บทที่ 1424 จูกัดชิงชิง

บทที่ 1424 จูกัดชิงชิง

บางคนกำลังเล่นน้ำท่ามกลางไอหมอกที่ปกคลุมโรงอาบน้ำอย่างหนาทึบ ขณะเดียวกัน บางคนก็กำลังตวัดพู่กันในดินแดนลับเร้นที่มืดดำดั่งหมึก ท่ามกลางโลกภายนอก ซึ่งทั่วทั้งฟ้าและแผ่นดินถูกย้อมด้วยสีขาวโพลนไร้ที่สิ้นสุด

ขณะนั้นในโลกลับแห่งนี้ จูกัดเซี่ยวไป๋ในชุดคลุมสีดำนอนอยู่ท่ามกลางกองลูกเต๋าหลากสี โดยในมือก็ถือลูกบาศก์หกด้านหมุนไปมาไม่หยุด ทว่าดวงตากลับไม่ได้จดจ่อราวกับกำลังคิดอะไรบางอย่าง

“ในฐานะทายาทคนหนึ่ง…เจ้าไม่สนใจกิจการของหอสมบัติหมื่นวัตถุในเขตที่เจ้าดูแล ทั้งยังไม่เข้าร่วมการประชุมตระกูลจูกัดเมื่อไม่นานมานี้ จือโม่ เจ้าต้องการทำอะไรกันแน่?”

ขณะนั้นมีหยดน้ำสีดำหยดลงมาในโลกแห่งนี้และแผ่ขยายออกอย่างรวดเร็ว จนกลายเป็นหญิงสาวร่างสูงโปร่งในชุดคลุมสีฟ้าอ่อน

หญิงสาวร่างสูงชำเลืองมองจูกัดเซี่ยวไป๋ที่ไม่สนใจนาง ก่อนที่นางจะถอนหายใจแล้วพูดต่อว่า

“หรือว่าเจ้าได้ยอมแพ้ในการแย่งชิงตำแหน่งประมุขตระกูลแล้ว?”

จูกัดเซี่ยวไป๋ปล่อยมือจนลูกบาศก์หกด้านร่วงหล่นมากระทบใบหน้า แต่เขากลับไม่ใส่ใจแม้แต่น้อย ก่อนจะพลิกตัวจากท่านอนหงายบนกองลูกเต๋าเป็นนอนคว่ำอย่างสบายใจ แล้วจึงหัวเราะเบา ๆ พร้อมกล่าวขึ้นว่า…

“เสี่ยวฮวา…เจ้าว่าการหาเงินมากมาย หรือมีอำนาจมากมายนั้น…มีความหมายอะไร?”

“หากได้เป็นประมุขตระกูลจริง ๆ ทุกวันก็มีแต่งานเลี้ยงรับรองหรือไม่ก็อยู่บนเส้นทางไปงานเลี้ยง มองอะไรก็เหมือนมองการค้า ต้องคำนึงถึงผลได้ผลเสียต่าง ๆ ช่างเป็นเรื่องที่เหนื่อยนัก”

จูกัดชิงชิงร่างสูงโปร่ง นางเดินเท้าเปล่าไปที่กองลูกเต๋า และเหยียบลงบนท้องน้อยของจูกัดเซี่ยวไป๋พลางพูดเสียงเย็นว่า

“ไม่มีอำนาจ ผู้ใดก็เหยียบย่ำเจ้าได้ แต่เมื่อมีอำนาจแล้ว เจ้าต้องการจะเหยียบใครหน้าไหนก็ย่อมเหยียบได้”

“เสี่ยวฮวา…” จูกัดเซี่ยวไป๋รู้สึกเจ็บ แต่ก็ยังขมวดคิ้วแล้วหัวเราะออกมายกใหญ่

“ข้าอยากสังหารคนคนหนึ่ง ตอนไม่มีอำนาจก็สังหารยาก สู้คนที่มีอำนาจในมือไม่ได้ แต่พอมีอำนาจแล้ว ข้ากลับยิ่งไม่สามารถไปสังหารได้ เพราะเรื่องที่เกี่ยวข้องกับผลประโยชน์ของตระกูลจูกัด ล้วนไม่สามารถคำนึงถึงแค่ความคิดส่วนตัวได้”

“เจ้าว่าอำนาจนี้มีประโยชน์อะไรกับข้า?”

จูกัดชิงชิงที่ถูกจูกัดเซี่ยวไป๋เรียกว่าเสี่ยวฮวาขมวดคิ้ว เพราะนางรู้มานานแล้วว่าจูกัดเซี่ยวไป๋ต้องการตามหาเยว่ปู้ฝานเพื่อแก้แค้น

ทว่าในอดีต จูกัดเซี่ยวไป๋เคยขัดแย้งกับผู้อาวุโสหลายคนของหอสมบัติหมื่นวัตถุและผู้อาวุโสของตระกูลจูกัดเพื่อเรื่องนี้ แต่สุดท้ายก็ไม่ได้รับการอนุมัติ

แม้กระทั่งหอสมบัติหมื่นวัตถุที่กังวลว่าจูกัดเซี่ยวไป๋จะทำเรื่องเหลวไหล ยังเคยคุมขังจูกัดเซี่ยวไป๋ไว้หลายปี เพื่อให้เขาตั้งใจฝึกฝน และปล่อยให้เรื่องราวจางหายไป