ตอนที่ 1320
บทที่ 1320 จากความมืดหนึ่งสู่ความมืดอีกแห่ง
October 22, 2026
บทที่ 1320 จากความมืดหนึ่งสู่ความมืดอีกแห่ง
ในเรื่องการทุจริตของเก้าเขตปกครองที่ครอบคลุมพื้นที่มากที่สุดในดินแดนสามัญของเมืองอวิ๋นโจว เจ้าหน้าที่และนักบำเพ็ญที่เกี่ยวข้องกำลังถูกกวาดล้างทีละคน
จ้าวอู่เจียงออกเดินทางจากเก้าเขตปกครอง ฝ่าลมและหิมะตลอดทาง
พันภูเขาในยามพลบค่ำที่ปกคลุมด้วยหิมะ เขาไม่มีเวลาชื่นชมตลอดทาง
เมื่อมาถึงเมืองหลวงอวิ๋นเจียนของเมืองอวิ๋นโจวแสงกลางวันได้หายไปแล้ว ความมืดปกคลุมทั่วทั้งโลก
เขาเดินจากความมืดหนึ่งไปสู่ความมืดอีกแห่ง
เขาเปลี่ยนจากรูปลักษณ์ของจีปอฉาง กลับมาเป็นใบหน้าดั้งเดิมของตัวเอง เพิ่มความอ่อนโยนมากขึ้น เพิ่มความหล่อเหลาและความชั่วร้ายอันบางเบาตรงหว่างคิ้ว
บุคลิกที่ขัดแย้งแต่กลมกลืนกันอย่างสมบูรณ์ รวมอยู่ในตัวเขา
คนมาในค่ำคืนที่มีลมและหิมะ
เขาเงยหน้ามองกำแพงเมืองสูงตระหง่าน กำแพงก่อด้วยอิฐและหินสีดำ สูงเสียดฟ้า
นี่เป็นเมืองเดียวที่จ้าวอู่เจียงเคยเห็นในราชวงศ์เซียนต้าโจว ที่มีกำแพงเมืองสูงขนาดนี้
แต่ก็ไม่แปลกอะไร เพราะเมืองนี้มีชื่อเรียกอีกอย่างว่า ‘เมืองที่ทอดยาวสู่เมฆา’
แสงเทียนสีเหลืองนวลหลายดวงกำลังเคลื่อนเข้ามาใกล้อย่างรวดเร็วท่ามกลางลมหิมะในยามค่ำคืน
ภายใต้แสงเทียน จ้าวอู่เจียงสามารถมองเห็นเกล็ดหิมะที่โบกสะบัดได้อย่างชัดเจน สีขาวโพลนกลายเป็นสีเหลืองอำพัน เพิ่มความอบอุ่นขึ้นมาบ้าง
“ผู้ใดเข้าเมืองยามค่ำคืน แจ้งนามมาเดี๋ยวนี้!” เสียงเกราะกระทบกันและเสียงห้าวดังลอยมา เป็นทหารเฝ้าประตูเมืองอวิ๋นเจียน
เมื่อออกเดินทาง ตัวตนล้วนเป็นสิ่งที่กำหนดขึ้นเอง
จ้าวอู่เจียงยิ้มอย่างอ่อนโยน ส่งป้ายประจำตัวให้
“จ้าวอู่หยาง”
ทหารรับป้ายประจำตัวมาพิจารณาอย่างละเอียด
“ชาวเมืองเทียนอู๋ แคว้นอู๋ถง?”
“มาเมืองอวิ๋นเจียนด้วยธุระอันใด?”
“ท่องเที่ยว”
“มาคนเดียว?”
“ใช่”
ทหารยกเทียนขึ้นเล็กน้อย สำรวจชายหนุ่มรูปงามไร้ที่ติตรงหน้า สัมผัสถึงพลังวิชาของเขา แล้วจึงพยักหน้าช้า ๆ
“เข้าไปได้”