บทที่ 286 ฮั่วหลิงหลงกลับมาแล้ว 1

ฉีโป๋ห้าวได้ยินที่เจียงเฉิงพูด โกรธหน้าเขียวอึมครึมทันที ความหมายนี้คือตัวเองจะแพ้ในเร็วๆนี้แล้วใช่ไหม?

“พวกเราไม่ต้องการหลานที่ไร้คุณธรรมนะ”เย่จู้ผิงก็เข้าใจคำพูดของเจียงเฉิง หัวเราะอย่างเย็นชาแล้วพูดขึ้น

คำพูดของเย่จู้ผิงทำให้หมอพยาบาลที่อยู่บริเวณโดยรอบอดไม่ได้ที่จะหัวเราะขึ้นมา แม้ว่าพวกเขาจะเป็นคนที่ฉีโป๋ห้าวพามา แต่สถานการณ์แบบนี้ก็อดไม่ได้

ฉีโป๋ห้าวถูกหัวเราะขบขันอย่างนี้ เลยอดที่จะตะโกนขึ้นไม่ได้ว่า“ลำพองใจให้น้อย ผมว่าอีกประเดี๋ยวเดียวปาหี่ของคุณถูกเปิดเผยออกมาคุณจะยังยิ้มออกไหม”

เจียงเฉิงเห็นฉีโป๋ห้าวท่าทางเดือดดาลไม่พอใจ เลยรีบพูดขึ้นว่า“ได้”

เจียงเฉิงพูดแล้วให้สวี่จื้อจุนนอนลง จากนั้นเริ่มแกะผ้าพันแผลออกอย่างระมัดระวัง

เมื่อผ้าพันแผลถูกเปิดออกแล้วแขนทั้งสองข้างของสวี่จื้อจุนได้เปิดเผยออกมา ผลสรุปทุกคนเลยได้เห็นฉากที่ยากจะเชื่อ

พวกเขาเห็นแค่เวลานี้แขนของสวี่จื้อจุน ได้เกิดเนื้อเยื่อใหม่ขึ้นมาแล้ว อีกอย่างเดิมทีที่มีกระดูกปรากฎออกมาให้เห็น ตอนนี้ได้ถูกเนื้อเยื่อใหม่ปกคลุมแล้วด้วย

“นี่…..นี่เป็นไปได้ยังไง?”

ฉีโป๋ห้าวเบิกตาโพลงกว้างมองฉากตรงหน้าอย่างไม่อยากจะเชื่อ เขานึกว่าพอผ้าพันแผลเปิดออกแล้ว จะต้องเห็นเนื้อที่เน่าเปื่อยแล้วแน่นอนกลับคิดไม่ถึงว่าช่วงเวลาสั้นๆหนึ่งวัน คิดไม่ถึงว่าจะเกิดเนื้อเยื่อขึ้นมาใหม่

ตามที่หมอที่อยู่ในเหตุการณ์ดู ทั้งหมดเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้

“พระเจ้า น่าเหลือเชื่อ คิดไม่ถึงว่าวันเดียวก็สามารถฟื้นฟูได้แบบนี้?”

“ใช่ เส้นเอ็นกระดูกหักไม่ถึงหนึ่งร้อยวันจะไม่มีทางแข็งแรงได้ แต่นี่เพิ่งจะวันเดียว คิดไม่ถึงว่าจะฟื้นฟูได้อย่างมหัศจรรย์จนถึงระดับนี้?”

หมอกับพยาบาลทุกคน เห็นเหตุการณ์เหลือเชื่อนี้ ต่างพากันเบิกตาโพลงกว้าง อดไม่ได้ที่จะพากันพูดคุยขึ้นมา

“หมอฉี คุณเห็นชัดเจนไหม?”เจียงเฉิงยิ้มอย่างเรียบเฉยถามฉีโป๋ห้าวขึ้นมา

ฉีโป๋ห้าวได้ยินเจียงเฉิงพูดขึ้นมา สีหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาทันที ใบหน้าของเขาแดงเหมือนตูดลิง

เพราะเขายังจำที่พนันกับเจียงเฉิงไว้เมื่อกี้ ถ้าตัวเองแพ้ล่ะก็ อย่างนั้นก็ต้องเรียกว่าพ่อ

ตัวเองโตเป็นนักเรียนนอกระดับปริญญาโทคนหนึ่ง เดิมควรเป็นที่เคารพของคน ถ้าเกิดเรียกพ่อภายใต้สถานการณ์นี้ นั่นไม่ใช่ว่าอับอายขายหน้าไปถึงบ้านยายเหรอ?

แต่ก่อนหน้านี้มีคนเป็นพยานมากมาย ถ้าตัวเองไม่เรียกล่ะก็ ก็ไม่มีหนทางที่จะอยู่ในโรงพยาบาลได้อีกต่อไปแล้ว

“หมอเจียง คิดไม่ถึงว่ายาของคุณจะมหัศจรรย์อย่างนี้ ไม่รู้ว่าคุณตั้งใจอยากจะร่วมมือกับผมไหม?”ฉีโป๋ห้าวฉลาดเฉียบแหลมใช้วิธีการเปลี่ยนหัวข้อสนทนาเลย

“ยานี้ของคุณ ผมสามารถจัดการให้ทางด้านของอเมริกามาทำความร่วมมือ พอถึงตอนนั้นรับรองคุณจะได้กำไรมาก”ฉีโป๋ห้าวมองเจียงเฉิงแล้วพูดอย่างจริงจัง เขาอยากจะเอาเงินทองมาแลกกับการให้เจียงเฉิงไว้หน้าตัวเองสักหน่อย

แต่ทว่าเจียงเฉิงไม่สนใจพวกนี้ หลังจากได้ยินฉีโป๋ห้าวพูด เขาเลยส่ายหัวไปมา

“หมอฉี ผมไม่ได้สนใจเงิน กลับกันผมสนใจที่พวกเราพนันกันเมื่อสักครู่นี้มาก เมื่อกี้คุณเรียกผมแบบนั้นเหมือนจะไม่ถูก?”เจียงเฉิงมองฉีโป๋ห้าวพูดอย่างราบเรียบ