บทที่ 430 บังคับแต่งงาน? 2

"หัว..."

"หัวบ้าอะไร ปล่อยคน!" ซ่งจุ้นชิงกลัวว่าเขาจะทำให้ลู่เสวี่ยถิงขุ่นเคืองใจ และแม้แต่ทำร้ายคนที่มีอำนาจที่เขาไม่รู้จัก อนาคตของเขาก็จะจบลงจริงๆ

หลังจากได้ยินคำพูดของซ่งจุ้นชิงในครั้งนี้ ทั้งสองก็คลายกุญแจมือของเจียงเฉิงอย่างรวดเร็ว

“เจียงเฉิง นายเป็นไรมากไหม?” ลู่เสวี่ยถิงยื่นมือไปจับแขนของเจียงเฉิงแล้วถาม

“ฉันไม่เป็นไร” เจียงเฉิงส่ายหัว

"ผกก.ซ่ง เพื่อนของฉันทำอะไรผิด ทำไมต้องการที่จะจับกุมเขา?" ลู่เสวี่ยถิงมองไปที่ซ่งจุ้นชิงอย่างเย็นชาและถาม

"นี่... คุณ.. คุณหนูลู่ มันเป็นความเข้าใจผิดครับ เข้าใจผิดกันครับ" ในขณะนี้ ซ่งจุ้นชิงตัดพ้อเจี่ยสือชีในใจของเขาเป็นหมื่นครั้งแล้ว ทำให้ตัวเองเกิดปัญหาใหญ่โดยไม่คาดคิด

“เพื่อนของฉันถูกกระทำเช่นนี้ เข้าใจผิดแล้วก็จบเลยเหรอ?”ลู่เสวี่ยถิงมองไปที่ซ่งจุ้นชิงอย่างเย็นชาแล้วพูด

ทันทีซ่งจุ้นชิงตื่นตระหนกยิ่งนัก เขาไม่รู้จะอธิบายอย่างไร เดิมทีเขามาจับกุมเพื่อผลประโยชน์

"เสวี่ยถิงปล่อยผ่านเถอะ ฉันเองก็ไม่เป็นอะไร พวกเขาอาจได้รับข้อมูลที่ไม่ถูกต้อง"เจียงเฉิงช่วยซ่งจุ้นชิง เขามาเมืองเอกเป็นครั้งแรก ไม่อยากสร้างศัตรูไว้มากเกินไป

"ใช่ครับ ใช่ครับ คุณเจียงพูดถูกครับ ข้อมูลของเราผิดพลาดครับ ความผิดของผมเองครับ ผมขอโทษด้วยนะครับ" ซ่งจุ้นชิงรีบเช็ดเหงื่อเย็นจากหน้าผากของเขาและพูดกับเจียงเฉิง

"โอเค นายไปได้แล้ว!"

ลู่เสวี่ยถิงเห็นว่าเจียงเฉิงพูดเช่นนั้น เธอจึงเลิกยุ่งกับผกก.ซ่ง

"ขอบคุณคุณหนูลู่ ขอบคุณ คุณหนูลู่มากๆ เลยนะครับ" ซ่งจุ้นชิงขอบคุณซ้ำแล้วซ้ำเล่า จากนั้นคืนกระบี่คู่ให้เจียงเฉิง และจากที่นี่ไปพร้อมกับคนของเขา

ซ่งจุ้นชิงถอนหายใจด้วยความโล่งอกเมื่อเขาขับรถออกไป

เจี่ยสือชีอยู่หน้าอยู่หน้าแผงลอยของเขาในเวลานี้ และผู้แข็งแกร่งสองคนก็อยู่ข้างๆ เขาเช่นกัน

“เถ้าแก่เจี่ย เด็กคนนั้นจะถูกจับจริงเหรอครับ?” หนึ่งในผู้แข็งแกร่งของเขาถามเจี่ยสือชี

“แน่นอน ความสัมพันธ์ของฉันกับผกก.ซ่งนั้นไม่ธรรมดา” เจี่ยสือชีพูดอย่างภาคภูมิใจ

เจี่ยสือชีได้คิดไว้แล้วว่าเมื่อเขาได้ดาบสองเล่มกลับมา เขาจะแบ่งพวกมันออกเป็นครึ่งหนึ่งขาย จากนั้นจะเพิ่มราคาเป็นสองเท่า ต้องได้เงินมากกว่าแน่นอน

"เมื่อดาบทั้งสองเล่มถูกขายไป เถ้าแก่เจี่ยของเราจะร่ำรวยขึ้นในเวลาไม่นานใช่ไหมครับ?" ผู้แข็งแกร่งอีกคนพูดอย่างตื่นเต้น ตราบใดที่เจี่ยสือชีนั้นเก่งขึ้นมา ทั้งสองคนก็สามารถแบ่งเงินกันได้

"รอฉันโทรไปถามสักครู่" เจี่ยสือชี หยิบโทรศัพท์ออกมาในขณะที่พูดและโทรหา ซ่งจุ้นชิง

“สวัสดีครับ ผกก.ซ่งจับหัวขโมยได้แล้วหรือยัง?” เจี่ยสือชีพูดด้วยรอยยิ้มเมื่อว่าอีกฝ่ายรับสาย