บทที่ 1222 ย้อนเวลากลับไปหกวันก่อน

บทที่ 1222 ย้อนเวลากลับไปหกวันก่อน

ขุนนางฝ่ายรัชทายาทต้องการจะพูดบางอย่างเพื่อคัดค้านข้อเสนอขององค์ชายรองจีปอทง

แต่เนื่องจากชิ่งอ๋องจีตงได้พูดไว้ก่อนแล้วและได้รับความเห็นชอบจากฮ่องเต้ว่ารัชทายาทจะได้พักผ่อนสองวัน

ดังนั้นในช่วงสองวันนี้ การที่อิ้นอ๋องซึ่งเป็นผู้ช่วยบริหารราชการจะเป็นผู้จัดการงานราชการ จึงเป็นเรื่องปกติที่สุด พวกเขาจะคัดค้านได้อย่างไร

“ข้าอนุญาต” จีทังแสดงสีหน้าเคร่งขรึม ประทับนั่งบนบัลลังก์มังกร มองลงมายังทุกคนเบื้องล่าง

“สองวันนี้ งานราชการจะมอบให้อิ้นอ๋อง”

“ขอบพระทัยท่านพ่อที่อนุญาต” จีปอทงคำนับ ขอบคุณที่จีทังรับข้อเสนอของเขา

รัชทายาทจีปออิงบีบนิ้วมือแน่น การต่อสู้ในราชสำนักเพิ่งเริ่มต้น เขาก็เสียเปรียบเสียแล้ว เขารู้สึกอับอายและโทสะพลุ่งพล่านในใจ

แค่สองวันจะเป็นไรไป? สองวัน เจ้าจะสามารถก่อคลื่นอะไรขึ้นมาได้?

คิดว่าเพียงแค่ยุยงองค์ชายบางองค์ ก็จะสามารถมาต่อกรกับข้าได้หรือ?

น่าขัน!

มดปลวกจะสั่นคลอนต้นไม้ได้อย่างไร อำนาจที่ข้าบ่มเพาะมาหลายปี เจ้าจีปอฉางจะมาต่อกรได้หรือ?

จ้าวอู่เจียงแสดงสีหน้าเรียบเฉย ทั้งที่เป็นการต่อสู้ระหว่างเขากับรัชทายาท แต่เขากลับทำตัวราวกับเป็นคนนอกเสียอย่างนั้น

ตั้งแต่เช้าตรู่ นอกจากการรายงานเรื่องง่าย ๆ เพียงไม่กี่เรื่อง เขาแทบไม่ได้พูดอะไรเลย และไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองใด ๆ มากเกินไป

บัดนี้ถึงคราวที่เขาต้องรักษาการแทนแล้ว

แม้จะเป็นเพียงสองวัน เขาก็ต้องพยายามผลักดันนโยบายบางอย่าง

ขั้นตอนแรก คือการลดทอนอำนาจของรัชทายาท

เขามีความคิดนี้มานานแล้ว

ดังนั้น ในขณะที่ขุนนางมากมายต่างตกตะลึงที่ฮ่องเต้จีทังเห็นด้วยกับข้อเสนอของเฉิงอ๋อง เขาก็ก้าวออกมา

เขาเสนอนโยบายเล็ก ๆ อย่างหนึ่ง แต่กลับสร้างความปั่นป่วนในท้องพระโรงอย่างมหาศาล

……

ย้อนกลับไปเมื่อหกวันก่อน

หลังจากที่ฮ่องเต้จีทังออกราชโองการให้รัชทายาทรักษาการแทน และให้อิ้นอ๋องช่วยบริหารราชการ ราชสำนักต้าโจวก็กลับคืนสู่ความสงบที่ไม่ได้พบเจอมานาน

อย่างน้อยก็ไม่มีกระแสความขัดแย้งที่คุกรุ่นอีกต่อไป

รัชทายาทขยันขันแข็งจัดการงานราชการ ส่วนอิ้นอ๋องกลับเอาแต่เดินเที่ยวเล่น

แสงตะวันยามเย็นทอดยาวทั่วจวนขององค์ชายรองหรือจีปอทง ร่างสูงโปร่งร่างหนึ่งเดินอย่างเชื่องช้าเข้าสู่จวนแห่งนี้ตามแสงสีส้มอำไพ

จวนของจีปอทงแตกต่างจากจวนขององค์ชายองค์อื่น ๆ