าอย่างมีความสุขและบอกว่า “ได้สิจ๊ะ!”

หลังจากทำโรตีไข่เสร็จแล้ว เจียงเฉิงจึงรับไปและถามว่า “เจียงหลายอยู่ไหนเหรอครับ ไม่เห็นมาด้วยกัน”

“เธอน่ะเหรอ ทำงานพิเศษอยู่ข้างนอกน่ะ เธอบอกว่าอยากหาเงินมาช่วยที่บ้าน” สวีฟางบอก

“ทำที่ไหนเหรอครับ”

“ดูเหมือนว่าจะทำที่ไนต์คลับนะ” เจียงหงเฟยบอก

“ไนต์คลับ?” เจียงเฉิงขมวดคิ้ว สถานที่แบบนั้นไม่ใช่สถานที่ที่ดีนัก ดังนั้นเขาจึงรีบถามว่า “ทำไมเธอถึงไปทำงานพิเศษในที่แบบนั้นล่ะครับ”

เจียงหงเฟยเอ่ยอย่างช่วยไม่ได้ว่า “ไม่มีทางเลือกนี่นา เจียงหลายบอกว่าที่นั่นให้เงินมาก น่าจะช่วยบรรเทาแรงกดดันในครอบครัวได้ดีกว่า ใครใช้ให้พี่ชายของเธอเสียไปล่ะ เราสองคนสามีภรรยาก็สุขภาพไม่ดีแล้วด้วย”

เมื่อได้ยินเจียงหงเฟยกล่าวเช่นนั้น สวีฟางที่อยู่ข้างๆ จึงถอนหายใจออกมา

เจียงเฉิงรู้เรื่องนี้ดี ก่อนหน้านี้ตอนที่เขายังมีชีวิตอยู่ เขาเป็นคนหาเงินมาเลี้ยงดูครอบครัวและทำให้ครอบครัวมีชีวิตที่ค่อนข้างดี

ตอนนี้เขาจากไปแล้ว พ่อแม่ของเขาก็หาเงินได้ไม่มากนักจากการตั้งแผงขายของ เจียงหลายก็ยังเรียนอยู่ ถ้าเจียงหลายไม่ทำงานหาเงิน ทุกคนคงต้องลำบากจริงๆ

แต่น้องสาวของเขาไร้เดียงสาขนาดนั้น การไปสถานที่อย่างไนต์คลับจะต้องพบเจอกับอันตรายอย่างแน่นอน

“ไนต์คลับที่เจียงหลายไปทำงานชื่ออะไรเหรอครับ” เจียงเฉิงถาม

“ดูเหมือนจะเรียกว่าไนต์คลับเซิ่งฉางนะ” เมื่อคืนก่อนสวีฟางเคยถามเจียงหลายแล้ว ดังนั้นตอนนี้จึงยังจำได้

ที่ไนต์คลับเซิ่งฉาง

“น้องสาว มาใหม่เหรอเรา”

เจียงหลายสวมเครื่องแบบสีดำ ขณะที่วางเหล้าลงบนโต๊ะ อยู่ๆ ชายคนหนึ่งที่ชื่อหลิ่วชิงก็คว้าแขนของเธอไว้

เจียงหลายสะดุ้งตกใจ เธอรีบดิ้นหนีและบอกว่า “คุณทำอะไรน่ะ ปล่อยฉันนะ”