บทที่ 466 ปัญหามาหาถึงที่ 2

เจียงเฉิงเห็นสถานการณ์แบบนี้เองก็พลันขมวดคิ้ว ก็จริง นี่มันจงใจมาเกทับเขาชัดๆ ต้องการทำลายเขาให้ย่อยยับก่อนที่เขาจะก่อร่างสร้างตัวได้

เจียงเฉิงเห็นดังนั้นก็เดินไปหาเปียนเฉียนฟาน

“ทั้งสองท่าน ที่นี่น่าจะไม่อนุญาตให้ตั้งแผงลอยนะ? เชิญพวกคุณจากไปซะ” เจียงเฉิงไม่มีท่าทีจะเจรจาด้วยเลยแม้แต่น้อย พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นเยือก

“ไอ้คนหลอกลวง หลอกเอาคลินิกว่านเซิงของเราไปไม่พอ ตอนนี้ยังอยากจะมาทุบทำลายแผงลอยของเราอีกงั้นเหรอ?” เปียนหยวนเห็นเจียงเฉิงมาแล้วก็พลันเอ่ยระคนยิ้มเย็น

“ฉันไปหลอกเอาคลินิกพวกนายตอนไหน?” เจียงเฉิงขมวดคิ้วถาม

“ไอ้เด็กเหลือขอ อย่าคิดจะไม่ยอมรับ ก่อนหน้านี้คลินิกนี้เป็นของเรา แต่แกกลับหลอกเอาคลินิกเราไป ไม่งั้นป้ายของคลินิกว่านเซิง จะกลายเป็นหอชุบชีวิตบ้าบอนี่ได้ยังไงกัน?” เปียนเฉียนฟานมองเจียงเฉิงด้วยสายตาเย็นชา พลันเอ่ยเสียงเย็น

เจียงเฉิงได้ยินดังนั้นก็รู้สึกหมดคำพูดจริงๆ ดูเหมือนว่าพวกเขาจะไม่พอใจที่แพ้พนันคลินิกให้กับเขา ดังนั้นจึงอยากจะกลับมาทวงคลินิกคืน

“ผมไม่ได้หลอกเอาคลินิกไป แต่ผมพนันกับเขา แล้วชนะมาได้อย่างโจ่งแจ้ง” เจียงเฉิงเอ่ยอย่างหนักแน่น

“เพ้อเจ้อ!”

เปียนหยวนโต้กลับอย่างโมโหว่า “วันนั้นคนไข้ที่ไปหาหมอล้วนถูกแกจ้างมาทั้งนั้น ไม่งั้นฉันจะแพ้ได้ยังไงกัน?”

“ทุกคนมาออกความเห็นหน่อยสิ คลินิกว่านเซิงมีชื่อเสียงลือนามมานานขนาดนี้ ยึดถือการช่วยชีวิตและรักษาผู้คนเป็นหน้าที่ตัวเอง แต่ไอ้หมอนี่กลับร่วมวางแผนกับคนอื่น หลอกเอาคลินิกว่านเซิงของเราไป ทุกคนว่าเรื่องนี้ผิดที่ใคร?” เปียนหยวนพูดปลุกปั่นคนไข้รอบข้างทันที

“นั่นสิ ฉันได้ยินมานานแล้วว่าคลินิกว่านเซิงจะมาเปิดสาขาย่อยที่เมืองเอกของเรา แต่พอมาดูอีกทีก็เป็นหอชุบชีวิตอะไรไปซะแล้ว ที่แท้ก็เป็นคลินิกของนักต้มตุ๋นนี่เอง”

“ฉันก็ว่าทำไมถึงไม่มีคลินิกว่านเซิงแล้ว ที่แท้ก็ถูกคนหลอกเอาไปแล้วนี่เอง ชื่อเสียงของคลินิกว่านเซิงดีมากเลยล่ะ ฝีมือเองก็ยอดเยี่ยม พ่อหนุ่มคนนี้สู้ไม่ได้หรอกนะ”

“ทุกคนพูดถูก คลินิกว่านเซิงของเราเพียงแค่อยากจะช่วยเหลือสังคม แต่กลับถูกนักต้มตุ๋นหลอกเอาไปแล้ว เราจึงทำได้เพียงต้องมาตั้งแผงลอยรักษาคนที่นี่ แต่ไอ้คนหลอกลวงนี่ก็ยังไม่คิดจะปล่อยคลินิกว่านเซิงไป ซ้ำยังจะไล่เราไปอีกต่างหาก ทุกคนว่ามันสมเหตุสมผลหรือเปล่า?”

เปียนหยวนเห็นคนไข้ไม่น้อยเริ่มมาอยู่ฝั่งเขาแล้วก็พลันพูดปลุกปั่นต่อทันที คำพูดนี้ทำให้ไฟโทสะของเหล่าคนไข้ถูกจุดขึ้นมาโดยสิ้นเชิง

เพราะเขาพูดให้คลินิกว่านเซิงเป็นผู้รักษาที่ช่วยชีวิตผู้คนและช่วยเหลือสังคม ส่วนเจียงเฉิงก็เป็นนักต้มตุ๋นชั่วร้ายที่ใจดำอำมหิต

“นี่มันมากเกินไปแล้ว คืนคลินิกว่านเซิงกลับไปซะ”

“คลินิกที่สวะแบบนี้เปิด จากนี้ไปทุกคนก็ไม่ต้องไปอีก”