บทที่ 365 ถูกลดตำแหน่ง 2

“อาจารย์ฉี ตอนนี้คุณรู้สึกยังไงบ้างครับ?”

หลังจากเจียงเฉิงเอาเข็มออก ก็มองอาจารย์ฉีและถามด้วยความเป็นห่วง

หลังจากอาจารย์ฉีถูกเอาเข็มออก ก็ไออย่างหนัก เหมือนกับว่าหนักกว่าตอนแรก

“นี่อะไรกัน?ผู้ชายคนนี้ทำได้ไหมนิ?”

“นั่นนะสิ เหมือนอาจารย์ฉีจะอาการหนักกว่าเดิมนะ เขาสวมรอยเป็นหมอเทวดาเจียงไหม?”

“อาจารย์ฉี ไม่เป็นไรใช่ไหม?”

นักเรียนจำนวนไม่น้อยเห็นสถานนี้ เลยเริ่มสงสัยในความสามารถของเจียงเฉิงกัน ถึงยังไงก่อนหน้านี้จะได้ยินว่าเจียงเฉิงเก่งยังไง ล้วนเป็นสิ่งที่หูได้ยินอาจจะไม่ใช่เรื่องจริง สิ่งที่เห็นอยู่ตรงหน้าคืออาการหนักขึ้นกว่าเก่าอีก

หลินหยุนเอ๋อเห็นสถานการณ์นี้ก็เริ่มเป็นกังวลขึ้นมา แม้ว่าเธอจะเชื่อมั่นในความชำนิชำนาญทางการแพทย์ของเจียงเฉิง แต่ตอนนี้สถานการณ์ของอาจารย์ฉีนั้นน่าเป็นห่วงจริงๆ

“แค๊ก!”

อาจารย์ฉีพยายามไอออกมาอีก จากนั้นได้ไอเสมหะเหนียวข้นออกมา หลินหยุนเอ๋อเลยรีบดึงกระดาษทิชชู่มาช่วยรองเสมหะของอาจารย์ฉี

“ดีขึ้นมากแล้ว ตอนนี้ดีขึ้นมากแล้ว”อาจารย์ฉีหายใจหอบแฮกๆ ตอนก่อนหน้านี้เธอมักจะไอ และก็รู้สึกว่าหายใจไม่ออก เพราะรู้สึกว่าเสมหะเหนียวข้นติดอยู่ แต่จะไอขากออกมายังไงก็ไม่ได้ ทำได้เพียงใช้แต่ยาถึงดีขึ้นมาบ้าง

ตอนนี้หลังจากที่ไอเอาเสมหะออกมาได้ เธอรู้สึกว่าดีขึ้นมากแล้ว

“อาจารย์ อาจารย์ไม่เป็นไรจริงๆใช่ไหม?”นักเรียนที่อยู่ด้านข้าง เซี่ยหร่านรีบถามขึ้นด้วยความร้อนใจ

“ไม่เป็นไรจริงๆ กี่ปีมาแล้ว ที่ฉันไม่ได้รู้สึกหายใจโล่งแบบนี้”อาจารย์ฉีพูดด้วยความสุขใจ ตามด้วยมองไปทางเจียงเฉิงด้วยสีหน้าตื้นตันใจ

“เจียงเฉิงใช่ไหม คิดไม่ถึงว่าความชำนิชำนาญทางการแพทย์ของคุณจะสุดยอดเช่นนี้ ฉันไปตั้งหลายโรงพยาบาลแล้ว ไม่มีวิธีเลยแม้แต่น้อย คิดไม่ถึงว่าคุณฝังให้ฉันไม่กี่เข็มก็ดีแล้ว”อาจารย์ฉีซึ้งใจกับความเชี่ยวชาญทางการแพทย์ของเจียงเฉิงมาก

คนอยู่ที่โต๊ะตอนนี้เห็นความสามารถของเจียงเฉิงกับตา ต่างพากันทยอยชื่นชม

“ฉันว่าละ หยุนเอ๋อเป็นเด็กที่เก่ง จะหาแฟนที่แย่ๆได้ยังไง ฉันดูออกตั้งนานแล้วว่าพี่เจียงคนนี้ไม่ธรรมดา”

“นั่นนะสิ ใครบอกว่าแต่งตัวไม่ดีแล้วคนก็แย่ล่ะ เขาเป็นคนถ่อมตัว มิน่าล่ะพ่อของฟู่เฉียนถึงได้นับถือขนาดนั้น”