บทที่ 1124 ชีวิตข้า ข้าเป็นผู้กำหนดเอง ไม่ใช่สวรรค์

บทที่ 1124 ชีวิตข้า ข้าเป็นผู้กำหนดเอง ไม่ใช่สวรรค์

สุราพันจอกน้อยเกินไปสำหรับสหายร่วมดื่ม แต่หากพูดคุยไม่ถูกคอกัน แม้เพียงครึ่งประโยคก็มากเกินไป

บรรยากาศตึงเครียดในตอนแรกได้จางหายไป ในห้องโถงจัดเลี้ยง เสียงพูดคุยอึกทึกครึกครื้นล้วนเป็นเสียงของแขกเหรื่อที่กำลังสนุกสนาน

แขกเหรื่อเปลี่ยนจากที่เคยเป็นศัตรูกับองค์ชายสี่มาเป็นความประหลาดใจ ทอดถอนใจ กระทั่งชื่นชม เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่

หากองค์ชายสี่และรัชทายาทไม่ได้เกิดในราชวงศ์คงเป็นสหายที่ดีต่อกัน

เส้นทางสู่การเป็นฮ่องเต้ปูด้วยซากศพ ราชวงศ์สามัญก็เป็นเช่นนี้ ราชวงศ์เซียนก็เป็นเช่นกัน หรืออาจจะยิ่งกว่านั้น

ในบรรดาองค์ชายทั้งหลายมีผู้ใดบ้างที่ไม่โลภในบัลลังก์มังกร?

จ้าวอู่เจียงจิบสุราอย่างสงบให้ชุ่มคอ เขาไม่มีความคิดอะไรเกี่ยวกับบัลลังก์ราชวงศ์ต้าโจวเลย

เขาเพียงแค่ใช้ตัวตนของจีปอฉาง พักอยู่ที่นี่ชั่วคราวเพื่อหลบสายตาของผู้วางหมาก และแอบพัฒนาหนทางของตนเองอย่างลับ ๆ

บัลลังก์จะมีประโยชน์อันใด?

เหมือนจะมีอำนาจล้นฟ้า แต่ความจริงแล้วเต็มไปด้วยพันธนาการ

อีกอย่าง เขาไม่สนใจบัลลังก์นี้เลยสักนิด

หากบัลลังก์มีอำนาจล้นฟ้าจนไร้ผู้ต่อกรจริง เหตุใดราชครูจางซวี่คุนถึงไม่แย่งชิงบัลลังก์? เป็นเพราะไม่มีความสามารถหรือ? หรือเพียงเพราะติดคำสัญญาหลายพันปีของสำนักศรัทธาปฐพี?

เมื่อได้นั่งในตำแหน่งนั้นแล้วก็มีหลายสิ่งหลายอย่างที่ต้องพูดอย่างไม่ตรงใจ ทำไม่ได้ และพูดไม่ได้

ยังไม่ดีเท่ากับการใช้ชีวิตอย่างอิสระในโลกใบนี้

ดื่มสุราที่แรงที่สุด ขี่ม้าที่ดุดันที่สุด ชมดอกไม้ที่งดงามที่สุด แกะแตงโมที่หวานฉ่ำที่สุด อยู่กับหญิงงามใต้แสงจันทร์ริมดอกไม้ จากหน้าต่างไปจนถึงเตียง

เขาเพียงต้องการเป็นบุรุษหน้าตาดีธรรมดาที่ไร้พันธนาการ

ดังนั้นราชครูจางซวีคุน หลังจากที่เขามาถึงราชวงศ์ต้าโจวก็ไม่เคยมอบภารกิจใดให้เขา ไม่เคยเตือนให้เขาระวังผู้ใด เพียงแค่ปล่อยให้เขาทำตามใจชอบ

เพราะด้วยความเฉลียวฉลาดของราชครูย่อมรู้ว่าจ้าวอู่เจียงต้องการอะไร

แน่นอน ตอนนี้เขาปลอมตัวเป็นจีปอฉางไม่อาจจะไม่สนใจอะไรเลยจริง ๆ และใช้ชีวิตอย่างอิสระเพื่อแสวงหาความสำราญได้ทุกวัน

สิ่งที่ควรแสดง สิ่งที่ควรทำ เขาล้วนไม่ละเลย

จีปออิงทั้งร่างก็ผ่อนคลายลงไม่น้อย

นานเหลือเกินแล้วที่เขาไม่ได้ผ่อนคลายเช่นนี้

เมื่อเผชิญหน้ากับน้องสี่คนนี้ เขาไม่มีความระแวดระวังที่เคร่งเครียดอีก และไม่มีความดูถูกเหมือนตอนแรก ราวกับกำลังพูดคุยดื่มสุรากับสหายอย่างอิสระไร้พันธนาการ