บทที่ 428 กระบี่คู่ 2

ผู้คนที่อยู่รอบ ๆ ก็วิพากษ์วิจารณ์เจ้าของร้านทันที ใบหน้าของเจ้าของร้านก็เปลี่ยนเป็นสีแดงด้วยความอับอาย แต่ตอนนี้เขาไม่สนใจว่าใครจะมองตัวเองอย่างไร ตราบใดที่เขาได้สิ่งนี้กลับคืนมา เขาก็ไม่กลัวเสียหน้า ถ้าได้สิ่งของนั้นกลับมา ชาตินี้เขาก็ไม่ต้องเครียดเรื่องเงินแล้ว

“ไม่ได้ ไม่คืนก็ต้องคืน” เจ้าของร้านตะโกนทันที และชายสองคนก็วิ่งออกจากร้านของเขา เห็นได้ชัดว่าวางแผนที่จะแยก

"ไอ้เด็กบ้า นายไม่รู้ล่ะสิฉันเจี่ยสือชีคือใคร นายกล้ามาล้อกินฉัน" เจี่ยสือชีมองไปที่เจียงเฉิงอย่างเย็นชาและพูด "ตอนนี้นายวางดาบทั้งสองของนายลง แล้วฉันจะให้นายหนึ่งแสนหยวน ฉันสามารถให้นายเพิ่มอีกหนึ่งแสน"

“แล้วถ้าฉันไม่ยอมล่ะ?”เจียงเฉิงถามอย่างเย็นชา

“ไม่ยอมนั้นเหรอ?”

แสงเย็นวาบในดวงตาของเจี่ยสือชีปรากฏ: " ถ้าแขนข้างใดข้างหนึ่งของนายไม่หายไป นายก็อย่าคิดที่จะออกจากที่นี่ได้"

“งั้นก็ดี ฉันไม่ยอม!”เจียงเฉิงพูดออกไปอย่างตรงๆ

"รนหาที่ตายชัดๆ!"

เจี่ยสือชีตะคอกอย่างเย็นชาและส่ายมือส่งสัญญาณให้ลูกน้องสองคนทันที ชายที่แข็งแกร่งสองคนก็พุ่งเข้าหาเจียงเฉิงอย่างรวดเร็ว

แต่ทุกคนไม่เห็นเจียงเฉิงเคลื่อนไหวใดๆ แต่เห็นชายที่แข็งแกร่งสองคนถูกเตะกลับด้วยความเร็วที่เร็วสุดๆ และล้มอย่างแรงบนแผงลอยขาย

“ยังจะเตรียมตัวสู้อยู่ไหม?” เจียงเฉิงมองไปที่เจี่ยสือชีอย่างเย็นชาและถาม

เจี่ยสือชีพึ่งจะตระหนักรู้ว่าเจอคนโหดแล้วจริงๆ และเขาไม่กล้าที่จะเคลื่อนไหวในขณะนี้

“มึงเจอกูแน่” เจี่ยสือชีเตือนเจียงเฉิง

เจียงเฉิงไม่สนใจเจี่ยสือชีเลยสักนิด ดังนั้นเขาจึงหันหลังและจากไป

เมื่อเห็นเจียงเฉิงจากไป เจี่ยสือชีก็หันกลับมาดุชายแข็งแกร่งทั้งสองที่ถูกเตะออกมา: "ลุกขึ้น ไอ้ขยะสองตัว ฉันจะเลี้ยงพวกนายไว้ทำไม จับตาดูเด็กนั่น ดูสิว่าบ้านมันอยู่ไหน!"

หลังจากที่ เจี่ยสือชีดุด่าเรียบร้อย เขาก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาและโทรออกทันที

"ผกก.ซ่ง ? ผมชื่อเจี่ยสือชีครับ ผมต้องการจะแจ้งความครับ มีคนขโมยของมีค่าจากผมไปครับ"เจี่ยสือชีพูดใส่โทรศัพท์โดยตรง

"มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นด้วย?" ผกก.ซ่งมีความสัมพันธ์ที่ดีกับ เจี่ยสือชีเพราะได้รับประโยชน์มากมาย ดังนั้นเขาจึงถามทันที

"ใช่ครับ มันมีค่ามากครับ ตราบใดที่ผกก.ซ่งช่วยเอาของคืนมาได้ ผมจะให้เงินคุณสองแสนหยวน" เจี่ยสือชีพูดโดยตรงทางโทรศัพท์