บทที่ 1436 การพบกันของสหายเก่าในเมืองผี

บทที่ 1436 การพบกันของสหายเก่าในเมืองผี

เมืองผีอันกว้างใหญ่ไพศาลเต็มไปด้วยเหล่าภูตผีปีศาจเดินพล่านไปมา

เมืองผีเป็นที่รวมของดวงวิญญาณที่หลงเหลือและความอาฆาตแค้น

เหนือดวงวิญญาณที่หลงเหลือย่อมมีความอาฆาตแค้น แต่นั้นไม่จำเป็นต้องเป็นดวงวิญญาณที่หลงเหลือเสมอไป บางทีอาจเป็นเพียงความคิดอันลึกซึ้ง คล้ายแหนลอยน้ำที่ปลิวไปตามลม เดินวนเวียนไปมาในเมืองผีโดยไร้จุดหมาย หวังว่าจะได้พบกับสิ่งของหรือบุคคลที่ความอาฆาตแค้นนั้นคิดถึง

ดินแดนลับที่ราชวงค์ต้าเซี่ยอยู่นั้น อยู่ที่ไหน?

มีเพียงคนจำนวนน้อยเท่านั้นที่รู้ว่าอยู่ในอาณาเขตของเมืองผี และมีน้อยคนยิ่งกว่านั้นอีกที่รู้ว่าอยู่ในดอกบัวดอกหนึ่ง

ริมฝั่งแม่น้ำลืมเลือน หญิงสาวผมเปียสองข้างในชุดกระโปรงยาว กำลังปล่อยดอกบัวทีละดอกลงแม่น้ำ ให้ลอยไปตามกระแสน้ำ

ทางต้นน้ำ อ่างไม้ใบหนึ่งค่อย ๆ ลอยมา บนอ่างไม้มีหญิงสาวเก็บดอกบัวนั่งอยู่ บนศีรษะที่มีผมดำดกหนาสวมใบบัว ในมือถือก้านบัวไว้

“เจ้ามาแล้วหรือ?” หญิงสาวผมเปียคือเมิ่งอวี่ เป็นราชินีแห่งเมืองผีที่มีชื่อเสียงโด่งดังในโลกมนุษย์

“อืม” หญิงสาวเก็บดอกบัวที่ดูน่ารักกว่าเมิ่งอวี่เล็กน้อย แต่ขาดความอ่อนหวานไปบ้าง นางพายก้านบัวเข้ามาใกล้เรื่อย ๆ

ทั้งสองคนหน้าตาราวกับหล่อจากแม่พิมพ์เดียวกัน แต่บุคลิกแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

“พี่ชายล่ะ?” หญิงสาวเก็บดอกบัวมองสำรวจสองฝั่งแม่น้ำลืมเลือน

หญิงสาวผมเปียค่อย ๆ เช็ดน้ำบนมือกับชุดกระโปรง ก่อนจะเอ่ยพร้อมรอยยิ้มว่า

“มาแล้ว มาพร้อมกับพี่จิ้ง”

แม่น้ำลืมเลือนที่สามารถจดจำสรรพชีวิตไว้ได้ มีสายน้ำไหลเสียงดัง ‘ซ่า’ ปรากฏภาพหนึ่งขึ้นมา

ในภาพนั้นมีบุรุษชุดดำคนหนึ่งกำลังเดินมา เขามีรูปโฉมงดงามเหนือใคร บุคลิกเจ้าเล่ห์แต่อ่อนโยน เช่นเดียวกับหญิงสาวที่สวมชุดดำ งดงาม แฝงไว้ด้วยความน่าเกรงขามและความองอาจ

“วันนี้มีสหายเก่ามาพบกันกี่คนกันหนอ” สาวน้อยเก็บบัวเอามือปิดปากหัวเราะอย่างอ่อนหวาน เมื่อพูดถึงคำว่า ‘สหายเก่า’ น้ำเสียงของนางเต็มไปด้วยความล้อเล่น

นางกับสาวน้อยผมเปียก็คือสหายเก่าที่เคยพบกัน วิญญาณอาฆาตที่มีสติกับความยึดมั่นที่หลงทาง เดิมพวกนางเป็นหนึ่งเดียวกัน แต่กลับแยกจากกันคนละฟากฟ้า

เมื่อพวกนางรวมเป็นหนึ่งเดียวกัน ก็คือบุตรสาวของเมิ่งหลินลู่ น้องสาวของเทพปีศาจ เมิ่งอวี่ คือผู้ปกครองเมืองผีผู้ทรงพลังเหนือใครที่แท้จริง

……

จ้าวอู่เจียงยืนอยู่ริมฝั่งแม่น้ำ มองไปยังฝั่งตรงข้าม

สายน้ำไหลเงียบสงบ เขาขมวดคิ้ว