บทที่ 426 ตลาดของโบราณ 2

“ฉันได้ยินคนที่หาเรื่องคนนั้นเรียกคุณว่า เจียงเฉิง?” เหยียนปิงหรูมองไปที่เจียงเฉิงและถามในขณะที่ส่งเจียงเฉิงออกไป

“ใช่ครับ” เจียงเฉิงเห็นด้วยพร้อมรอยยิ้ม

“พี่เจียงเฉิง ขอบคุณที่ช่วยชีวิตพ่อของฉันไว้นะคะ” เหยียนปิงหรูมองไปที่ เจียงเฉิงอย่างซาบซึ้งและกล่าว

มีบางอย่างที่เธอไม่สามารถพูดต่อหน้าพ่อของเธอได้ ดังนั้นตอนนี้เธอจึงมองไปที่เจียงเฉิงและพูด

“ไม่เป็นไรครับ เรื่องเล็กน้อยน่ะ” เจียงเฉิงส่ายมือ นี่ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรนัก

“ไม่ค่ะ คุณเปลี่ยนฉันและหมอของพ่อฉัน ดังนั้นฉันจึงอยากจะขอบคุณมากจริงๆ” เหยียนปิงหรูมองไปที่เจียงเฉิงอย่างจริงจังและพูด

เหยียนปิงหรูรู้ดีว่าถ้าไม่มีเจียงเฉิง เธอจะถูกหาว่าไม่ช้าก็เร็วเพราะโกงเงินผู้ชายแบบนั้นในบาร์ และเธออาจถึงขั้นติดคุกก็ว่าได้

นอกจากนี้ พ่อของเธอยังรักษาไม่หาย เพราะการปรากฏตัวของเจียงเฉิง ชะตากรรมของ เหยียนปิงหรู และพ่อของเธอจึงเปลี่ยนไป ดังนั้นเธอจึงรู้สึกขอบคุณเจียงเฉิงอย่างมากจริงๆ

"ไม่ต้องขอบคุณหรอกครับ แต่อย่าไปที่อันตรายในบาร์นั้นต่อไปอีกเลย"เจียงเฉิงยิ้มและพูดในขณะที่มองไปที่เหยียนปิงหรู

เมื่อเหยียนปิงหรูได้ยินคำเป็นห่วงของเจียงเฉิง กระแสน้ำอุ่นไหลผ่านหัวใจของเธอ เธอมองไปที่ เจียงเฉิงอย่างจริงจังและพยักหน้า

“ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ผมขอตัวก่อนนะครับ”เจียงเฉิงพูดและกำลังจะจากไป แต่เหยียนปิงหรูก็หยุดเขาไว้ทันใด

“เดี๋ยวก่อนค่ะ คุณทิ้งข้อมูลการติดต่อให้ฉันหน่อยได้ไหม? หรือคุณอาศัยอยู่ที่ไหน?” เหยียนปิงหรูกล่าวกับเจียงเฉิงด้วยความเขินอายเล็กน้อย

ในความเป็นจริง เหยียนปิงหรูมักจะมีผู้ชายมาขอข้อมูลการติดต่อของเธอในโรงเรียน และนี่เป็นครั้งแรกที่เธอขอข้อมูลติดต่อกับผู้ชายคนอื่น

"แน่นอนว่าได้อยู่แล้วครับ"เจียงเฉิงกล่าวและทิ้งข้อมูลติดต่อของเขาไว้ให้ เหยียนปิงหรู

หลังจากบอกลา เหยียนปิงหรูแล้ว เจียงเฉิงก็ขึ้นแท็กซี่และรีบไปที่โรงแรมที่เขาพักอยู่

เจียงเฉิงกลับไปถึงโรงแรมอาบน้ำแล้วนอนลง เขาคิดอยู่พักหนึ่ง เขาทุบตี สวี่เหลียงไปในวันนี้ คงไม่ล้ำเกินตระกูลสวี่มากเกินไป

คุณปู่ของสวี่ฉิงดูเหมือนจะเป็นคนที่มีเหตุมีผล ดังนั้นน่าจะรู้ว่ารอยฟกช้ำนั้นถูกทำอะไรไม่ดีลงไป ไม่ใช่ตีด้วยตัวเอง

ดังนั้นงานฉลองวันเกิดของคุณปู่่สวี่ฉิงต้องไป แต่เจียงเฉิงก็คิดอยู่พักหนึ่ง เขายังไม่ได้เตรียมของขวัญวันเกิด เขาควรไปที่ตลาดของโบราณเพื่อดูว่ามีสมบัติอะไรบ้างที่สามารถเป็นของขวัญวันเกิดได้

หลังจากวนคิดเรื่องพวกนี้เสร็จ เจียงเฉิงก็ผล็อยหลับไป

เช้าวันรุ่งขึ้น เจียงเฉิงตื่นขึ้นและรับประทานอาหารเช้าแบบสบาย ๆ หลังจากสอบถามเกี่ยวกับตลาดของโบราณในท้องถิ่นแล้วเขาก็รีบไปทันที

ต้องบอกเลยว่าเมืองเอกนี้พัฒนามากกว่าเมืองหลูหยางในทุกๆ ด้านเลย ตลาดของโบราณที่นี่ก็ใหญ่กว่า เมืองหลูหยางมากเป็นหลายเท่าเลย

"มาดู มาดูได้นะครับ มีของโบราณหายากทุกชนิดครับ"