ตอนที่ 1083
บทที่ 1083 การลอบสังหารกลางวันแสก ๆ
October 22, 2026
บทที่ 1083 การลอบสังหารกลางวันแสก ๆ
ความกว้างใหญ่ของเมืองหลวงราชวงศ์ต้าโจวยิ่งใหญ่เกินกว่าเมืองหลวงราชวงค์ต้าเซี่ยในความทรงจำของจ้าวอู่เจียง
นับตั้งแต่ก้าวเท้าผ่านประตูเมืองเข้ามา จนตอนนี้เวลาผ่านไปราวหนึ่งถ้วยชา แต่พระราชวังอันยิ่งใหญ่ที่ทอดตัวอยู่บนขอบฟ้าราวกับสัตว์ร้ายมหึมาเหมือนจะไม่ได้เข้าใกล้ขึ้นแม้แต่น้อย
ราวกับว่าในช่วงเวลาหนึ่งถ้วยชาทั้งสามคนไม่ได้ขยับเขยื้อน
“ฝ่าบาท ช่วงที่พระองค์จากเก้าชั้นฟ้าไป ราชสำนักได้เกิดความเคลื่อนไหวผิดปกติขึ้น” หลินอวี้เอ่ยปากอย่างนอบน้อม เล่าถึงเหตุการณ์ใหญ่น้อยที่เกิดขึ้นในราชวงศ์ต้าโจว
“สัตว์มงคลเทียนหยวนพ่นลมหายใจมังกรสู่ท้องฟ้า ทำให้ฝ่าบาทและเหล่าราชวงศ์ต้องเสด็จไปตรวจสอบ ราชครูก็ได้ทำนายไว้ในเวลานั้นว่า มังกรบินอยู่บนฟ้า ตระกูลจีรุ่งเรือง และผู้ที่จะนำความรุ่งเรืองมาสู่ตระกูลไม่ได้อยู่ในเก้าชั้นฟ้า”
“เวลานั้นผู้ที่ไม่ได้อยู่ในเก้าชั้นฟ้าของราชวงศ์มีเพียงพระองค์”
“สิ่งนี้หมายความว่าอะไร พระองค์คงจะเข้าใจดีกว่ากระหม่อมอีก”
“คำพูดของราชครูนี้เป็นการกล่าวว่า พระองค์มีลักษณะของรัชทายาท”
ดังนั้นหลังจากนั้นเป็นต้นมาทั้งตระกูลจีก็ตื่นเต้นยิ่ง องค์ชายหลายพระองค์ที่เกิดความคิดไม่ควร”
จ้าวอู่เจียงได้ยินก็หัวเราะเบา ๆ แล้วกล่าวว่า “ผู้ที่ทำให้ราชวงศ์เซียนเจริญรุ่งเรืองอาจไม่ใช่จักรพรรดิ แต่เป็นขุนนางและแม่ทัพผู้มีความดีความชอบต่างหาก”
หลินอวี้ไม่รู้จะตอบอย่างไร เพราะเขาถือว่าอยู่ฝ่ายองค์ชายสี่ ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องคำนึงถึงองค์ชายของตน เขาจึงกล่าวอย่างนอบน้อมว่า
“องค์ชายต้องระมัดระวังอย่างยิ่ง ผู้คนที่มีเจตนาร้ายมีมากมาย เกรงว่าจะเป็นอันตรายต่อองค์ชาย”
จ้าวอู่เจียงพยักหน้ารับ
“องค์ชาย ก่อนที่ข้าน้อยจะออกจากเก้าชั้นฟ้าเพื่อไปต้อนรับใต้เท้าสองวัน พระสนมเอกได้ล้มป่วยกะทันหันด้วยโรคร้าย และสิ้นพระชนม์ในวัง” หลินอวี้ขมวดคิ้วบางเรียวเข้าหากันแน่น แล้วพูดอึกอักต่อว่า “ในวังหลังมีข่าวลือกันว่า เรื่องนี้…เกี่ยวข้องกับ…พระสนมอัน…”
หลินอวี้พูดอึกอักเพราะพระสนมอันคือพระมารดาขององค์ชายสี่ ด้วยนิสัยขององค์ชายสี่แต่ก่อนคงจะไปฉีกปากคนที่แพร่ข่าวลือในวังหลังเป็นแน่
จ้าวอู่เจียงชะงักฝีเท้า เขาไม่ได้โกรธ แม้ว่าเขาจะได้รับรู้เรื่องราวที่เกี่ยวข้องมาไม่น้อยจากปากของจีปอฉาง และรู้ว่าพระสนมอันเป็นใคร
เขาชะงักฝีเท้าก็เพียงเพื่อแสดงอารมณ์ เขาไม่รู้ว่าควรโกรธเกรี้ยว ตกตะลึง หรือแสดงอาการอื่นใดออกมา