บทที่ 356 ผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุด 1

“ที่รัก ฉันไม่รู้จริงๆว่าตอนนี้เขาเก่งกาจขนาดนี้ คุณคงไม่โกรธฉันใช่ไหม?” ตี๋รุ่ยดึงแขนของฟู่ชางหัวอย่างระมัดระวัง และพูดเสียงเบา ด้วยสีหน้าอัดอั้นตันใจ

ในอดีตเพราะความเอาแต่ใจของเธอ เคยทำให้เรื่องของฟู่ชางหัว เสียหาย แต่ทุกครั้งเธอก็ทำตัวอ้อนเหมือนเด็กแบบนี้ ฟู่ชางหัวก็ไม่โกรธและให้อภัยเธอ

“ไม่โกรธเธอเหรอ? แม่งฉันอยากจะฆ่าเธอมากกว่า!”

ฟู่ชางหัวใช้หลังมือตบหน้าตี๋รุ่ยอย่างแรง ทำให้เธอกลิ้งไปนอนกับพื้น และการตบครั้งนี้ทำให้เธอร้องไห้ทันที

ฟู่ชางหัวจะไม่โกรธได้อย่างไร เพราะผู้หญิงคนนี้เป็นคนชักนำให้เกิดปัญหาและเกือบจะทำให้ผู้มีอิทธิพลใหญ่ที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ขุ่นเคืองใจ และเกือบทำลายธุรกิจของตัวเอง มันเป็นความจริงที่ว่าผู้หญิงมีมุมมองที่แคบและด้อยประสบการณ์

“หลังจากวันนี้ พรุ่งนี้พวกเราจะไปดำเนินขั้นตอนการหย่า” ฟู่ชางหัวโกรธมาก ผู้หญิงแบบนี้ถ้าอยู่เคียงข้าง ไม่ช้าก็เร็วก็จะทำให้เขาเดือดร้อนจนตาย

“ที่รัก อย่าหย่ากับฉัน อย่าเลย” ตี๋รุ่ยไม่มีงานทำแล้ว และตอนนี้เธอได้แต่พึ่งพาผู้ชายคนนี้เพื่อความอยู่รอด ถ้าเธอหย่าจริงๆ เธอจะไม่มีอะไรเหลือเลย

“ไปให้พ้น!”

แม้ว่าฟู่ชางหัวจะชอบสาวๆ แต่เขาจะไม่ทำลายอนาคตของเขาเพราะผู้หญิง หากทำให้ปี้หมิงจูขุ่นเคืองใจจริงๆ เขาก็จะต้องเดือดร้อนเพราะเธอ

หลังจากเตะตี๋รุ่ยออกไปแล้ว ฟู่ชางหัวก็เข้าไปในห้องผู้ป่วย ตี๋รุ่ยก็ไม่เต็มใจที่จะถูกเตะออกไปแบบนี้ และรีบตามเข้าไปในห้องผู้ป่วย

“หมอเทวดาเจียง ฉันต้องขอโทษจริงๆกับสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ เป็นเพราะฉันจัดการมันได้ไม่ดีนัก” ปี้หมิงจูมองไปที่เจียงเฉิงและกล่าวคำขอโทษ

“ไม่เป็นไร มันเป็นเรื่องเล็กน้อย” เจียงเฉิงยังพูดสบายๆ ในเวลานี้ฟู่ชางหัวและตี๋รุ่ยก็เข้ามาจากข้างนอกเช่นกัน

เมื่อปี้หมิงจูเห็นไอ้สองคนนี้ บนใบหน้ามีร่องรอยของความไม่พอใจปรากฏขึ้น แต่เธอก็ไม่ได้พูดอะไรมาก คนต่ำต้อยเช่นนี้ มันไม่คุ้มกับที่เธอต้องไปเสียพลังงาน

“จริงสิ ปราธานปี้ ตอนนี้คุณรู้สึกดีขึ้นมากหรือยัง” เจียงเฉิงรีบถามปี้หมิงจู นี่เป็นครั้งแรกที่เขาทำให้คนที่ตายแล้วฟื้นคืนชีพ และไม่แน่ใจว่าอาการทรงตัวหรือไม่

“ทักษะทางการแพทย์ของหมอเทวดาเจียงนั้นยอดเยี่ยมมาก ฉันดีขึ้นมากแล้ว แต่บริเวณบาดแผลยังรู้สึกไม่สบายเล็กน้อย” ปี้หมิงจูมองไปที่เจียงเฉิงด้วยรอยยิ้มแล้วพูด

“นั่นเป็นเรื่องเล็กน้อย ขอเพียงใช้เวลาในการพักฟื้น ก็จะสามารถฟื้นตัวได้ในไม่ช้า”เจียงเฉิงมองไปที่ปี้หมิงจูและพูด