ตอนที่ 1293
บทที่ 1293 เฒ่าปากมากกับชายที่หนีเอาชีวิตรอด
October 22, 2026
บทที่ 1293 เฒ่าปากมากกับชายที่หนีเอาชีวิตรอด
จ้าวอู่เจียงมองไปที่ผู้เฒ่าเฉินสือด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยความสงสัย
เฉินสือกระแอมเบา ๆ ดูเหมือนจะตระหนักว่าตนเองพูดมากเกินไป
เขาทำท่าพนมมือด้วยใบหน้าเลื่อมใส
“ท่านอย่าสนใจคำพูดเพ้อเจ้อของข้าเลย ขอให้เทพเจ้าแห่งเต๋าคุ้มครองท่านก็แล้วกัน อย่ามองข้าแบบนั้น ข้าชอบพูดความจริง”
ความเงียบอันยาวนานปกคลุม
“ท่านจะอยู่กินอาหารเย็นสักมื้อหรือไม่?” ผู้เฒ่าเฉินสือเสนอเพื่อบรรเทาความเงียบอึดอัดที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน
“ไม่ละ ข้ายังต้องไปดูเมืองอื่น ๆ อีก รวมถึงมณฑลที่ประสบภัยพิบัติทั้งหมดด้วย ข้าต้องไปดูให้ทั่ว” จ้าวอู่เจียงโบกมือปฏิเสธ
“เรื่องนี้ไม่ควรเป็นหน้าที่ของท่าน” เฉินสือถอนหายใจ
“แต่มันก็สมควรที่ท่านต้องมาดูด้วยตัวเอง”
“ผู้สูงส่งต้องลงมือทำด้วยตนเอง”
จ้าวอู่เจียงได้รับยันตร์มาแล้ว นี่คือหลักฐานการผ่านด่านที่เขาต้องการ จึงตัดสินใจลุกขึ้นกล่าวลา
จุดหมายต่อไป คือการเดินทางไปเยี่ยมเมืองต่าง ๆ กับหลินอวี้
“ท่านเจ้าเมืองเฉิน ข้าคงไม่รบกวนท่านอีกต่อไป” จ้าวอู่เจียงประสานมือคำนับ
“เอ่อ… ใช่แล้ว ที่นี่มีเอกสารราชการเกี่ยวกับการบรรเทาภัยพิบัติโดยละเอียด ทั้งหมดเป็นรายงานที่ส่งมาจากผู้ปกครองเขตทั้งยี่สิบสามคน น่าจะมีประโยชน์สำหรับองค์ชาย” เฉินสือล้วงมือเข้าไปในเสื้อคลุมเต๋าเก่า ๆ ขาด ๆ ที่ดูแห้งเหี่ยว แล้วหยิบสมุดบัญชีเล่มหนาออกมา
หลินอวี้รับมาแล้วส่งให้องค์ชายของตนอย่างเคารพ
จ้าวอู่เจียงเปิดดูอย่างผ่าน ๆ แล้วพยักหน้า มีเอกสารราชการนี้ จะช่วยประหยัดเวลาได้มาก
จ้าวอู่เจียงสั่งให้หลินอวี้เก็บสมุดบัญชีให้ดี จากนั้นทั้งสองคนก็กล่าวลาและออกจากอารามไป
เฉินสือส่งพวกเขาด้วยตัวเอง หลังจากมองทั้งสองคนจากไป ใบหน้าที่เคยยิ้มอย่างสงบก็เปลี่ยนเป็นหน้าเศร้าหมอง เดินไปมาอย่างกระวนกระวาย
เขาพึมพำไม่หยุด
“จะทำอย่างไรดี จะทำอย่างไรดี ข้าช่างปากมากเหลือเกิน ถ้าพี่ใหญ่คุนคุนรู้เข้า จะแย่แน่”
“จะทำอย่างไรดี”
“จะทำอย่างไรดี เจ้าหนุ่มนั่นจะฟังออกหรือไม่นะ”
“การรู้ล่วงหน้าจะทำให้เกิดปฏิกิริยาลูกโซ่ที่ไม่ดีหรือไม่”
“ทำอย่างไรดี? โอ้… ข้าช่างน่าตายจริง ๆ”
“ทำไมข้าถึงได้ปากมากเช่นนี้”
“ข้าสมควรตายเหลือเกิน”
……
“ไม่มีผู้ใดสมควรตาย”
ภายใต้ท้องฟ้าและแผ่นดินอันกว้างใหญ่ ท่ามกลางหิมะที่โปรยปรายไม่ขาดสาย