บทที่ 1251 อย่าหวังจะไปถ้าไม่ฆ่าข้าให้ได้!

บทที่ 1251 อย่าหวังจะไปถ้าไม่ฆ่าข้าให้ได้!

“ไอ้โจรจ้าวอู่เจียงจะหนีไปไหน!”

หลี่ซ่านฉุนรวมพลังทั้งสามเข้าด้วยกัน พลังบำเพ็ญของเขาใกล้ถึงขั้นจักรพรรดิแล้ว

แต่ถึงกระนั้นก็ยังไล่ตามจ้าวอู่เจียงที่ตั้งใจจะหนีไปให้ทันไม่ได้

เขาทำได้เพียงไม่ให้ถูกทิ้งห่าง คอยตามหลังจ้าวอู่เจียงไปในระยะไม่ไกล

สิ่งนี้ทำให้เขาโกรธแค้นอับอาย ทั้งที่อีกฝ่ายไม่ใช่คู่ต่อสู้ของตน แต่กลับทำอะไรอีกฝ่ายไม่ได้เลย

จ้าวอู่เจียงอุ้มจูกัดเซี่ยวไป๋ที่สลบไม่ได้สติ มุ่งหน้าไปยังจุดติดต่อของหอหมื่นสมบัติที่อยู่ใกล้ที่สุด

เขาต้องส่งจูกัดเซี่ยวไป๋ไปก่อน

จากนั้นค่อยอ้อมกลับไปยังเมืองหลวงของราชวงศ์เซียนต้าโจว

เขาจะไม่ยอมให้เส้นทางหลบหนีของตนซ้ำกับเส้นทางของตู๋กูหมิงเยว่และคนอื่น ๆ

ยันต์ย่นระยะทางนั้นแข็งแกร่งกว่าที่เขาคิดไว้หลายเท่า เมื่อติดยันต์ที่ขาทั้งสองข้าง เขาก็วิ่งได้เร็วปานสายลม

น่าเสียดายที่การใช้ยันต์ย่นระยะทางต้องใช้พลังบำเพ็ญมหาศาล ไม่เช่นนั้นเขาคงพกยันต์ย่นระยะทางมาให้มากกว่านี้ แล้วมอบให้ตู๋กูหมิงเยว่และคนอื่น ๆ ก่อนหน้านี้

หากหลี่หยวนเจิ่งและหลินอวี้ใช้ยันต์ย่นระยะทางพาตู๋กูหมิงเยว่และอีกสองคนไป กลับจะช้าลงไม่น้อย

ตอนนี้หลี่ซ่านฉุนไล่ตามเขาไม่ทัน และเขาก็ไม่อาจปล่อยให้หลี่ซ่านฉุนหันกลับไปจัดการกับคนอื่นได้

ดังนั้นในขณะที่หนีไป เขาก็พยายามยั่วยุให้หลี่ซ่านฉุนโกรธไปด้วย

“อะไรกัน ข้าไม่เคยได้ยินชื่อเจ้าหลี่ซ่านฉุนมาก่อนเลย หรือว่าเจ้าเป็นคนไร้ค่าของตระกูลหลี่ที่ไม่มีชื่อเสียงอะไร?”

“หลี่ซ่านฉุน วันนี้เจ้าก็จะเป็นเหมือนหลี่ฉางโช่วกับหลี่ฉางมิ่ง ต้องตายไปยังแดนพญายม”

“หา? นี่คือพลังกรรมสามของตระกูลหลี่งั้นหรือ? ทำไมถึงไร้ประโยชน์นัก? แค่นี้ก็ไล่ข้าไม่ทันแล้ว? เป็นเพราะพลังกรรมของตระกูลหลี่ที่ห่วยแตก หรือว่าตัวเจ้าที่ห่วยแตกกันแน่?”

หลี่ซ่านฉุนได้ยินดังนั้น โทสะพลุ่งพล่าน พยายามไล่ตามให้ระยะห่างแคบลง

จ้าวอู่เจียงเห็นดังนั้นก็เร่งความเร็วขึ้น รักษาระยะห่างระหว่างทั้งสองคนให้พอมองเห็นและรับรู้ได้ แต่ไม่สามารถทำอะไรกันได้

“โอ้โห นี่คือความเร็วของเจ้าหรือ?”

“ข้าชอบท่าทางที่เจ้าทนข้าไม่ได้แต่ก็กำจัดข้าไม่ได้แบบนี้จริง ๆ”