บทที่ 1488 เหตุการณ์ผันผวนเกิดขึ้นบ่อยครั้ง

บทที่ 1488 เหตุการณ์ผันผวนเกิดขึ้นบ่อยครั้ง

หลังจากรอคอยอยู่นาน กลุ่มของว่านจื่อก็ได้ใช้แท่นลายอาคมส่งตัวเสียที

พวกนางส่งหินวิเศษที่จำเป็นต้องใช้ให้กับผู้บัญชาการทหารยามที่ดูแลการทำงานของแท่นลายอาคมส่งตัว เตรียมขึ้นไปยังพื้นที่ส่งตัว

แต่ในชั่วขณะถัดมา พวกนางก็ถูกขวางไว้

ผู้บัญชาการมองสัตว์กลืนทองที่มีขนสองสี ขาวและดำ แล้วพูดว่า

“คนผ่านได้ แต่สัตว์เลี้ยงวิเศษไม่ได้”

จางกั่วกั่วเงยหน้าน้อย ๆ ขึ้นแล้วเอ่ย

“แมวน้อยไม่ใช่สัตว์เลี้ยงวิเศษ แมวน้อยคือศิษย์พี่ของข้าเอง”

กระนั้น น้ำเสียงของผู้บัญชาการยังคงเย็นชา “หากเป็นสัตว์ ก็ไม่ได้”

ทหารยามทั้งหกคนได้ยินเสียงความเคลื่อนไหว จึงหันมามองทันที ด้วยสายตาจ้องมองด้วยสายตาดุดัน

“เป็นปีศาจ” ว่านจื่อสะบัดแขนเสื้อ ทำให้ถุงเงินเล็ก ๆ ร่วงออกมา ข้างในบรรจุหินวิเศษส่วนหนึ่งที่นางสะสมไว้ในยามปกติ นางขยับเข้าไปใกล้อีกนิด แล้วยื่นมันออกไปให้เขา

ผู้บัญชาการขมวดคิ้ว “ข้าในฐานะผู้บัญชาการทหารที่ดูแลแท่นลายอาคมส่งตัว ยึดมั่นในกฎระเบียบของเมืองสุ่ยเจิน เจ้าคิดจะติดสินบนข้าหรือ?”

สีหน้าของว่านจื่อแข็งค้าง ดวงตากลอกไปมา เตรียมคิดหาวิธีอื่น

ทว่าผู้ใดเลยจะล่วงรู้ว่าผู้นำฉกถุงเงินจากมือนางไป พลิกฝ่ามือเดียวก็ทำให้มันหายไป แล้วเอ่ยเสียงทุ้มว่า

“เห็นว่าเจ้าทำเพื่อพี่ร่วมสำนัก น้ำใจน่าชื่นชมยิ่งนัก รีบไปเถอะ อย่าให้เกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นอีก!”

“ขอบคุณท่านผู้นำ”

ว่านจื่อตกตะลึงชั่วครู่ จากนั้นก็พยักหน้า ดึงอาจารย์หญิงที่ขมวดคิ้วและจางกั่วกั่วเอ๋อร์ เดินไปยังสถานที่ส่งตัว ส่วนหวังเทียนป้างสาวเท้าวิ่งไปอย่างบ้าคลั่ง พุ่งเข้าไปในสถานที่ส่งตัวก่อนแล้ว

ทั้งห้าคนก้าวเข้าสู่แท่นลายอาคมส่งตัว พลังวิเศษลอยฟุ้งขึ้นมา อากาศรอบข้างสั่นสะเทือน พวกกเขากำลังจะเริ่มเดินทางข้ามดินแดนไปยังชายแดนตะวันออกเฉียงเหนือของราชวงศ์เซียนต้าโจว

ทว่าความผันผวนกลับบังเกิดในขณะนั้น ปรากฏร่างสี่ร่างเหินเวหาพรวดพราดมา

“รอก่อน!”

“ท่านอวี้!” ผู้นำที่เดิมทีหน้าตึงเคร่งขรึมเต็มไปด้วยความน่าเกรงขาม เมื่อเห็นชายชราผู้หนึ่งในสี่คนที่มาถึง ก็รีบเข้าไปต้อนรับทันที พร้อมกับหยุดการทำงานของแท่นลายอาคมส่งตัวชั่วคราว

ผู้มาเยือนทั้งสี่ มีชายสามคน หญิงหนึ่งคน สองคนชรา สองคนหนุ่ม

ชายชราสองคน ผู้หนึ่งสวมเสื้อคลุมปักลาย รูปร่างอ้วนท้วน ส่วนอีกผู้หนึ่งสวมเสื้อคลุมสีดำเรียบง่าย ดวงตาและคิ้วอ่อนโยน

คนหนุ่มสองคน คนผู้หนึ่งเป็นชายหนุ่มสง่างามสวมเสื้อคลุมสีหยกขาว บุคลิกสุขุม อีกผู้หนึ่งเป็นสตรีสวมชุดยาวสีชมพูอ่อน ดูสดใสน่าทะนุถนอม ในยามนี้นางกำลังขมวดคิ้วบาง ชวนให้คนเอ็นดู