บทที่ 291 หักหน้าอย่างแรง 2

“ทำไมฉันจะต้องไม่กล้ามาปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าคุณด้วย?”ฮั่วหลิงหลงไม่มีท่าทีว่าจะลดละให้เลย เธอสบตากับฮั่วเหวินอู่ แล้วพูดว่า”ไม่ว่าจะเป็นตอนนั้นหรือตอนนี้ เป็นพวกคุณที่ทำผิดต่อแม่ของฉันก่อน คนที่ควรจะละอายใจ ควรเป็นพวกคุณ”

ฮั่วเหวินอู่ได้ยินที่ฮั่วหลิงหลงพูด เขาโมโหสุดๆจนหัวเราะออกมา

“เหอะๆๆ เธอยังมีหน้ามาพูด ถ้าไม่ใช่แม่ของเธอผู้หญิงสารเลวนั่นสมคบกับผู้ชายอยู่ข้างนอก เธอกับแม่ของเธอจะมีจุดจบอย่างนั้นไหม?”ฮั่วเหวินอู่โมโหตะคอกออกมา

“พูดซี้ซั้ว ตอนนั้นชัดเจนว่าฮั่วฉีหลินพยายามฉุดมาแต่งงานด้วย ถึงได้แย่งแม่ของฉันไป ตอนนั้นแม่ของฉันตั้งครรภ์ฉันแล้ว เขามีสิทธิอะไรเอาความผิดพลาดของตัวเอง มายัดเยียดให้แม่ของฉันกับฉัน?”ฮั่วหลิงหลงตะคอกด้วยความโมโห

หลายปีมานี้ เธอแบกรับการดูถูกเหยียดหยามของตระกูลฮั่วมาโดยตลอด แม่ของตัวเองก็ได้รับการดูถูกเหยียดหยามจากคนอื่น โดยเฉพาะหลังจากถูกไล่ออกจากตระกูลฮั่วแล้ว ก็ถูกแต่ละคนรุมด่า การดูถูกเหยียดหยามหลายปีมานี้ มันไม่ใช่ความผิดของแม่เธอเลย มีสิทธิอะไรให้แม่ของเธอรับผิดชอบ

“ยังกล้าปากแข็ง ยังไงฮั่วฉีหลินก็เป็นพ่อของเธอ เธอทำไมถึงกล้าเรียกชื่อของเขา?”ฮั่วเหวินอู่ตะคอกด้วยความโมโห

“เขาไม่คู่ควรกับคำว่า“พ่อ” เขาแย่งแม่ของฉันไป ยังไม่รับผิดชอบแม่ของฉัน ยังยอมให้คนอื่นเหยียดหยามแม่ของฉันกับฉัน เขาก็แค่คนไร้น้ำยาขี้ขลาด”ฮั่วหลิงหลงสีหน้าเย็นชา พูดด้วยความโมโหสุดขีดออกมา

“เธอนี่มันยิ่งพูดยิ่งก่อกวนขึ้นเรื่อยๆ?”

คนขับรถวัยกลางคนได้ยินพูดอย่างนี้ เลยรู้สึกว่าโอกาสที่ตัวเองจะได้ออกโรงเอาหน้ามาแล้ว ขณะที่พูดได้เดินไปตรงหน้าฮั่วหลิงหลง พูดขึ้นว่า“วันนี้ฉันจะสั่งสอนเธอแทนแม่ที่หน้าไม่อายของเธอ”

พูดแล้วคนขับรถวัยกลางคนหมายจะยกมือตบฮั่วหลิงหลง ตอนนี้ฝ่ามือของเขาจะตบลงบนใบหน้าของฮั่วหลิงหลงแล้ว แต่จู่ๆเขาก็รู้สึกว่าหน้าของตัวเอง และคนทั้งคนถูกตีลอยกระเด็น

“ผมเกลียดคนที่ตบตีผู้หญิงที่สุด”เจียงเฉิงขวางอยู่ตรงหน้าฮั่วหลิงหลง สายตาเย็นชามองคนขับรถวัยกลางคนที่คลานลุกอย่างยากลำบาก

เมื่อก่อนหลังจากคนขับรถคนนี้ทำน้ำกระเด็นใส่เจียงเฉิง เจียงเฉิงก็อยากจะสั่งสอนเขาสักหน่อย ตอนนี้ถือว่าได้มีโอกาสสั่งสอนแล้ว คิดไม่ถึงว่าจะได้เจอกันเร็วขนาดนี้

“มึงกล้าตีกู…..”

คนขับรถตะคอกใส่ จากนั้นจะเข้ามาจัดการเจียงเฉิง แต่กลับถูกฮั่วเหวินอู่ขวางไว้

“นายก็คือคนที่โสเภณีคนนี้สมคบสมสู่อยู่ด้วยสินะ ? เป็นเหมือนกับแม่ของเธอจริงๆ ทำได้แค่ยั่วผู้ชายเท่านั้นเอง”ฮั่วเหวินอู่เห็นเจียงเฉิงมีฝีมือดี เลยพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเย็นชา

“ถ้าหากปากของคุณยังสกปรกอยู่อีกล่ะก็ เชื่อไหมว่าอีกประเดี๋ยวเดียวจุดจบของคุณจะเหมือนเขา?”เจียงเฉิงมองฮั่วเหวินอู่ด้วยสายตาเย็นชา

“เหรอ? กำเริบเสิบสานมาก? เรื่องที่นายทำร้ายหลานชายฉัน ฉันยังไม่ได้คิดบัญชีกับนายเลย นายยังตีฉัน?”ฮั่วเหวินอู่หัวเราะออกมาแล้วมองไปทางเจียงเฉิง

“ตีคุณ แล้วมันจะเป็นยังไงเหรอ?”