บทที่ 62 มีความรักหรือเปล่า?

“ข้างกายเขายังมีผู้หญิงคนหนึ่ง หน้าตาค่อนข้างพราวเสน่ห์ใช่ไหม?” พี่หัวโล้นรีบถาม

“มีสาวสวยอยู่คนหนึ่ง แต่ไม่ค่อยพราวเสน่ห์ หน้าตาค่อนข้างไร้เดียงสา” หลางหยาถามว่า “พี่หัวโล้น ทำไมพี่ถึงถามแบบนี้? ”

เมื่อพี่หัวโล้นได้ยินแบบนี้ ในใจของเขาก็ลุกเป็นไฟในทันที เป็นไปได้ว่าจะคนคนเดียวกันอย่างแน่นอน เขาจึงพูดตามตรงว่า “ให้ลูกน้องไปสืบข้อมูลของคนคนนั้น ให้ตายเถอะ ฉันคิดว่ามีคนกำลังมุ่งเป้ามาที่แก๊งเทียนหลางของพวกเรา”

“ได้ พี่หัวโล้น พี่ไม่ต้องห่วง ไอ้หมอนั่นซื้อยาที่ร้านขายยาที่ผมรู้จัก น่าจะพอมีข้อมูลของมันอยู่บ้าง” หลางหยากล่าว

พี่หัวโล้นตอบรับและวางสาย เขาขมวดคิ้วแน่น นี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญอย่างแน่นอน เมื่อวานเขาเพิ่งถูกสั่งสอน วันนี้หนึ่งในลูกน้องของเขาก็ถูกสั่งสอนเช่นกัน ต้องมีคนมุ่งเป้ามาที่แก๊งของตัวเองแน่ๆ แถมยังคงเป็นคนที่ยอดฝีมือ

ดูเหมือนว่าตัวเองต้องใช้เงินหาคนมีฝีมือสักคนมาคอยคุมเชิง ไม่อย่างนั้นต่อไปการอยู่ในหลูหยางคงจะไม่ใช่เรื่องง่าย

“คุณผู้ชาย ได้เวลาเปลี่ยนน้ำเกลือแล้วค่ะ” ในขณะที่พี่หัวโล้นกำลังคิด พยาบาลคนหนึ่งถือถาดยาและผลักประตูเข้ามา

พยาบาลคนนี้หน้าตามีเสน่ห์มาก หุ่นดี แม้ว่าจะสวมชุดกาวน์สีขาว แต่ก็ยังเผยให้เห็นรูปร่างที่มีส่วนเว้าส่วนโค้งอย่างชัดเจน

พี่หัวโล้นมองดูพยาบาลที่กำลังเปลี่ยนขวดน้ำเกลือให้ตัวเองด้วยสายตาที่ไม่สุภาพ เขาอยากจะยื่นมือไปลูบไล้สาวสวยที่อยู่ตรงหน้า แต่ด้วยกำลังของเขา เป็นไปได้เลยที่จะหยอกเย้ากับพยาบาลคนนี้ในห้องพักผู้ป่วย

แต่ตอนนี้มือทั้งสองข้างของเขาก็ไม่สามารถขยับได้เลย เห็นสาวสวยอยู่ตรงหน้าของตัวเอง แต่ไม่สามารถเพลิดเพลินกับมันได้ ความรู้สึกแบบนี้ช่างทรมานเหลือเกิน

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ ความเกลียดชังของพี่หัวโล้นที่มีต่อเจียงเฉิงก็เพิ่มขึ้นเล็กน้อย

“น้องสาว เพิ่งเรียนจบใช่ไหม? ชื่ออะไรเหรอ?” พี่หัวโล้นพูดพร้อมกับมองดูพยาบาลคนสวย

“อืม ฉันมาจากคณะแพทย์ เพิ่งมาฝึกงาน ฉันชื่อหลินหยุนเอ๋อ” หลินหยุนเอ๋อตอบในขณะที่เปลี่ยนน้ำเกลือ

“อ้อ รีบร้อนฝึกงานขนาดนี้ ฐานะทางครอบครัวไม่ค่อยดีใช่ไหม?” พี่หัวโล้นมองไปที่หน้าอกของหลินหยุนเอ๋อพร้อมกับพูดเบาๆ

หลินหยุนเอ๋อเปลี่ยนน้ำเกลือเสร็จแล้ว พูดพร้อมกับยิ้มว่า “ใช่ค่ะ บ้านของฉันอยู่ในชนบท ฉันเช่าห้องอยู่ในเมืองเพื่อมาฝึกงาน รอให้ฉันผ่านโปรก็เรียบร้อยแล้ว”

เมื่อพี่หัวโล้นเห็นหลินหยุนเอ๋อยิ้มแบบนี้ ก็ยิ่งสวยขึ้นไปอีก เขารีบพูดขึ้นว่า “เอาแบบนี้ น้องสาว เธอไม่ต้องฝึกงานแล้ว ไปอยู่กับฉัน รับรองว่าเธอจะมีกินมีใช้ไปตลอด ว่าไง?”

เมื่อหลินหยุนเอ๋อได้ยินคำพูดที่ลามกของพี่หัวโล้น เธอก็เข้าใจในทันทีว่าไอ้หมอนี่ต้องการจะเลี้ยงดูแลตัวเอง น่าขยะแขยงจริงๆ

แต่ หลินหยุนเอ๋อไม่ได้แสดงความรู้สึกไม่พอใจออกมา และพูดว่า “เปลี่ยนน้ำเกลือเรียบร้อยแล้ว คุณควรพักผ่อนเยอะๆ พรุ่งนี้คุณหมอเจ้าของเคสจะมาตรวจร่างกายของคุณอย่างละเอียด”

ในขณะที่พูด หลินหยุนเอ๋อก็เดินออกจากห้องพักผู้ป่วยอย่างรวดเร็ว หลังออกมาจากห้องพักผู้ป่วยแล้ว เธอก็ถอนหายใจ ในโรงพยาบาลมีผู้ป่วยทุกประเภท น่ารังเกียจจริงๆ

“แม่งเอ๊ย รอให้ฉันหายดีก่อนเถอะ ฉันจะเล่นสนุกกับเธอแน่นอน” พี่หัวโล้นพูดอย่างเย็นชา

ในขณะที่เขากำลังคิดเรื่องนี้อยู่ เขาก็รู้สึกเจ็บแผลที่แขนทั้งสองข้างเล็กน้อย และเขาแอบด่าว่า “นี่เป็นโรงพยาบาลที่ดีที่สุดไม่ใช่เหรอ หมอเจ้าของเคสมายากเย็นเหลือเกิน พรุ่งนี้รอให้เจอหมอคนนั้นก่อนเถอะ จะทำให้เขาได้เห็นดีอย่างแน่นอน”

“เอาล่ะ ฉันถึงบ้านแล้ว พี่กลับไปเถอะ”