ตอนที่ 1261
บทที่ 1261 ข้าจะไม่คืนมัน
October 22, 2026
บทที่ 1261 ข้าจะไม่คืนมัน
“เวรกรรมที่นางได้รับนั้น ที่สุดแล้วจะต้องสูญเสียชีวิต”
“แก้ไขได้หรือไม่?”
“คงเป็นไปได้ยาก”
“นั่นก็แปลว่ามีทางแก้”
“กรรม ความยากในการแก้ไขอยู่ที่ บางครั้งผลก็คือเหตุ บางครั้งเหตุก็กลายเป็นผล คิดจะแก้ไขที่เหตุ บางทีกลับกลายเป็นสร้างผลขึ้นมา คิดจะเปลี่ยนแปลงผล กลับพบว่าการเปลี่ยนแปลงนั้น ตัวมันเองก็ได้หลอมรวมเข้าไปในเหตุแรกเริ่ม ทุกอย่างยังคงอยู่ในวัฏจักรเวรกรรม”
“กรรมหมุนเวียน วนเวียนไม่สิ้นสุด”
“ท่านบอกมาเถิดว่าแก้ได้หรือไม่!”
“แก้ไม่ได้หรอก”
“งั้น หนี หนีเล่า? ข้าให้เชียนเชียนหนีจากกรรมนี้ได้หรือไม่?”
“…”
“เพียงแค่กักขังเชียนเชียนไว้ในที่ที่ไม่มีใครหาพบ เหตุและผลก็จะไม่สามารถตามหานางได้! ต้องได้แน่นอน!”
“บางทีอาจเป็นเช่นนั้น”
“หากไม่สำเร็จจริง ๆ ข้าก็จะจัดการกับต้นเหตุนี้ด้วยมือของข้าเอง”
“ถึงแม้ว่า…”
“ถึงแม้ว่าเขาจะเป็นเทพอสูรก็ตาม!”
“…”
เจียงไฉ่เหอยืนนิ่งงันอยู่กับที่ ในหัวเต็มไปด้วยบทสนทนาที่เขาเคยมีกับอีกคนหนึ่งเมื่อครั้งแรกที่รู้เรื่องเหตุและผลนี้
ที่เขาโกรธมากเช่นนั้นก็เพราะเขารู้สึกถึงกลิ่นอายของศิษย์โง่ มู่เชียนเชียน
ในเมื่อหนีออกไปได้แล้ว ทำไมถึงกลับเข้ามาอีก?
เขากังวลว่ามู่เชียนเชียนจะพลอยถูกลากเข้ามาเกี่ยวข้อง จึงตั้งใจใช้ขอบเขตจักรพรรดิจับตัวจ้าวอู่เจียงมาอย่างรุนแรง
ในขอบเขตจักรพรรดินี้ นอกจากผู้ที่ถูกจับมาและเหล่าจักรพรรดิแล้ว ไม่มีใครสามารถก้าวเข้ามาได้
คราวนี้วิกฤตของเชียนเชียนคงจะคลี่คลายแล้วกระมัง?
ที่เขาต้องลงมือกับจ้าวอู่เจียง
ประการแรกเพราะอยากลองดูว่าจ้าวอู่เจียงในตอนนี้จะไม่ตายไม่ดับจริงหรือไม่ แต่คำตอบนี้ไม่ได้สำคัญมากนักแล้ว โดยเฉพาะในสถานการณ์ที่ภัยพิบัติกำลังจะฟื้นคืนชีพ
ประการที่สอง สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ เขาสามารถกักขังจ้าวอู่เจียง สามารถดึงดูดจักรพรรดิจากทั้งสองฝ่ายที่กำลังจับตามองมาได้ ทำให้เชียนเชียนอยู่ในสภาพแวดล้อมที่ปลอดภัยที่สุด
ด้วยวัตถุศักดิ์สิทธิ์ของเขา และคางคกตัวนั้นที่คอยปกป้อง เชียนเชียนก็จะปลอดภัย
แต่เขาไม่มีทางคิดได้เลยว่า เชียนเชียนที่ถือวัตถุศักดิ์สิทธิ์ จะเข้ามาในอาณาเขตศักดิ์สิทธิ์ของเขา และบังคับให้จ้าวอู่เจียงต้านทานการโจมตีมากมายเช่นนั้น
จะเป็นไปได้หรือไม่ว่าการแทรกแซงของเขาเป็นสาเหตุให้เกิดผลลัพธ์เช่นนี้?
ในความมืด หิมะที่โปรยปรายลงมาจากท้องฟ้ายิ่งตกหนักขึ้นเรื่อย ๆ เจียงไฉ่เหอตะโกนด้วยความโกรธ